Czego tak uważnie słuchają młodzi ludzie na zdjęciu? Słuchają poety Michała Kędzierskiego, który opowiada im o swoich (i nie tylko) wierszach. W XXI LO im. Bolesława Prusa odbyła się pierwsza z cyklu "Lekcji z poetą".

Akcję organizuje Ośrodek Literacki Łódzkiego Domu Kultury. Każda klasa licealna z Łodzi i okolic może zaprosić jednego z poetów wydanych przez Wydawnictwo Kwadratura (Maciej Robert, Michał Kędzierski, Robert Miniak, Krzysztof Kleszcz, Przemysław Owczarek, Dorota Bachmann, Kacper Bartczak). Na tydzień przed umówionym spotkaniem kazdy uczeń dostaje tomik autora, by przygotować się do rozmowy. Jeżeli spotkanie odbywa się w ramach lekcji języka polskiego, nauczyciel może zasugerować temat i przebieg spotkania, wybrać teksty do analizy itp. Koszt spotkania wynosi 10 zł od osoby (w tym książka).
Telefon kontaktowy: 0-42 633-98-00 w. 241.

Jacek Dehnel, znany poeta i prozaik, zaprezentuje w Poleskim Ośrodku Sztuki swoją najnowszą książkę Fotoplastikon, będącą prezentacją stu starych fotografii wraz z towarzyszącymi im miniaturami prozatorskimi.

Jacek Dehnel - urodzony 1 V 1980 w Gdańsku. Absolwent Polonistyki na UW w ramach Kolegium MISH. Mieszka w Warszawie, na Powiślu. Publikacje m. in. w "Kursywie", "Kwartalniku Artystycznym", "Lampie", "Studium", "Toposie", "Tytule", "Undergruncie". Jest felietonistą Wirtualnej Polski i "Polityki". Przekłady poezji (m. in. O. Mandelsztama, W. H. Audena, Ph. Larkina, G. Szirtesa, K. Verdinsa) i tekstów piosenek (m. in. pieśni do muzyki Astora Piazzolli). Zajmuje się również malarstwem i rysunkiem. Zasiada w Radzie Programowej przy dyrektorze Galerii Zachęta. Laureat wielu nagród literackich, m. in. w konkursach Czerwonej Róży, Prozatorskim Wydawnictwa Znak, Literackim Miasta Gdańsk, im. Herberta, Rilkego, Bierezina, Baczyńskiego, Poświatowskiej. Laureat Nagrody Kościelskich (2005) i Paszportu Polityki (2006). Nominowany do nagród Angelus (2007) i Nike (2009). Jego wiersze były tłumaczone m.in. na baskijski, francuski, gaelic, łotewski, słowacki, słoweński.

Spotkanie z jedną z najpopularniejszych polskich pisarek - Olgą Tokarczuk. Autorka wielu powieści, m.in. Prawiek i inne czasy, Dom dzienny dom nocny, Bieguni (książka uhonorowana
nagrodą Nike), zaprezentuje swoją najnowszą powieść Prowadź swój pług przez kości umarłych.

Olga Tokarczuk (ur. 29 stycznia 1962 w Sulechowie) – polska pisarka, eseistka, autorka scenariuszy, poetka, psycholog, laureatka nagrody literackiej Nike.
Ukończyła wydział psychologii na Uniwersytecie Warszawskim. W czasie studiów jako wolontariuszka opiekowała się osobami chorymi psychicznie. Po studiach pracowała jako psychoterapeutka w poradni zdrowia psychicznego w Wałbrzychu. Gdy jej pierwsze dzieła literackie zyskały popularność, zrezygnowała z pracy i po przeprowadzce do Nowej Rudy poświęciła się pisaniu. Mieszka obecnie w Krajanowie, koło Nowej Rudy, w Sudetach – pejzaż i kultura tych okolic przewija się w kilku jej utworach. Prowadzi warsztaty prozatorskie w Studium Literacko-Artystycznym na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie.
Jest współorganizatorem Festiwalu Opowiadania, podczas którego autorzy krótkich form literackich z Polski i zagranicy prezentują swoje dzieła. Od 2008 prowadzi zajęcia z twórczego pisarstwa na Uniwersytecie Opolskim. Olga Tokarczuk jest też członkinią partii Zieloni 2004.
Uhonorowana wieloma nagrodami, m.in. nagrodą Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek, nagrodą Fundacji im. Kościelskich (1997), paszportem Polityki oraz kilkoma nominacjami do literackiej Nagrody Nike, czterokrotna laureatka Czytelników Nike. W 2008 nagrodzona po raz pierwszy tą nagrodą przez jury.
Zadebiutowała w 1979 na łamach pisma "Na przełaj", gdzie pod pseudonimem Natasza Borowin publikowała pierwsze opowiadania. Jako powieściopisarka debiutowała w 1993. Opublikowała wówczas Podróż ludzi Księgi. Książka uzyskała nagrodę Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek.
W 1995 ukazała się druga powieść autorki, E. E. Książka opowiada o dojrzewaniu dziewczynki, która nagle uzyskuje zdolności parapsychiczne i równie nagle je traci. Największym dotychczasowym sukcesem Tokarczuk okazała się wydana w 1996 powieść Prawiek i inne czasy. Książka została nominowana do literackiej nagrody Nike w 1997, uzyskując nagrodę czytelników. Rok 1998 przyniósł zbiór opowiadań zebranych w tomie Szafa, a także kolejną powieść zatytułowaną Dom dzienny, dom nocny. To drugi utwór Tokarczuk, który został nominowany do prestiżowej Nike. Do tej samej nagrody nominowany został również zbiór dziewiętnastu opowiadań Gra na wielu bębenkach, wydany w 2001.
W 2004 ukazały się Ostatnie historie. Książka ta dotyka problemów dla człowieka najbardziej uniwersalnych, a składa się z trzech oddzielnych opowieści, ukazanych w niezależnym od siebie czasie i przestrzeni.
W pierwszej połowie października 2007 ukazała się powieść Bieguni. Tokarczuk pracowała nad nią trzy lata. Wspomina, że większość notatek robiła w czasie podróży. "Ale nie jest to książka o podróży. Nie ma w niej opisów zabytków i miejsc. Nie jest to dziennik podróży ani reportaż. Chciałam raczej przyjrzeć się temu, co to znaczy podróżować, poruszać się, przemieszczać. Jaki to ma sens? Co nam to daje? Co to znaczy" – pisze we wstępie autorka. Jak mówi sama Tokarczuk, "pisanie powieści jest dla mnie przeniesionym w dojrzałość opowiadaniem sobie samemu bajek. Tak jak to robią dzieci, zanim zasną. Posługują się przy tym językiem z pogranicza snu i jawy, opisują i zmyślają." 5 października 2008 otrzymała za Biegunów literacką nagrodę Nike. Zwyciężyła także w głosowaniu czytelników.

"Prowadź swój pług przez kości umarłych to najnowsza powieść Olgi Tokarczuk. Thriller moralny, który do ostatniej strony trzyma w napięciu. Akcja rozgrywa się w Kotlinie Kłodzkiej. Główną bohaterką jest Janina Duszejko - kiedyś inżynier mostów, dziś wiejska nauczycielka angielskiego, geografii i dozorczyni domów letniskowych. Jej pasją jest astrologia, a wielką miłością wszelkie zwierzęta. Gdy dzieje im się krzywda, Janina upomina się o szacunek dla zwierząt, przestrzega przed bezmyślnym niszczeniem przyrody, donosi nawet na policję, ale nikt się nie przejmuje kobietą, która uważa, że świat jest odbiciem tego, co zapisane w gwiazdach, a w wolnych chwilach czyta Williama Blake?a, którego właśnie tłumaczy jej przyjaciel. Pewnego dnia dowiaduje się o śmierci sąsiada kłusownika ? mordercy saren, potem o następnej ofierze?Seria mniej lub bardziej niewytłumaczalnych zgonów rośnie, a na śniegu nie ma innych śladów jak tylko zwierzęce... Janina próbuje zbadać sprawę własnymi metodami. Ma własną teorię na temat motywu i sprawcy, ale policja ignoruje ją, traktując jak nieszkodliwą dziwaczkę. Ona jednak wie więcej niż wszyscy, bo potrafi czytać w gwiazdach, jak w otwartej księdze?

Sesja naukowa poświęcona wizerunkowi naszego miasta w literaturze ostatniego dwudziestolecia. Referaty, spotkania z autorami i panel dyskusyjny na temat promocji miasta przez literaturę.

Program sesji

2 grudnia

godz. 11.00 – 14.00

Otwarcie sesji: prof. dr hab. Ryszard Grygiel i dr Przemysław Owczarek

mgr Kamila Majchrzycka Ziemia obiecana – dekonstrukcja mitu „złego miasta [Pracownia Literatury Muzeum Miasta Łodzi]

dr Krystyna Pietrych, Między gettem a Manufakturą. Łódzkie przestrzenie w „Fabryce Muchołapek” Andrzeja Barta [Katedra Literatury Polskiej XX i XXI w. Instytut Polonistyki UŁ]

dr Tomasz Cieślak, Stereotypowe przedstawienie przestrzeni łódzkiej w liryce[Katedra Literatury Polskiej XX i XXI w. Instytut Polonistyki UŁ]

godz. 18.00 – 20.00

Panel dyskusyjny: Wizerunek Łodzi a lokalna literatura. Od animacji kultury do promocji
Udział Biorą: Ryszard Bonisławski (Centrum Informacji Turystycznej UMŁ), Zdzisław Jaskuła (Stowarzyszenie Pisarzy Polskich), Zbigniew Nowak („Tygiel Kultury”), Piotr Grobliński (Ośrodek Literacki Łódzki Dom Kultury), Przemysław Owczarek (moderator)

3 grudnia

godz. 11.00 – 14.00

dr Przemysław Owczarek, Z balkonu w miasto. Piotra Groblińskiego poetyckie peregrynacje po Łodzi w tomie wierszy „Festiwale otwartych balkonów” [Zakład Kultur Miejskich Muzeum Archeologiczne i Etnograficzne w Łodzi]

mgr Magdalena Nowicka, Karl Dedecius – głos swojski, głos obcy. Perspektywa analizy dyskursu [Zakład Badań Komunikacji Społecznej Instytut Socjologii UŁ]

przerwa na kawę, herbatę i poczęstunek

mgr Michał Wróblewski, Komiks jako forma promocji miasta [doktorant z Katedry Teorii Literatury Instytutu Polonistyki UŁ]

godz. 18.00 – 20.00
Magdaleny Starzyckiej Manufaktura czasu – spotkanie z autorką i dyskusja o książce
(prowadzenie: dr Przemysław Owczarek)

SESJI TOWARZYSZY
PREZENTACJA KSIĄŻEK ŁÓDZKICH WYDAWNICTW LITERACKICH

Popularny piosenkarz Stan Borys zaprezentuje w bibliotece im. J. Piłsudskiego swój najnowszy tom poezji Co jest urokiem życia.

Stan Borys (1941) - piosenkarz, kompozytor, aktor i poeta. Od 1958 roku był związany z teatrami rzeszowskimi (Teatr Rybałtów). Podczas odbywania służby wojskowej w latach 1961-63 był inicjatorem i założycielem amatorskich teatrzyków poezji. W latach 1963-64 pracował w Teatrze im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie, początkowo jako rekwizytor, potem jako statysta i aktor w rolach epizodycznych. Współpracował także z Radiem Rzeszów, kabaretem Porfirion oraz z zespołami działającymi przy WDK w Rzeszowie. Jako poeta zadebiutował w 1963 na łamach "Nowin Rzeszowskich". Od 1965 razem z Tadeuszem Nalepą współtworzył i był solistą w zespole Blackout, nadając mu kontrowersyjną, jak na owe czasy, nazwę. (śpiewał z nim przez dwa lata do końca 1967 roku). W 1975, u szczytu kariery w Polsce, Stan Borys zdecydował się opuścić kraj na stałe w poszukiwaniu wolności duchowej i artystycznej, wyjechał do USA. Jako prezenter radiowy współpracował z rozgłośniami polskojęzycznymi. W roku 1980 w Chicago założył własne radio w języku polskim, które istniało do roku 1985. W 2006 r. powstała nowa grupa muzyczna Stana Borysa o tajemniczej nazwie "Imię Jego 44". Nazwa ta była efektem wędrówki Stana Borysa szlakiem Adama Mickiewicza w Wilnie na Litwie, a została zaczerpnięta ze sceny "Widzenia księdza Piotra" w dramacie pt. "Dziady". Od dzieciństwa urzeka go poezja, którą recytuje i pisze. Jest pasjonatem sportu, uprawia m.in. tenis i jogę.

"Bo Stan przeżywał poezję gwałtownie, wiersze Norwida przyczepiały się do niego jak ciężka infekcja... Poza tym Stan recytował i dalej recytuje wspaniale poezję. I jeszcze śpiewa. //W tej dziedzinie udało mu się uzyskać miłość słuchaczy. Czy uzyska miłość czytaczy wierszy, nie wiem, choć powiadam -- warto się nad tym tomikiem pochylić. Dlatego, że jest szczery. To ważne dziś w poezji." (Ze wstępu do książki, Ernest Bryll)

Klub Nauczyciela zaprasza na spotkanie z Andą Rottenberg i rozmowę o jej autobiograficznej książce Proszę bardzo.

Anda Rottenberg (ur. 1944) – polska historyk sztuki, krytyk oraz kurator licznych wystaw, w latach 1993-2000 dyrektor Galerii Sztuki "Zachęta" w Warszawie, od 1998 roku przewodnicząca Fundacji Instytutu Promocji Sztuki.

W latach 1951-1963 mieszkała w Legnicy. Potem przeniosła się na studia do Warszawy. Od 1969 roku zajmuje się organizowaniem wystaw artystycznych. Do 1973 roku związana była z Galerią Sztuki "Zachęta". W 1971 roku ukończyła Wydział Historii Sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1973-1986 związana była z Polską Akademią Nauk, gdzie doskonaliła swoje umiejętności zawodowe, prowadziła badania na polu nowoczesnej i współczesnej sztuki oraz uczestniczyła w redagowaniu "Polskich Studiów Artystycznych". W 1986 roku założyła jedną z pierwszych niezależnych fundacji sztuki w Polsce - Egit.

W latach 1991-1992 była dyrektorem Departamentu Sztuki w Ministerstwie Kultury i Sztuki, następnie w latach 1993-2000 dyrektorem Galerii "Zachęta" w Warszawie. W latach 1988-1990 oraz 1991-1993 pełniła funkcję przewodniczącego polskiej sekcji Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki, natomiast w latach 1994-2000 była zastępcą przewodniczącego tej organizacji. W latach 1991-1993 kierowała także Galerią Mazowiecka w Warszawie, a w latach 1992-1993 Centrum Sztuki Współczesnej Sorosa. Do 2007 roku była przewodniczącą Rady Programowej Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.

Anda Rottenberg jest członkinią International Association of Art Critics AICA, International "Manifesta" Foudation oraz International "Germinations" Foudation. Autorka książki pt. Sztuka w Polsce 1945-2005, wydanej w 2005 roku.

Wśród wielu wystaw, których była organizatorką i kuratorką znalazły się m.in. "Avanguardia Polacca", Włochy 1987; "Dialog" Kunstmuseum Duesseldorf/Pałac Ujazdowski Warszawa, "Europa nieznana", Kraków 1991, polska cześć "Der Riss im Raum", Berlin 1994, "Gdzie jest brat twój, Abel?", Zachęta-Warszawa 1995, "Beyond Borders", Korea 1995, “Personal Time”- sztuka Łotwy, Litwy i Estonii 1945-1995, "Sztuka z Polski", Budapeszt, Ryga, Talin 1997. Przygotowała też wiele wystaw indywidualnych polskich i zagranicznych artystów.

Od 1966 roku artykuły Andy Rottenberg publikowane są w najważniejszych polskich tygodnikach ("Kultura", "Polityka" itp.). Jest ona autorką popularnych serii, artykułów naukowych, esejów zamieszczanych w wydawnictwach poświęconych sztuce na całym świecie. Wiele z nich, poświęconych życiu artystycznemu podczas stanu wojennego, zostało włączone do "Church Art Movement" (1981-1989).

W 2009 roku nakładem wydawnictwa W.A.B. napisała autobiografię pt Proszę bardzo. Autobiografia Andy Rottenberg to saga rodzinna autorki, w której codzienne życie przeplata się z historycznymi wydarzeniami. Książka opowiada o poszukiwaniu tożsamości, zawieszonej między tradycją żydowską ojca, a światem bogatego mieszczaństwa dawnej Rosji, ze strony matki.[1].

Spotkanie z Krystyną Pietrych, pracownikiem naukowym Uniwersytetu Łódzkiego, połączone z promocją jej książki Co poezji po bólu? Empatyczne przestrzenie lektury.Co poezji po bólu?
Empatyczne przestrzenie lektury


Krystyna Pietrych
Co poezji po bólu? Empatyczne przestrzenie lektury
wydawnictwo Uniwersytet Łódzki
wydanie 2009 r.
Format: 17,0x24,0 cm, 304 stron
Oprawa: Miękka

Ból sytuuje się poza słowem. Jest domeną materii, fizjologii, udręczonej : niemej świadomości. Ból to ciemna, nie poddająca się werbalizacji, mowa ciała. Jeśli znajduje swój wyraz, to w wykrzywionej grymasem twarzy, zaciśniętej kurczowo dłoni, bezwiednym jęku lub nieartykułowanym krzyku. „Słowa cierpienie nie idą w parze. Cierpienie jest nagłym pojawieniem się nieoczekiwanego i zawsze się ono różni od tego, co sobie wcześniej wyobrażałem. Do mojej osobowości wdziera się inna rzeczywistość, tak odmienna, że nie znajduję słów, aby ją opisać"1 - wyznawał z rozpaczą kardynał Veuillot, arcybiskup Paryża, w terminalnej fazie raka. I choć na określenie różnych rodzajów : stanów bólowych w lekarskim słowniku istnieje, jak policzono, około 220 terminów, z czego aż 66 odnosi się do subiektywnej treści psychicznej odczuwanego bólu (np. ciągnący, pulsujący, szarpiący, dławiący, miażdżący etc.)2, to w konfrontacji z bólem konkretnym - przypomnijmy sobie choćby ostry ból zęba - wszelkie próby wysłowienia ujawniają swą bezsilność. Poddana opresji materia nie daje się przełożyć na składniowy porządek językowej konstrukcji, ani zamknąć w precyzyjnej semantycznie konceptualizacji.

Podwójna dawka najciekawszej polskiej poezji współczesnej w teorii i praktyce. Promocja książki Nowa poezja polska. Twórcy - tematy - motywy z udziałem Elżbiety Dąbrowskiej i Dariusza Pawelca oraz spotkanie z Tomaszem Różyckim.

Nowa poezja polska. Twórcy-tematy-motywy
Cieślak Tomasz, Pietrych Krystyna

wydawnictwo Uniwersytet Łódzki
wydanie 2009 r.
Format: 17,0x24,0 cm, 640 stron
Oprawa: Miękka

Książka jest zbiorem kilkudziesięciu głosów krytycznych - analitycznych, komparatystycznych i monograficznych - których tematem jest współczesna poezja polska.


Tomasz Różycki (ur. 1970) - polski poeta, tłumacz, romanista, mieszka w Opolu. Laureat Nagrody Kościelskich, którą otrzymał za poemat "Dwanaście stacji" (2004). Publikował w licznych czasopismach w Polsce i za granicą. Jego wiersze tłumaczone były na wiele języków europejskich. Fragment utworu "Dwanaście stacji" stał się tematem rozszerzonej matury z języka polskiego w roku 2007. Tom "Kolonie" był nominowany do Literackiej Nagrody Nike w roku 2007 i znalazł się w finałowej siódemce tej nagrody.

Jego najbardziej znany utwór, "Dwanaście stacji" to poemat, który odwołuje się m.in. do "Pana Tadeusza" Mickiewicza i "Kartoteki" Różewicza.

Wydał następujące książki poetyckie:
Vaterland (Stowarzyszenie Literackie im. K. K. Baczyńskiego, Łódź 1997)
Anima (Zielona Sowa, Kraków 1999)
Chata Umaita (Lampa i Iskra Boża, Warszawa 2001)
Świat i antyświat (Lampa i Iskra Boża, Warszawa 2003)
Wiersze (Lampa i Iskra Boża, Warszawa 2004; wiersze zebrane)
Dwanaście stacji (Znak, Kraków 2004)
Kolonie (Znak, Kraków 2006)

Książki nie mają właściwości róż, dlatego nie szukajmy wciąż najświeższych - oto motto wystawy Zapomniane lektury naszych prababek i pradziadków. Można na niej zobaczyć dziewiętnastowieczne i dwudziestowieczne (do II wojny światowej) wydania romansów czy powieści przygodowych, awanturniczych i obyczajowych. Są też roczniki popularnych czasopism poświęconych literaturze. Niestety, wszystkie eksponaty znajdują się w gablotach i nie można ich kartkować.

Wystawa przypomina powieści, które dawniej były bestsellerami, a w dniu dzisiejszym zostały albo zupełnie zapomniane, albo są znane jedynie ze słyszenia, choć zaliczenie do tej grupy dzieł Balzaca czy Verne'a może byc dyskusyjne.
Ekspozycja została przygotowana w oparciu o poradniki dla „osób czytających książki” z przełomu XIX i XX wieku. W gablotach wystawowych można obejrzeć skromnie wydane romanse z początku XIX wieku, powieści obyczajowe, społeczne i psychologiczne, łotrzykowskie, przygodowe romanse historyczne, diariusze, pamiętniki i gawędy. Z dawnych romansów warto zerknąć na np. Oblężenie Roszeli czyli sumienie czyste pociechą w nieszczęściu z 1815 r. lub Wybór powieści moralnych i romansów- serię wydawniczą z lat 1804-1805 zawierającą szeroki wachlarz romansów nie tylko polskich, ale również francuskich, angielskich, niemieckich, najczęściej spod znaku sentymentalizmu.
Twórczość W. Hugo, E. Sue, J. Verne’a, M. Twain’a, F. Cooper’a przypominają polskie i obcojęzyczne wydania powieści przygodowych, łotrzykowskich i podróżniczych. Polecamy Państwa uwadze Podróż uczuciową przez Francyę i Włochy pióra L. Sterne’a oraz Don kiszota z Manszy N. De Cervantes’a z 1855 roku, które ukazały się w cyklu Skarbiec Arcydzieł Piśmienniczych Europy w połowie XIX wieku nakładem S. H. Herzbacha. Na wystawie eksponowane są również utwory K. Dickensa, H. Balzaca, E. Zoli.
Ekspozycja stwarza możliwość zobaczenia utworów Michała Bałuckiego (Przeklęte pieniądze z 1899 roku lub Pan burmistrz z Pipidówki z 1887), zapomnianych powieści Marii Rodziewiczówny (Szary proch 1921), Gabrieli Zapolskiej (np. We krwi 1922, Kobieta bez skazy 1921), P. Loti ( Rozczarowane powieść z życia współczesnych haremów tureckich 1907 – książka ukazała się jako dodatek do tygodnika „Bluszcz”) M. Gawalewicza (Dusze w odlocie , z pamiętnika młodego lekarza 1985). Literackie wspomnienia, gawędy i powieści historyczne reprezentowane są przez utwory W. Rzewuskiego, I. Chodźko, W. Gomulickiego , W. Łozińskiego. Wystawa jest również okazją, aby poznać kilka tytułów czasopism z XIX i początku XX wieku: Romans i Powieść, Tygodnik Powieści i Romansów, Biesiada Literacka, Kółko Domowe, Przyjaciel Dzieci, Wieczory Rodzinne.

Spotkanie z Michałem Witkowskim, jednym z najpopularniejszych pisarzy polskich, autorem słynnej powieści Lubiewo. Spotkanie odbędzie się w ramach trasy promocyjnej związanej z wydaniem powieści Margot.

Michał Witkowski (ur. 17 stycznia 1975 we Wrocławiu) - polski pisarz i dziennikarz, stale współpracuje z "Ha!artem". Mieszka w Warszawie.

Ukończył polonistykę na Uniwersytecie Wrocławskim i jako doktorant prowadził tam ćwiczenia ze studentami dziennikarstwa.

Był nominowany do nagrody Paszport Polityki w 2005 roku w kategorii "Literatura" oraz dwukrotnie do najbardziej prestiżowej polskiej nagrody literackiej Nike w 2006 (za Lubiewo) i 2007 (za Fototapetę). Ponadto otrzymał Nagrodę Literacką Gdynia 2006 w kategorii proza za Lubiewo. Książka opisuje świat tzw. "ciot" (zmanierowanych homoseksualistów) PRL-u. Jego powieść "Barbara Radziwiłłówna z Jaworzna-Szczakowej" została wybrana Książką Lata 2007 Przeglądu Nowości Wydawniczych w Poznaniu.

Reprezentował Polskę na IX Międzynarodowym Festiwalu Książki w Budapeszcie, festiwalu TERrA Polska (Berlin, kwiecień 2004), a także na festiwalu Krajów Wstępujących do Unii Europejskiej (Budapeszt, kwiecień 2004). Był stypendystą Ministra Kultury. Był tłumaczony na angielski, niemiecki, fiński, francuski, szwedzki, hebrajski, węgierski, słoweński i chorwacki.

Księgarnia "mała litera" zaprasza na spotkanie z Martą Podgórnik, jedną z najciekawszych polskich poetek młodego pokolenia.

Marta Podgórnik (ur. w 1979 roku), poetka, krytyk literacki, redaktorka, laureatka konkursu im. Bierezina (1996), stypendystka Ministra Kultury, nominowana do „Paszportu Polityki” (2001). Uczestniczka polsko-niemieckich warsztatów translatorskich w Krakowie. Jej wiersze tłumaczono i drukowano na Słowacji, w Czechach, Niemczech, Rosji, Szwecji, Wlk. Brytanii, USA, we Włoszech i na Ukrainie. Związana z Biurem Literackim, w internetowym serwisie Biura – „Przystani” zamieszcza felietony i odpowiada za dział poetyckich debiutów. Mieszka w Gliwicach.

Bibliografia

Próby negocjacji (1996)
Paradiso (2000)
Długi maj (2004)
Opium i Lament (2005)
Dwa do jeden (2006)
Pięć opakowań (wiersze zebrane) (2008)

Życie świetnych ludzi Kacpra Bartczaka to kolejny tom w serii poetyckiej łódzkiego wydawnictwa Kwadratura. Oprócz 44 wierszy czytelnik znajdzie też w książce reprodukcje obrazów Piotra Turka.

Kacper Bartczak opublikował dotąd dwa tomy poezji: Strefa błędów urojonych (biblioteka, 2000) oraz Domy mediowe (biblioteka, 2003). Autor dwóch książek krytycznych: monografii poświęconej Johnowi Ashbery (Peter Lang 2006) oraz zbioru esejów z pogranicza teorii, filozofii i poezji Świat nie scalony (Biuro Literackie 2009). Wiersze, prozę i eseje publikował w wielu czasopismach, m.in. w Fa-Arcie, Twórczości, Kresach, Studium, Kwartalniku Artystycznym, Opcjach, Arteriach, Tyglu Kultury. Publikował również poezję i eseje za granicą, w Stanach Zjednoczonych i Europie. Współpracował z Literaturą na Świecie i Tygodnikiem Powszechnym. Z zawodu amerykanista. Zajmuje się też przekładem literackim. Stypendysta Fulbrighta i Fundacji im. T. Kościuszki.

A oto trzy wiersze z zapowiadanego tomu:

Parafernalia i merkantylia

Zachodzi przypadek życia
w weekend i następuje
przeskok w wiersz Teraz zapytaj
wiersz jakby chciał żyć Co porabia
w pierwszy lepszy wolny dzień

Widzę swój laptop
jak zsuwa się z kolan
w pierwszy lepszy wolny dzień
Jestem kopistą który wykracza
i wykracza Bierze się

za ręce i płaci na piśmie
na mur i mary na beton i żel
Dom ocieka chromem Sen srebrem
Dzień nam błyska
Podoba się nieprzytomnie



Notariaty skończoności

Ci państwo to potencjalni nabywcy
jednej z wymienionych nieruchomości
więc nabędą nieruchomość

Ten pan jest ważnym przedstawicielem
interesów innego pana
więc miewa interesujące przedstawienia

Postacie zebrane w ogródku
są rodzicami Ale inne place
mają ich za strony w sporze

O aktywa O grupy O nieba
interesów Świećcie nam
w zadanych parcelach



Teoria wpłatomatu

Wyszedłem i błyskawicznie
się skupiłem w rozproszeniu na ulicy z prochu
i słów powstałych z bełkotu zwanego życiem
w pośpiechu się obrócisz i wejdziesz
na obroty na gaz lub benzynę

To mnie krzepi Krew rozrzedza
Nikt mnie nie kupi Sam się sprzedam
fantomatom strachu Coś mi trują
o życiowym kredycie

W wydawanym przez Projekt Łódź miesięczniku Komentarz ukazał się artykuł 10 postulatów Przemysława Owczarka, dotyczący roli środowiska literackiego w kulturalnym życiu Łodzi. Można śmiało powiedzieć, że są to postulaty środowiska - autor napisał ten tekst po dyskusji w większym gronie zainteresowanych literaturą. Przeczytaj

Dyskusja z trzema pisarkami - Agnieszką Drotkiewicz, Małgorzatą Rejmer i andą Rotenberg - o pisaniu i doświadczeniach granicznych. Nie zabraknie ulubionych tematów lewicowych intelektualistów - wykluczenia i dekonstrukcji narodowych mitów.

Agnieszka Drotkiewicz - pisarka, autorka wywiadów, kulturoznawczyni. Jest autorką trzech powieści: Paris London Dachau, Dla mnie to samo, Teraz oraz współautorką (wraz z Anną Dziewit) dwóch serii wywiadów – Głośniej! Rozmowy z pisarkami (m.in. wywiady z Ewą Kuryluk, Dubravką Ugresic, Agnetą Pleijel) i męskiego odpowiednika Teoria trutnia i inne (m.in. rozmowy ze Stefanem Chwinem, Michelem Houellebecq’em i Sławomirem Sierakowskim). Współpracuje z magazynem literackim “Lampa”, publikuje m.in. w “Nowych Książkach”, “Ha!arcie”, “Krytyce Politycznej”, “Gazecie Wyborczej”.

Małgorzata Rejmer - pisarka, poetka, autorka powieści Toksymia, doktorantka w Instytucie Kultury Polskiej UW, studiuje także psychologię i amerykanistykę. Jako trzynastolatka debiutowała poetycko w “Okolicy Poetów”, a kilka lat później - prozatorsko w “Lampie”. Laureatka głównej nagrody w konkursie Planete Doc Review na reportaż (2008) oraz I miejsca w konkursie Uniwersytetu Gdańskiego na prozę (2009).

Anda Rottenberg - krytyczka, kuratorka, w latach 1993-2000 dyrektor Galerii Sztuki „Zachęta” w Warszawie, jedna z najbardziej wpływowych i najlepiej rozpoznawalnych na świecie postaci polskiej sztuki. W tym roku debiutowała jako pisarka autobiografią Proszę bardzo. Mieści ona dziennik, rodzinną sagę, detektywistyczną historię o poszukiwaniu własnych korzeni, psychologiczną powieść o matce i córce, a nade wszystko lament kobiety, która straciła dziecko. Bardzo osobista podróż w głąb siebie i swojej przeszłości. Bez wątpienia jedna z najlepszych książek 2009 roku.

Prowadzenie: Martyna Jastrząbek i Marta Zdanowska.

Andrzej Pilipiuk , znany autor fantasy dwukrotnie spotka się z czytelnikami z regionu łódzkiego.

Pilipiuk najbardziej znany jest z, wykazującego w pewnym stopniu cechy gawędy, cyklu opowiadań o przygodach Jakuba Wędrowycza – zamieszkującego w Starym Majdanie koło Wojsławic plugawego degenerata, bimbrownika i egzorcysty.

Debiutował opowiadaniem Hiena ("Fenix" 2/1996), w którym po raz pierwszy pojawiła się postać Jakuba. Od tego czasu Pilipiuk napisał kilkadziesiąt innych opowiadań z tego cyklu, wydanych w sześciu zbiorach (Kroniki Jakuba Wędrowycza (2001), Czarownik Iwanow (2002), Weźmisz czarno kure (2002), Zagadka Kuby Rozpruwacza (2004), Wieszać każdy może (2006) i Homo Bimbrownikus (2008). Sam nazywa siebie "największym piewcą polskiej wsi od czasów Reymonta".

Innymi utworami Pilipiuka jest cykl o kuzynkach Kruszewskich oraz Michale Sędziwoju, alchemiku który zgodnie z legendami zapewnić miał sobie nieśmiertelność dzięki odkryciu tajemnicy kamienia filozoficznego, gdzie Pilipiuk połączył elementy fabularne oparte na wiedzy historycznej z najnowszymi osiągnięciami naukowymi i technologicznymi, oraz cykl Norweski dziennik, opowiadający o przygodach Tomasza Paczenki, cierpiącego na amnezję młodego uciekiniera z Polski Ludowej, który usiłuje odnaleźć prawdę o sobie i otaczającej go rzeczywistości. Cykl ten jest najstarszym w dorobku autora, prace nad nim rozpoczął Pilipiuk będąc jeszcze nastolatkiem.

W utworach Pilipiuka często pojawiają się gościnnie postaci z innych jego cykli. Tytułowe bohaterki serii Kuzynki pierwszy raz pojawiły się w jednym z napisanych przez niego tomów Pana Samochodzika. Zarówno w cyklu Kuzynki jak i Pan Samochodzik pojawia się również przelotnie Jakub Wędrowycz .

Kolejne spotkanie z cyklu „Poezja w kamienicy”. W czasie wieczoru zatytułowanego „Zaduszki poetyckie” wiersze, nieżyjących już, łódzkich poetek czytać będą aktorki: Teresa Makarska, Halina Miller i Barbara Olszańska. Oprawa muzyczna: Katarzyna Korzycka – skrzypce.

Usłyszymy utwory Jadwigi Dowgird-Ładnowskiej, Stefani Szczepaniak i Lucyny Sułkowskiej, osoba bardzo dobrze znanej w gronie łódzkich bibliotekarzy, wieloletniej przewodniczącej Zarządu Okręgu Łódzkiego SBP. Scenariusz prezentacji opracował Włodzimierz Galicki.

Święty Antoni święty Antoni
ja nie zgubiłam serca pod miedzą
ja w całkiem innej sprawie
Kiedyś chowałam sny pod poduszką
dziś ich znaleźć nie mogę
a takie były jak koronki weneckie
czas je na pewno rozkruszył
Kiedyś pisałam na desce wyznanie
ale inne pisanki to moje zakryły
Kiedyś chodziłam z księżycem we włosach
a dzisiaj nie pamiętam
gdzie podziałam klucze
czy przyjęłam już leki
jaki to dziś dzień...
Wiem, że nadużywam Twojej cierpliwości
ale może jeszcze
ten jeden raz
spełnisz moją prośbę
prośbę o pamięć -
Zapamiętać życie

Jadwiga Dowgird-Ładnowska

Kino szwedzkie, będące bohaterem tegorocznej edycji Forum Kina Europejskiego, doczekało się w ostatnim czasie kilku ważnych pozycji monograficznych. Spotkania promujące dwie z nich odbędą się podczas łódzkiego festiwalu. 10 listopada Tadeusz Szczepański i Aleksander Kwiatkowski opowiedzą o książce Jan Troell, zaś 12 listopada odbędzie się promocja książki Hynka Pallasa Nowe kino szwedzkie.


Tadeusz Szczepański "Jan Troell"
Jan Troell - urodzony w 1931 roku szwedzki reżyser filmowy, scenarzysta i
operator. Przez jednych doceniany za warsztatową wszechstronność iumiejętność zapanowania nad niemal każdym elementem filmu, przez innych –za poetyckie wizje o publicystycznym zacięciu. Nigdy nie ukończył szkoły
filmowej, a do świata filmu fabularnego wkraczał przez fotografię oraz film
amatorski, którego specyfika ("zrób to sam") uczyniła z niego twórcę
totalnego.

Tadeusz Szczepański – historyk filmu, krytyk i tłumacz. Pracuje na
Uniwersytecie Wrocławskim i w PWSFTViT w Łodzi. W latach 1988–1994 redagował "Film na świecie". Publikuje m.in. w "Dialogu", "Odrze", "Kwartalniku
Filmowym" oraz w "Kinie", którego jest stałym współpracownikiem. Autor
książek "Eisenstein. U źródeł twórczości" (Warszawa 1986) oraz "Zwierciadło
Bergmana" (Gdańsk 1997, 1999, 2002, 2007). Współredaktor tomów "Eisenstein - artysta i myśliciel" (z Wojciechem Wierzewskim, Warszawa 1982), "Zbigniew Cybulski. Aktor XX wieku" (z Janem Ciechowiczem, Gdańsk 1997) oraz "Cudowny Kinemo. Rosyjska myśl filmowa" (z Bogusławem Żyłko, Gdańsk 2002).


Hynek Pallas "Nowe kino szwedzkie"

W ostatniej dekadzie szwedzki przemysł filmowy uległ znaczącym
przekształceniom. Zmienił się układ sił produkcji filmowej, a dzięki
rozwojowi technologicznemu pojawiły się nowe firmy producenckie i nowi
reżyserzy. Wszystko to wpłynęło na dobór opowiadanych historii i formalną
stronę filmów. W książce "Nowe kino szwedzkie" Hynek Pallas przygląda się
owym zmianom, prezentując i komentując twórczość najciekawszych reżyserów.
W tomie omówione zostały filmy pełno- i krótkometrażowe, dokumenty, a także
filmy dla dzieci, kryminały oraz problem inności w nowym kinie szwedzkim. W
rozdziale o filmie pełnometrażowym autor przedstawia sylwetki twórców takich
jak Roy Andersson (autor filmów "Pieśni z drugiego piętra" z 2000 roku i "Do
ciebie, człowieku" z 2007), Lukas Moodysson ("Fucking Amal" z 1998, "Lilja
4-ever" z 2002, "Dziura w sercu" z 2004 czy "Container" z 2006), Tomas
Alfredson ("Cztery odcienie brązu" z 2004, "Pozwól mi wejść" z 2008) czy
Jens Jonsson ("Król ping-ponga" z 2008).
Całość uzupełniona została serią wywiadów autora z młodymi szwedzkimi
filmowcami, producentami i dystrybutorami.

Hynek Pallas - urodził się w 1975 roku w czeskiej Pradze. Mieszka w
Sztokholmie, pracuje jako krytyk filmowy i dziennikarz działu kultury
dziennika "Svenska Dagbladet" i innych czasopism. Pisze doktorat z
filmoznawstwa na Uniwersytecie Sztokholmskim.

Łódzki pisarz Andrzej Bart ma ostatnio świetną passę. Za powieść Fabryka muchołapek o "królu" łódzkiego getta Chaimie Rumkowskim był nominowany do nagrody Nike (powieść znalazła się w finałowej siódemce). Jego najnowsza książka Rewers to powieściowa wersja scenariusza do filmu Borysa Lankosza, który został uhonorowany Złotymi Lwami na festiwalu filmowym w Gdyni.

Andrzej Bart

(ur. 1952) – powieściopisarz, scenarzysta, autor filmów dokumentalnych. Uchodzi za jedną z najciekawszych postaci polskiej literatury. Autor słynnej powieści Rien ne va plus (1991), która została uhonorowana Nagrodą Kościelskich. Wydał też między innymi: Pociąg do podróży (1999) oraz Don Juan raz jeszcze (2006). Jako Paul Scarron jr napisał metafizyczno-żartobliwy kryminał Piąty jeździec Apokalipsy (1999). Wydaną nakładem W.A.B. powieść Fabryka muchołapek (2008) nagrodzono „Gwarancjami Kultury” przyznawanymi przez TVP Kultura oraz nominowano do nagród literackich „Cogito”, „Gdynia” i „Angelus”. Powieść znalazła się także w finale Nagrody NIKE 2009.

"Rewers"

Warszawa, początek lat 50. dwudziestego wieku. Redaktorka poezji Sabina, która nigdy jeszcze nie całowała się z chłopakiem, ogląda w kinie pochód uśmiechniętych i muskularnych sportowców Związku Radzieckiego. Pół wieku później pani Sabina na warszawskim Okęciu czeka na samolot z Nowego Jorku, którym przyleci jej syn, Marek.
Sabina mieszka z matką i babcią. W tej samej kamienicy, na ostatnim piętrze, pracownię ma Arkadek, jej młodszy brat, socrealistyczny malarz. Ojciec zginął podczas nalotu, ją i brata matka zamknęła w piwnicy, aby nie brali udziału w powstaniu. Staropanieństwo Sabiny budzi w domu coraz większy niepokój. Ona zaś skrycie podkochuje się w dyrektorze Barskim, swoim szefie.
W końcu zjawia się adorator idealny. Przystojny, szarmancki, czytający w jej myślach. I chcący się żenić. Przedtem jednak prosi, by młoda narzeczona wyświadczyła mu pewną przysługę. Na piśmie. A właściwie, żeby wyświadczała ją raz na tydzień...
Rewers to powieść inteligentna i przewrotna. Poczucie humoru Barta jest najwyższej próby.

Powieść Rewers oparta jest na scenariuszu filmu pod tym samym tytułem, zdobywcy nagrody głównej 34. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. Obraz wyreżyserował Borys Lankosz, główne role zagrali Agata Buzek, Marcin Dorociński, Krystyna Janda i Anna Polony.

Księgarnia "małą litera" zaprasza na spotkanie ze Steve'em Som-Sandbergiem, autorem głośnych powieści biograficznych Teresa (o Ulrike Meinhoff) i Ravensbruck (o Milenie Jesenskiej).

ilena Jesenska (1896-1944) jest powszechnie znana przede wszystkim jako przyjaciółka i tłumaczka Franza Kafki. Pisane dla niej Listy do Mileny są zaliczane do najpiękniejszych i najbardziej inspirujących listów miłosnych w historii światowej literatury. Była nie tylko namiętną kobietą, ale również oddaną swej pracy dziennikarką, której znakomite artykuły i reportaże opisywały zarówno narodziny narodu czechosłowackiego, jak i okrucieństwa dokonywane przez nazistów. Książka Steva Sem-Sandberga ukazuje pełne dramatyzmu życie Jesenskiej, od jej dzieciństwa i młodości w Pradze przełomu wieków poprzez jej relacje z Kafką do ostatnich lat w obozie koncentracyjnym w Ravensbrück, gdzie umarła, pozostając jednak na długo w pamięci współwięźniów.
Książka została nominowana do przyznawanej przez związek wydawców szwedzkich Nagrody Augusta w 2003 roku i do Nagrody literackiej Rady Nordyckiej w 2004 roku.

"Biografia Mileny Jesenskiej obezwładnia bezmiarem przeciwności, okrucieństwa i bólu, z jakimi Milena musiała się zmierzyć. Mimo to nigdy nie przestała walczyć o prawdę i ludzką wolność, nawet za drutami obozu w Ravensbrück. Steve Sam-Sandberg zagląda do 'kieszeni czasu', do jej przestrzeni wolności, pokazując te miejsca, przez które przebijało światło. Milena nie pozwoliła się zabić. Po prostu wróciła do światła. Pozostała legenda fascynującej kobiety, która nigdy nie przestała być wolna".
Remigiusz Grzela

Steve Sem-Sandberg urodził się w 1958 w Oslo. Jest pisarzem, dziennikarzem i krytykiem literackim. Współpracuje z działem kultury "Svenska Dagbladet". Jego trylogia o życiu trzech kobiet (Milena Jesenská, Ulrike Meinhof i Lou Andreas Salomé) zyskała wielkie uznanie w Skandynawii, a najnowsza powieść Härifärn till allmänningen, rozgrywająca się w Szwecji w latach 1965-1975, zebrała doskonałe recenzje.

Steve Sem-Sandberg uznawany jest za jednego z najciekawszych skandynawskich autorów ostatnich lat. Jest laureatem szeregu nagród literackich (m.in. nagrody literackiej pisma "Aftonbladet"), był również nominowany do Nagrody Augusta przyznawanej przez związek wydawców szwedzkich, nagrody literackiej Szwedzkiego Radia oraz prestiżowej Nagrody Literackiej Rady Nordyckiej. W 2008 roku został uhonorowany nagrodą im. Marina Sorescu wręczaną przez Rumuński Instytut Kultury. Wiele podróżuje, mieszka w Sztokholmie i Pradze.