Zwiedzający Pałac Herbsta nie muszą już o wszystko pytać przewodników. W pomieszczeniach pałacu pojawiły się tabliczki z planem budynku oraz krótkimi opisami poszczególnych pomieszczeń i ich wyposażenia. To reakcja na sugestie zwiedzających, którzy w ankietach podkreślali, że oczekują tego typu ułatwień.
Umieszczenie opisów we wnętrzach Pałacu to odpowiedź na potrzeby naszych gości - wyjaśnia Dorota Berbelska, kierownik Pałacu Herbsta, oddziału Muzeum Sztuki w Łodzi.
Opis każdego salonu zawiera podstawowe informacje o charakterze wnętrza, eksponatach godnych uwagi lub ciekawostkach związanych z miejscem. Informacje sugerują także na jakie elementy wyposażenia, czy na które z dzieł, należy zwrócić szczególną uwagę.
Pałac Herbsta jest jedną z najpiękniejszych rezydencji fabrykanckich w Polsce. Został wniesiony ok. 1875 roku. Według tradycji jego fundatorem był Karol Wilhelm Scheibler, który podarował dom w prezencie ślubnym swojej najstarszej córce Matyldzie i zięciowi - Edwardowi Herbstowi. Ostatnim właścicielem był ich syn Leon, który zamieszkał tu z żoną Aleksandrą w latach 20. XX wieku.
Obecnie w Pałacu można oglądać odrestaurowane wnętrza, z wystrojem charakterystycznym dla łódzkich willi i pałaców przełomu wieków XIX i XX. Wykonane prace renowacyjne oraz koncepcja ekspozycji zostały wysoko ocenione przez Międzynarodową Federację Towarzystw Odnowy Dziedzictwa Kulturalnego i Naturalnego, która w 1990 roku uhonorowała Pałac Herbsta pierwszym w Polsce medalem EUROPA NOSTRA.

We wnętrzach Pałacu Poznańskiego zamieszkały lalki - w Muzeum Miasta Łodzi trwa wystawa zatytułowana Kształty Ciszy. Lalki z papieru Mirosławy Truchty-Nowickiej.
Eksponaty to postacie różnej wielkości: od kilkucentymetrowego Tomcia Palucha, poprzez figury wzrostu przeciętnego człowieka, aż do dużych rozmiarów postaci baśniowych i historycznych. Wszystkie zostały wykonane wyłącznie z papieru i surowców naturalnych.

Mirosława Truchta-Nowicka - Absolwentka Instytutu Plastyki WSP (obecnie Akademia Jana Długosza) w Częstochowie, na Wydziale Projektowania Plastycznego u prof. Jerzego F. Sztuki i prof. Wernera Lubosa. Zajmuje się malarstwem, projektowaniem i ilustracją.

Praca w Teatrze Lalki i Aktora „Pinokio” w Łodzi spowodowała zwrot w twórczości artystki, a Lalka-Rzeźba stała się elementem inspiracji i głównym obiektem jej twórczych zainteresowań. W efekcie powstały postacie o proweniencji bajkowej, historycznej, kulturowej oraz cykle tematyczne:
Z Miłości do Książki - moliki książkowe; Z krainy Bajek - lalki inspirowane literaturą dziecięcą; Na Wapieniu - lalki inspirowane legendami jurajskimi; Z Piasku i Wiatru - lalki inspirowane mitami i baśniami japońskimi; W lustrze Czasu - lalki w strojach z epok historycznych; Oswojone i Nienazwane - lalki bez komentarza, inspirowane wyobraźnią artystki.

Mottem twórczości artystki jest hasło: „Naturalnie natura”. Stąd znaczna część prac powstaje z papieru, który w szczególny sposób ożywia postacie i wzmacnia wrażenie ulotności. Jest to papier szary, pakowy, papier dekoracyjny, niekiedy specjalnie preparowany na potrzeby konkretnej lalki. Czasami są to również wyodrębnione włókna papieru ryżowego. Ta wyjątkowa materia rzeźbiarska: subtelna, szorstka, surowa, a jednocześnie delikatna i krucha, pozwala poruszać się po obrzeżach różnych technik, form, tematów, a zarazem przenosi swoje cechy na rzeźbione postacie. Nadawane im imiona, odwołujące się do emocji, czy tradycyjnych symboli kulturowych, tworzą pomosty skojarzeniowe ponad jakimikolwiek podziałami. Z imieniem, „naturalną naturą” i bliskością z dużą siłą odwołują się do świata naszych odczuć, tęsknot, myśli, ukrytych pragnień – całej naszej wrażliwości. Jedne skłaniają do refleksji, inne są po prostu marzeniem, a bywa, że drogą do odnalezienia w sobie dziecka.

Muzeum Sztuki wydało Przewodnik po kolekcji sztuki XX i XXI wieku. Mała czerwona (w wersji polskiej) lub czarna (w wersji angielskiej) książeczka to połączenie katalogu wystawy, mapy budynku i ciekawego eseju o sztuce współczesnej. Cena - 20 złotych.

Książeczka ma wymiary 10 x 15 cm i doskonale mieści się zarowno w kieszeni, jak i w małej damskiej torebce. Pozwala to zabrać przewodnik na zwiedzanie i mieć go cały czas przy sobie. Zaokrąglone rogi pozwolą uniknąć zagnieceń - widać, że wydawca pomyślał o szczegółach.
Warstwa tekstowa to zredagowane na nowo opisy dzieł, które znaliśmy już z sal muzealnych. Przejrzysty układ (numery sal u góry strony, ikonki symbolizujące część kolekcji na marginesie), dobra typografia Jakuba Stępnia i ciekawe zdjęcia autorstwa Marcina Stępnia (zbliżenia, gra ostrością pierwszego i drugiego planu, rzadko spotykane ujęcia), praktyczny indeks to niewątpliwe zalety publikacji.
Małym brakiem jest pominięcie dat powstania opisywanych prac, o ile nie są pokazane na zdjęciu (w podpisach do zdjęć daty są).
Przewodnik pokazuje układ obecnej ekspozycji - podział na cztery części tematyczne. Za trzy lata wystawa stała ma być zaaranżowana na nowo. Wtedy pojawi się konieczność wydania nowego katalogu - oby równie udanego.

Portal MM Łódź, Muzeum Historii Miasta i Biuro Promocji Urzędu Miasta Łodzi organizują Foto Dej, czyli dzień otwarty w Pałacu Poznańskiego. Każdy będzie mógł do woli fotografować wnętrza pałacu - na co dzień jest to niemożliwe.
Ogromna sala balowa zwana lustrzaną, zachwycająca przepychem sala jadalna, a także nieudostępniany dotąd zwiedzającym dawny pokój kąpielowy -to tylko część atrakcji dla miłośników fotografowania. Każda przychodząca osoba będzie proszona o zarejestrowanie się i podpisanie Karty Uczestnika, dlatego organizatorzy proszą o zabranie dowodów tożsamości. Udział w zabawie jest bezpłatny (podobnie jak wejście w ten dzień do pałacu), a po Foto Deju ruszy konkurs na najlepsze zdjęcia zrobione przez uczestników imprezy.

Rusza cykl warsztatów, organizowanych wspólnie przez Muzeum Włókiennictwa i Fundację "Art-Vitae". Od lutego do listopada w każdy trzeci weekend miesiąca uczestnicy bedą uczyć się kolejnej techniki haftu.

Program zajęć:
20 i 21 lutego - haft wstążeczkowy
20 i 21 marca - haft hardanger
17 i 18 kwietnia - haft cieniowany
22 i 23 maja - koronka czółenkowa - frywolitka
19 i 20 czerwca - koronka wenecka
17 i 18 lipca - koronka koniakowska
21 i 22 sierpnia - mereżki
18 i 19 września - haft przestrzenny
16 i 17 października - koronka filet
20 i 21 listopada - haft ze Schwalm

Udział w zajęciach jest płatny. Więcej o warunkach uczestnictwa

Fachowa, specjalistyczna biblioteka jest dostępna dla wszystkich chętnych. Mogą oni skorzystać z 40 000 książek i katalogów wystaw, a także z branżowych pism - polskich i zagranicznych. Wystarczy zgłosić na portierni przy wejściu od ulicy Więckowskiego chęć skorzystania ze zbiorów biblioteki i wylegitymować się dokumentem tożsamości. Wypożyczanie (tylko na miejscu) jest bezpłatne.

...i wielu innych znakomitych twórców z XIX i początku XX wieku - nareszcie w Łodzi można obejrzeć dobrą wystawę tradycyjnego malartswa. 57 pokazywanych na Księżym Młynie dzieł to zaledwie jedna dziesiąta kolekcji Muzeum Sztuki. Wystawa jest zapowiedzią przyszłej ekspozycji stałej dawnego malarstwa w remontowanej wozowni Pałacu Herbsta.

Już w pierwszej sali, w której przeważa portret z pierwszej połowy XIX wieku, czekają na widzów prawdziwe arcydzieła - przepięknie oprawiony Napoleon na koniu Piotra Michałowskiego i Portret matki Henryka Rodakowskiego. Są tez obrazy Aleksandra Orłowskiego i Jana Matejki.
W drugiej sali znajdziemy obrazy szkoły monachujskiej: Maksymiliana Gierymskiego, Józefa Brandta, Alfreda Wierusz-Kowalskiego. Niewielkie rozmiarami prace, utrzymane w ciemnej tonacji są wielkim osiągnięciem polskiego pejzażu. Podobnie obrazy Jana Stanisławskiego, które - zawieszone w przejściu (łatwo je przeoczyć) wprowadzają nas w klimat sali młodopolskiej. Dominuje w niej Malczewski (Śmierć, Zatruta studnia), ale jest też autoportret Leona Wyczółkowskiego i "chłopomańskie" obrazy Włodzimierza Tetmajera i Władysława Jarockiego czy secesyjny obraz Edwarda Okunia. W bocznym aneksie znalazły się trzy prace Aleksandra Gierymskiego związane z jego przełomowym dla historii polskiego malarstwa obrazem W altanie (pocżątki impresjonizmu). Są to dwa szkice i fragment pierwszej wersji płótna. Aneks przez świetliki i stolik może się kojarzyć z altaną - w ogóle te obarzy znakomicie pasują do miejsca ekspozycji (w zrekonstruowanych wnętrzach wiszą przecież obrazy, które można potraktować jako ciąg dalszy ekspozycji).
Wystawie towarzyszy katalog prezentujący wszystkie 590 dzieł z kolekcji obrazów olejnych, prac akwarelowych i pasteli (40 reprodukowanych w powiększeniu, reszta - w formie kolorowych miniatur) z naukowym opisem i bibliografią. Na wystawie reprodukcje wyświetlane są z rzutnika na ścianę jednej z sal.

"Malarstwo polskie XIX wieku" to nie tylko ekspozycja, ale też cykl spotkań kuratorskich i wykładów towarzyszących. Już 4 października po wystawie oprowadzi jej kuratorka - Marta Ertman. 18 października Anna Król, kurator w Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej MANGGHA w Krakowie, opowie o japońskich inspiracjach w sztuce Młodej Polski.

Elegancka konstrukcja z orzechowego drewna pokrytego fornirem i 25 par soczewek ujętych w chromowane okulary. A w środku - trójwymiarowe obrazy z całego świata, które przesuwają się przed oczami widzów dzięki działaniu specjalnego mechanizmu. Wynalazek Augusta Fuhrmanna stał się już oglądanym z nostalgią zabytkiem.
Oryginalny fotoplastikon z pracowni berlińskiego wynalazcy jest też największą atrakcją zbiorów Muzeum Kinematgrafii. Gruntownie odrestaurowany w pracowni Ludwika Czajki, znalazł miejsce na pierwszym piętrze pałacu, na stałej wystawie Rówieśnik kinematografu - magia seansów w fotoplastikonie.
Fotoplastikon znajduje się w zbiorach Muzeum Kinematogarfii od 1986 roku (wcześniej - od 1978 roku - był własnością Muzeum Historii Miasta Łodzi, jeszcze wcześniej - był uzytkowany przez prywatnego właściciela w Kielcach). Mimo konserwacji przeprowadzonej w 1979 roku urządzenie nie było w pełni sprawne. Dlatego w 2009 roku dokonano kompleksowej renowacji, na którą złożyły się prace stolarskie, elektryczne, konserwacja systemu optycznego i mechaniki urządzenia. W pracowni Ludwika Czajki uzupełniono ubytki drewna, położono nowy fornir, zrekonstruowano drewniane zwieńczenia poszczególnych ścianek, odtworzono tarcze z numerami kolejnych stanowisk, a także ujednolicono okulary, przez które oglądać można trójwymiarowe zdjęcia. W zbiorach Muzeum jest 13 zestawów zdjęć z początku XX wieku. Aktualnie oglądać można serię zdjęć z Hiszpanii (Sewilla, Alhambra, Malaga).
Na wystawie pokazano też podwójne przezrocza do fotoplastikonów, anaglify i hologramy, akcesoria związane ze streoskopią. Lektura prezentowanych na tablicach wyjaśnień pozwala zrozumieć różne techniki wytwarzania trójwymiarowego obrazu.