Rosji nie ma - taki zaskakujący tytuł będzie miała dyskusja o Rosji, jaką przeprowadzą: Daniel Kalder, autor książki Zagubiony kosmonauta, i jej wydawca - Andrzej Stasiuk.

Zawsze podejrzewałem, że Rosja częściowo nie istnieje. A na wschód od Moskwy to już nie istnieje prawie na pewno. Ale nie chciałem tego mówić głośno. Myślałem sobie, że mogę się mylić, że uległem wygodnym złudzeniom albo, co gorsza, powielam typowy dla Polaka antyrosyjski stereotyp. Tak więc podejrzewałem, że Rosja nie istnieje, a drugiej strony gnębiły mnie wyrzuty sumienia: a może ty tę biedną Rosję jednak krzywdzisz? - pisze Stasiuk we wstępie do książki.

Daniel Kalder urodził się w 1974 roku w Fife (Szkocja). Ostatnie dziesięć lat spędził w byłym Związku Radzieckim, gdzie podejmował się najrozmaitszych zajęć i – jak zaznacza – nie zaliczył chyba tylko handlu bronią i ludzkimi organami. Rosja mu się spodobała: „Tam szybko odkryłem w sobie zamiłowanie do życia w społeczeństwie znajdującym się w stanie swobodnego upadku Każdego dnia strzelano do ludzi, nie płacono pensji, znajdywano wiaderka pełne ludzkich rąk; wszystko się waliło”. "Zagubiony kosmonauta" jest pierwszą książką Daniela Kaldera. Dokumentuje ona podróże do zapomnianych i tajemniczych światów byłych republik radzieckich. Kalder, jak przystało na prawdziwego odkrywcę, udaje się tam, gdzie nikt dotąd nie odważył się zapuścić: w Kałmucji odnajduje miasto poświęcone grze w szachy i zapomniane mongolskie plemię, w Mari Eł, ojczyźnie jednej z ostatnich społeczności pogańskich, spotyka najwyższego druida i uczestniczy w starożytnym rytuale, a na przygnębiających fabrycznych ugorach Udmurcji szuka śladów Michaiła Kałasznikowa i niechcący zostaje gwiazdą telewizyjną. Bluźnierczy, ale mądry, całkowicie szczery, choć pełen kłamstw ‘Zagubiony kosmonauta’ jest otwierającym oczy, choć odrobinę złowrogim przewodnikiem po tych zapomnianych krainach. Następna książka Daniela Kaldera, „Strange telescopes”, ukaże się nakładem Wydawnictwa Czarne w 2010 roku. Pisarz mieszka obecnie w Teksasie.

Cztery spotkania autorskie w dwa dni to plan wizyty Barbary Kosmowskiej w województwie łódzkim. Pisarka odwiedzi Łódź, Konstantynów i Zgierz.

Barbara Kosmowska - ur. 24.01.1958 w Bytowie w woj. pomorskim.
Ukończyła filologię polską na Uniwersytecie Gdańskim. Przez krótki czas
była nauczycielką języka polskiego w Bytowie. W roku 1999 na
macierzystej uczelni obroniła pracę doktorską zatytułowaną
Pomiędzy dzieciństwem a dorosłością. Obecnie pracuje na stanowisku
adiunkta, jej naukowe zainteresowania to literatura pozytywizmu oraz literatura dla dzieci i młodzieży (współpracuje z poświęconym tym problemom czasopismem "Guliwer").
Debiutowała jako licealistka w latach 70. XX w.na łamach
nieistniejącego już czasopisma "Na przełaj". Jej pierwsza powieść
Głodna kotka wydana została w roku 2000, w 2001 ukazał się Teren
prywatny; w 2002 Prowincja, Gobelin i Buba; w 2003 W górę rzeki; w 2004 Niebieski autobus. Ostatnim jak na razie dziełem pisarki jest wydana w 2005 książka Myślinki. Teren prywatny, książka nazywana najbardziej kobiecą powieścią B. Kosmowskiej, w 2001 wygrała konkurs na Dziennik polskiej Bridget Jones (zorganizowany przez wydawnictwo Zysk i S-ka) i przyniosła autorce sławę i popularność; trafiła też na Listę Bestsellerów A. Rostockiego drukowaną przez dziennik
"Rzeczpospolita".

6 listopada 2008 roku
17.00 - Miejska Biblioteka Publiczna Łódź-Polesie FB nr 9, ul. Zielona 77
20.00 - Miejska Biblioteka Publiczna w Konstantynowie Łódzkim, Galeria Ogród Sztuk ul. Jana Pawła II 9

7 listopada 2008 roku
16.00 - Miejska Biblioteka Publiczna Łódź-Śródmieście FB nr 8, ul. Ogrodowa 24
20.00 - Powiatowo-Miejska Biblioteka Publiczna w Zgierzu, ul. Łódzka 5

b]Liberatura, czyli literatura wyzwolona, połączona z plastyką. Pod nową nazwą kryje się coś, co można by utożsamić z książką artystyczną. A może coś więcej? Wszystkiego dowiemy się na spotkaniu z Katarzyną Bazarnik i Zenonem Fajferem, twórcami i teoretykami liberatury, założycielami Teatru Zenkasi oraz pierwszej w świecie Czytelni Liberatury (działającej od 2002 roku przy Małopolskim Instytucie Kultury w Krakowie), redaktorzy unikatowej serii wydawniczej „Liberatura” Korporacji Ha!art. W maju 2004 reprezentowali współczesną polską kulturę podczas odbywających się w Irlandii oficjalnych obchodów rozszerzenia Unii Europejskiej. Prywatnie małżeństwo, mieszkają w Krzeszowicach, mają dwóch synów (lat 15 i lat 9).

Katarzyna Bazarnik (1970) – literaturoznawca, adiunkt w Instytucie Filologii Angielskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Autorka licznych tekstów o liberaturze i twórczości Jamesa Joyce’a. Redaktorka tomów Wokół Jamesa Joyce’a (1998) i Od Joyce’a do liberatury (2002), współredaktorka dwóch monograficznych numerów „Literatury na Świecie”, poświęconych Joyce’owi (7-8/2004) i B. S. Johnsonowi (7-8/2008), także tłumaczka (Nieszczęśni B. S. Johnsona, 2008). Od 1997 inicjatorka i organizatorka festiwalu Bloomsday w Krakowie.

Zenon Fajfer (1970) – poeta, dramaturg, pomysłodawca liberatury. Wraz z Katarzyną Bazarnik współautor książek Oka-leczenie (2000) i (O)patrzenie (2003), autor Spoglądając przez ozonową dziurę (2004) oraz poematów emanacyjnych i multimedialnych (m.in. Primum Mobile, 2005). Twórca i reżyser Teatru Zenkasi.

Spotkanie poprowadzi agnieszka Przybyszewska, doktorantka w UŁ, laureatka nagrody im. Czesława Zgorzelskiego za pracę (Nie tylko) liberackie modele do składania: liberatura, hipertekst, e-liberatura na gruncie polskim. Naukowo zajmuje się także kondycją literatury w dobie mediów elektronicznych oraz flamenco.

Wojciech Brzoska (ur. 1978 w Sosnowcu) poeta, redaktor magazynu literackiego Kursywa. Autor pięciu tomików poetyckich. Współautor filmu Scrafitto (dodatek do Kursywy nr 3/2005). Publikował w wielu czasopismach literackich m. in. w Odrze, Kresach, Czasie Kultury, FA-arcie, Lampie, Studium, Zeszytach Poetyckich, Gazecie Wyborczej, a także w antologiach. Jego twórczość tłumaczono na angielski, niemiecki, czeski, słowacki, słoweński i serbski. Mieszka w Katowicach.



Wydał tomy poezji:
Blisko coraz dalej, Bydgoszcz 2000
Niebo nad Sosnowcem, Warszawa 2001
Wiersze podejrzane, Nowa Ruda 2003
Sacro casco, Nowa Ruda 2006
Przez judasza, Olsztyn 2008

Wraz z drugim numerem młodołódzkiego czasopisma literackiego "Arterie" ukaże się debiutancki tomik Piotra Gajdy Hostel. Spotkanie promocyjne będzie w części wieczorem autorskim poety.

Piotr Gajda - ur. 1966. Poeta. Publikował m.in. w „Tyglu Kultury”, „Opcjach”, „Arteriach” i „Cegle”. Laureat ogólnopolskich konkursów poetyckich, m.in. im. J. Bierezina (nominowany do nagrody w 2007 r.), W. Bąka i W. Sułkowskiego oraz turniejów jednego wiersza, m.in. „O Czekan Jacka Bierezina” i „Stachura pozostałym”. Mieszka w Tomaszowie Mazowieckim. W recenzji Hostelu Jerzy Jarniewicz napisał: To wiersze zdolne do nagłych, imponujących przeskoków wyobraźni, choć precyzyjne, klarowne i skupione. Przekonują siłą obrazów, w których rozpoznawalna, często zdegradowana rzeczywistość ulega zaskakującym przemieszczeniom.

A co w samych Arteriach? Tematem przewodnim drugiego numeru jest podróż pociągiem. Numer otwiera wywiad Przemka Owczarka z Jackiem Dehnelem, zatytułowany Wyjęty spod prawa normalnego dnia. Związane z koleją prozy napisali: Jarosław Klejnocki, Radosław Wiśniewski, Dariusz Eckert i Robert Miniak. Są też poematy: „Awake on the Train” Konrada Cioka i „Asleep on the Train” Michała Murowanieckiego; obrazy Igora Przybylskiego; felietony, eseje, tłumaczenia i spora porcja wierszy.

Małgorzata Kałuża – kulturoznawczymi, dziennikarka i reporterka radiowa. Radio jest jej pierwszą i największą miłością, ale zdradziła je na krótko dla filmu. Dwa lata była asystentką Jerzego Hoffmana i Krzysztofa Gradowskiego. W Nowym Jorku, gdzie teraz mieszka, współpracowała z radiem Wolna Europa, z Głosem Ameryki i gazetą „Nasz Dziennik”. Razem z mężem prowadziła polonijne Radio Most. Od 1992 roku jest nowojorską korespondentką Polskiego Radia. Lubi włóczyć się po świecie z plecakiem i wspinać na górskie szczyty. Nowy Jork zaś to stan jej umysłu.



„W cieniu prohibicji” – to nie jest przewodnik w technicznym znaczeniu tego słowa. To całkiem spory kawałek życiorysu magicznego miasta. To napisana ze swadą historia miejsc, w których splatały się losy najbardziej znanych polityków i sław świata kultury, rozrywki i sportu. Wieczorny krwiobieg stolicy globu w pigułce.

Dorota Wysocka – Schnepf
Dziennikarka „Wiadomości” TVP1

Niestrudzony w propagowaniu kulturyw Konstantynowie wydawca Bernard Cichosz wydał kolejny tomik poetycki. Zbiór Marii Magdaleny Człapińskiej nosi tytuł Dzień po dniu. Zwraca uwagę nakład - 2000 egzemplarzy.

Maria Magdalena Człapińska urodziła się w 1952 r. we Włocławku. W 1976 r. ukończyła Wydział Lekarski – Oddział Stomatologiczny na Akademii Medycznej w Łodzi. W roku 1986 zadebiutowała na łamach tygodnika „Nad Wartą”. Swoje wiersze, opowiadania, teksty krytyczne publikowała później w prasie regionalnej i ogólnopolskiej, a także w wielu antologiach i almanachach literackich. Wydała arkusz poetycki „Pejzaże” (1989) oraz opowiadania: „Z nurtem rzeki” (1992), „Matki i córki” (1994), „Bez retuszu” (1998). Jest laureatką regionalnych i ogólnopolskich konkursów literackich. Była związana z Klubem Literackim „Topola”. Należy do Związku Literatów Polskich, jest też członkiem, a od 2003 r. sekretarzem Zarządu Głównego Unii Polskich Pisarzy Lekarzy.
W jej wierszach dominuje łagodna, wyrozumiała refleksja nad światem, gdzie nawet to, co boli - jest wybaczone, usprawiedliwione, oswojone. Taka postawa poetki wywodzi się z jej głębokiej religijności, która niesie afirmację i zgodę.

* * *

dzień po dniu
szare świty
błękitne zmierzchy
świergot ptaków
za oknem
szelest liści

na progu
dnia i nocy
wspomnienie bliskich
już dalekich

drewniany krzyż
u wejścia
nad drzwiami
i zapach
świeżego chleba -
dom.

Slam poetycki to skrzyżowanie poezji i performance'u, swoisty festiwal słowa mówionego, podczas którego używanie jakichkolwiek rekwizytów, bądź instrumentów jest zabronione. Jury wybierane jest z publiczności, każdy uczestnik ma określony czas na zaprezentowanie swojego utworu, a zwycięzcy otrzymują nagrody.

Slam planujemy rozegrać systemem pucharowym. Poeci zostaną rozlosowani i aż do finału będą rywalizować ze sobą w parach - maks. 16 uczestników. Należy przygotować minimum 4 teksty/prezentacje. W I rundzie i ćwierćfinale slamerzy mają po 2 minuty na scenie, w półfinale 3, a w finale 5 minut. O tym, kto wygra decyduje publiczność! Główna nagroda wynosi 200 zł, ale i półfinaliści otrzymają gratyfikacje pieniężne, będzie też piwo pocieszenia i książki.
Zgłoszenia należy przysyłać najpóźniej do 21 października piotrmacierzynski@poczta.onet.pl
O udziale decyduje kolejność zgłoszeń.

Światowej sławy historyk przyjedzie do Łodzi promować swą nową książkę Od i Do. Spotkanie w ramach Klubu Politycznego zorganizowała Fundacja Projekt Łódź. Udział w spotkaniu nalezy potwierdzić pod adresem info@projektlodz.pl.
Od i Do to właściwie album prezentujący wyszukane przez Davisa pocztówki i listy, w ktorych odbicie znalazła historia naszego kraju.

Norman Davies (ur. w 1939 roku) studiował historię w Oksfordzie, w Grenoble i w Perugii. Doktoryzował się w 1973 roku na Uniwersytecie Jagiellońskim. Po przejściu na wcześniejszą emeryturę poświęcił się pisaniu książek. Jest autorem wielu dzieł historycznych poświęconych Polsce: „Boże igrzysko" (Historia Polski w dwóch tomach), „Serce Europy", „Orzeł biały - czerwona gwiazda", „Wojna polsko-sowiecka 1919-1920", „Europa, Mikrokosmos" (historia Wrocławia), „Powstanie 44", „Europa między wschodem a zachodem", „Europa walczy 1939-1945. Nie takie proste zwycięstwo".

Krytycy mówią już o „dykcji łódzkiej”, zwracając uwagę na pojawienie się w Łodzi grupy interesujących, oryginalnych i ukształtowanych poetów, którzy coraz wyraźniej zaczęli na przestrzeni ostatnich lat zaznaczać swoją obecność w ogólnopolskim życiu młodoliterackim. Konrad Ciok, Piotr Gajda, Rafał Gawin, Krzysztof Kleszcz, Robert Miniak, Przemysław Owczarek zwyciężają w licznych konkursach poetyckich, drukują w ważnych pismach i wydawnictwach. Do tego grona zaliczają się też Monika Mosiewicz i Michał Murowaniecki, których debiutanckie tomy wydały właśnie oficyny w Krakowie i Łodzi. To zapowiedź prawdziwego „wysypu” łódzkich debiutów, gdyż spodziewane są wkrótce książki Gajdy, Gawina, Miniaka…





Monika Mosiewicz

ur.1975 w Łodzi, mieszka w Pabianicach; z wykształcenia prawniczka; współzałożycielka i administratorka poewiki.org; weteranka Nieszuflady; dwukrotnie w 2006 i 2007 roku nominowana do nagrody głównej konkursu im. Jacka Bierezina. Jej debiutem książkowym jest wydany przed paroma dniami tom "Cosinus salsa", Kraków, 2008.

Wiersze Moniki Mosiewicz przywodzą na myśl przede wszystkim przyjemność – autorską przyjemność pisania, która przekłada się na czytelniczą przyjemność czytania. Lekkość i powaga, śmiech i refleksja połączone są tu w sposób wysmakowany i jednocześnie pełen pasji. Podczas czytania tego zbioru czułem się podobnie jak podczas jedzenia dobrze przyrządzanej potrawy: pożywne składniki tworzą nową jakość dzięki zaskakującym zestawieniom, a wszystko razem dodatkowo zyskuje przez sposób podania. Polecam.
Miłosz Biedrzycki



Michał Murowaniecki
ur. w 1982 r.; mieszka i pracuje w Łodzi, z wykształcenia polonista. Publikował m.in. w „Tyglu Kultury”, „Kresach”, „Opcjach”, „Frazie”. Jest laureatem wielu ogólnopolskich konkursów poetyckich, w 2007 roku był nominowany do nagrody głównej konkursu im. Jacka Bierezina. Właśnie ukazał się jego debiut książkowy – tom „Punctum”, Łódź 2008.

Murowaniecki. Jeden z tych talentów, którym chce się wierzyć. Za grą słów i sprawnością w dobrym pokoleniowym wydaniu stoi coś jeszcze: udręczenie codziennością, próba oporu, stawianie własnych warunków (językowych i nie tylko). We mnie, czytelniku, satysfakcja miesza się z niepokojem. To lubię.
Karol Maliszewski

Życie w kamienicy przy ulicy Opaczewskiej w Warszawie zdaje się płynąć powolnym rytmem. Nic nie zwiastuje katastrofy. Bohaterki książki: Czarna Mańka, pani Maria, Marysia i paniopan Marian, uwikłane w swoje życiowe role matek gastronomicznych, rodziców ubraniowych, córek różowych, cukierników i handlarek bazarowych, otwierają nam drzwi swoich mieszkań. "Kieszonkowy Atlas Kobiet" to współczesna legenda miejska z wątkiem kryminalnym.

Sylwia Chutnik - ur.1979 w Warszawie. Kulturoznawczyni i absolwentka Gender Studies. Działaczka społeczna, prowadzi Fundację MaMa, zajmującą się prawami matek w Polsce. Jest członkinią Porozumienia Kobiet i przewodniczką miejską po Warszawie, oprowadzającą po autorskich trasach śladami wybitnych kobiet. Prywatnie Radykalna Gospodyni Domowa.
"Kieszonkowy atlas kobiet" jest jej literackim debiutem.

Spotkanie poprowadzi Karolina Więckowska.

Janusz L. Wiśniewski - doktor informatyki i doktor habilitowany chemii,
naukowiec i pisarz, autor bestsellerowych powieści "S@motność w
sieci", "Los powtórzony", a także zbiorów opowiadań "Zespoły
napięć", "Intymna teoria względności" oraz "Molekuły emocji".
Ostatnio w Wydawnictwie Literackim opublikował "Czy mężczyźni są światu
potrzebni? Obecnie mieszka i pracuje we Frankfurcie nad Menem. Jednym z
głównych walorów jego twórczości jest umiejscowienie fabuły mocno we
współczesnych realiach i nadanie klasycznym tematom nowatorskiej formy.

Na swojej stronie internetowej (www.wisniewski.net
) podaje motto
życiowe: "Panie, pomóż mi być takim człowiekiem, za jakiego bierze mnie
mój pies..."

Czytamy o nim m.in.: "...ma wielką ambicję, apetyt na życie i morze
smutku" (Gala 2005 nr 35)

"Sceny z życia za ścianą" Janusza L. Wiśniewskiego ukażą się 16
października 2008 roku w Wydawnictwie Literackim. To pełne wrażliwości
krótkie historie o pozornie zwykłych ludziach. Pozornie, bo tajemnicę
nosi w sobie każdy: zwolniony z pracy mężczyzna chory na depresję,
molestowana w dzieciństwie kobieta, szczęśliwa i zakochana w sobie para
homoseksualistów. "Sceny z życia za ścianą" to historie cierpienia i
samotności, ale też drogowskaz, który pomoże czytelnikom odnaleźć
szczęście. (Patronat nad Książką - "Pani")

WSTĘP WOLNY! Serdecznie zapraszamy!

Małgorzata T. Skwarek-Gałęska, z urodzenia i z zamiłowania łodzianka, poetka, wydała pięć tomików wierszy:

„Biała róża to senne marzenie”

„Świat smakuje lepiej w całości”

„Dom na gruzach bajki”

„Zza zakrętu”

„Mosty bez poręczy”

Bibliotekarka. Pracuje w MBP Łódź-Polesie w bibliotece szpitalnej .

Lubi ludzi , swoją pracę i wszystko co piękne.
Zbiera czterolistne koniczynki

Dwie nowe książki dla młodszych dzieci wydało łódzkie wydawnictwo Literatura.
Gwizdek nie chce spać oraz Gwizdek i śniegowa kula to pierwsze dwie części z czteroczęściowego cyklu przygód sympatycznego świataka. Czytając dziecku te książeczki, jednocześnie zapoznajemy je z Tatrami i ich przyrodą. Dlatego Tatrzański Park Narodowy objął całą serię patronatem. Ilustracje: Małgorzata Flis.

Irena Krzywicka (1899-1994), feminizująca pisarka i publicystka, zyskała miano gorszycielki i jednej z największych skandalistek dwudziestolecia międzywojennego. Odważnie pisała o świadomym macierzyństwie, emancypacji kobiet czy homoseksualizmie. Wydana w 1930 roku „Pierwsza krew" to niezwykle dojrzały debiut powieściowy Krzywickiej, w którym autorka dała wyraz swoim poglądom na rolę kobiety i mężczyzny w rodzinie i społeczeństwie. Przede wszystkim jednak, stworzyła przejmującą opowieść o trudach dojrzewania, skomplikowanych relacjach między rodzicami a dziećmi, buncie i rozczarowaniu dorosłością.

Krzywicka, jako propagatorka edukacji seksualnej wśród młodzieży i orędowniczka wyzwolonej kobiecości, znacznie wyprzedziła swoje czasy. Jej argumenty nie straciły na aktualności w kontekście toczących się i dziś debat, choćby tej o prawie kobiety do decydowania o własnym ciele. Powieść Krzywickiej to doskonały przyczynek do dyskusji o tych obyczajowych tabu, które w Polsce wciąż nie zostały przełamane.

Jurij Andruchowycz (1960); prozaik, poeta, eseista, tłumacz. Założyciel grupy poetyckiej Bu-Ba-Bu. W Polsce ukazały się cztery jego powieści: "Rekreacje", "Moscoviada. Powieść grozy", "Perwersja" oraz "Dwanaście kręgów", za którą został odznaczony w 2006 roku Leipziger Buchpreis, przyznawaną za dzieła przyczyniające się do porozumienia europejskiego oraz Literacką Nagrodą Europy Środkowej Angelus, tomy esejów: "Erz-herz-perc", "Moja Europa. Dwa eseje o Europie zwanej Środkową" (wspólnie z Andrzejem Stasiukiem) i "Ostatnie terytorium. Eseje o Ukrainie", tom poezji "Piosenki dla martwego koguta" i płyty "Samogon" (z muzyką zespołu Karbido) oraz "Andruchoid" (słowa: Jurij Andruchowycz, muzyka: Mikołaj Trzaska, Wojtek Mazolewski, Macio Moretti). Mieszka w Iwano-Frankiwsku.

„Prawie całą jesień 2005 roku, z krótkimi przerwami, spędziłem w Berlinie. Właśnie w tym czasie, gdzieś pod koniec września, po raz pierwszy zwrócił się do mnie nieznany mi wcześniej krytyk literacki i dziennikarz Egon Alt” – tak zaczyna się nowa, napisana „zamiast powieści” książka Jurija Andruchowycza.

„Tajemnica” to wywiad rzeka (i "porzućcie wszelką nadzieję, ci, którzy wchodzicie"). Prowadzi go tajemniczy Egon Alt - dziennikarz i przewodnik, który wiedzie poetę przez kręgi przeszłości. Rozmowy trwają siedem dni. Mają zostać opublikowane po śmierci Andruchowycza, lecz pojawia się pewna niespodziewana okoliczność…

Czy niemiecki rozmówca w ogóle istniał? A jeśli tak, to może wcale nie umarł? Dlaczego nie można znaleźć jego grobu? Kim był lub jest? Szpiegiem? Demonem? Choć to wszystko sekret, usłyszymy przejmujący dialog o stawaniu się i byciu poetą, ojcem, patriarchą Bu-Ba-Bu i wielu ważnych sprawach. Te historie układają się w przewrotny bildungsroman. W siedem dni można stworzyć świat, można też wypić sporo alkoholu, zanurzyć się w dymie i mgle, w Berlinie i przeszłości, pogadać... O tej całej Tajemnicy.

"Nie przepadam za wywiadami, szczególnie tymi z gatunku 'rzeka'. Zazwyczaj z racji mało rozgarniętego lub nadgorliwego pytającego są nudne, albo z racji narcystycznych skłonności odpytywanego dowiadujemy się jedynie, jaki ten jest wysoki i przystojny. Andruchowycz wybrnął z tej sytuacji - znalazł, a właściwie został odnaleziony przez rozmówcę doskonałego. Nierealny Egon Alt nie popisuje się, nie usiłuje za wszelką cenę zagadać bohatera, ale przede wszystkim słucha, co ten ma do powiedzenia. Andruchowycz opowiada - choć jak na narcyza przystało - głównie o sobie, to robi to jak nikt inny, snuje piękne i ważne historie - o dziewczynach, poezji, muzyce oraz o wątpliwych urokach pobytu w wojsku. A w tle Berlin i 'wesołe papieroski'."
Bartosz Waglewski / Fisz

„Andruchowycz nie czeka w ‘Tajemnicy’ na przyszłego rozmówcę i jakiś wywiad-rzekę. Pisarz, poeta i eseista ukraiński wykonuje mistrzowskie, bo wyprzedzające, powieściowe pchnięcie i sam staje się rozmówcą i rozmową, równocześnie jest źródłem pytań, gwałtownym nurtem wspomnieniowych obrazów i rozumiejącym ujściem opowieści. Można ‘Tajemnicę’ czytać jako wiarygodną autobiograficzną odsłonę w formie opowieści o ZSRR i Ukrainie, Europie i świecie lat 60.,70., 90., dzieciństwie, służbie wojskowej, utracie dziewictwa, narodzinach poety. Ale nie dajmy się zwieść, tu ‘chodzi o panowanie nad światem’, tu chodzi o zwycięstwo spotykających się po raz pierwszy słów. I dlatego autor ‘Moscoviady’ i ‘Perwersji’ przekracza rzekę tradycyjnej powieści. Brawurowa i odkrywcza książka. Nie mam pytań.”
Roman Kurkiewicz

Daniel Kalder urodził się w 1974 roku w Fife (Szkocja). Ostatnie dziesięć lat spędził w byłym Związku Radzieckim, gdzie podejmował się najrozmaitszych zajęć i – jak zaznacza – nie zaliczył chyba tylko handlu bronią i ludzkimi organami. Rosja mu się spodobała: „Tam szybko odkryłem w sobie zamiłowanie do życia w społeczeństwie znajdującym się w stanie swobodnego upadku Każdego dnia strzelano do ludzi, nie płacono pensji, znajdywano wiaderka pełne ludzkich rąk; wszystko się waliło”. Następna książka Daniela Kaldera, „Strange telescopes”, ukaże się nakładem Wydawnictwa Czarne w 2010 roku.
Kalder mieszka obecnie w Teksasie.

"Kalder napisał błyskotliwy i dowcipny przewodnik, który kwestionuje istotę podróżowania i turystyki w czasach, gdy nie ma już dokąd jechać."
"Esquire"

"Czarny humor Kaldera jest nowym głosem dobiegającym z czarnych dziur świata."
"The Times"

"Zjadliwie dowcipny, a jednocześnie głęboko poruszający – przeciwieństwo jakiegokolwiek przewodnika czy książki podróżniczej, jakie czytałem."
"Scotland on Sunday"

"Czarna komedia połączona z pisarstwem reportażowym najwyższej klasy."
"The Herald"

"Pośród brudu i upadku Kalder pozostaje dowcipny, wysoce niefrasobliwy, ale doskonale obeznany z niezmiernie zawikłaną i brutalną etniczną historią odwiedzanych miejsc."
"The First Post"

"Kiedy myślę o swoim czytelniku wyobrażam sobie kogoś, kto lubi ciemną, dziwną i pełną czarnego humoru sztukę. Kogoś, kto uważa brytyjskie pisarstwo za zbyt gładkie, zadowolone z siebie i zaściankowe i woli przekłady. Kogoś, kto lubi filmy Davida Lyncha, kreskówki, płyty Bonniego ‘Prince’a’ Billy’ego, Nicka Cave’a i berliński okres Davida Bowie. Kogoś, kto nie czuje się dobrze we współczesnym społeczeństwie, wie trochę za dużo o sztuce i książkach i nie jest zadowolony ze swojej pracy. Gdy przyglądam się temu wyliczeniu widzę, że opisałem samego siebie, ale na świecie jest wielu takich jak ja. Są oni lojalną, oddaną publicznością, która towarzyszy twórcy od dzieła do dzieła we wszystkich jego przemianach. To jest ‘demografia alienacji’. Ta książka została napisana dla nich przez jednego z nich.”
Daniel Kalder

"Stary spękany beton, strzępy folii, smród, rdza, nędza cywilizacji, karykatura kultury, szczyny, zdechły lis i szara jak cement nuda. To wysypisko współczesności w Kalderowskiej wizji ma przypominać pustynię, na którą udawali się dawni mistycy i asceci. Dlaczego nasz Szkot wybrał akurat Rosję? Zapewne przez przypadek, z przekory oraz na skutek słynnej szkockiej ekstrawagancji. Niewykluczone jednak, że Rosja była idealna dla tego eksperymentu, ponieważ można ją uznać za symbol człowieczego nieudacznictwa. Żaden kraj nie mierzył tak wysoko i nie wyszedł na tym tak kiepsko. Można powiedzieć, że Rosja to alegoria ludzkości porywającej się z motyką na słońce. „Skąd się bierze duchowość? Z pechowości”. W ten sposób medytuje nad zagadką swojego wielkiego narodu Wiktor Jerofiejew i ta refleksja spodobałaby się zapewne Kalderowi błąkającemu się po Kałmucji, ponieważ pasją Szkota jest ułomność.”
Andrzej Stasiuk

"Przeciętny podróżnik nigdy nie dotrze do Kałmucji, Kazania, Udmurcji czy Mari Eł. Przeciętny turysta będzie szukał miejsc rodem z folderów turystycznych, pięknych widoków i wygodnych hoteli. 'Zagubiony kosmonauta' odkrywa świat zupełnie inny, świat błota, mgły, koszmarnej estetyki. Gdyby nie ironia autora, byłby ten antyprzewodnik jedną z bardziej rozpaczliwych opowieści o dawnym Związku Radzieckim, jakie ostatnio zostały wydane. Spoza pospiesznie notowanych szczegółów, błahych spotkań, nieistotnych zdarzeń, wyłania się bowiem obraz społeczeństw pozbawionych tożsamości, jałowych i umęczonych."
Michał Olszewski

"Zagubiony kosmonauta" jest pierwszą książką Daniela Kaldera. Dokumentuje ona podróże do zapomnianych i tajemniczych światów byłych republik radzieckich. Kalder, jak przystało na prawdziwego odkrywcę, udaje się tam, gdzie nikt dotąd nie odważył się zapuścić: w Kałmucji odnajduje miasto poświęcone grze w szachy i zapomniane mongolskie plemię, w Mari Eł, ojczyźnie jednej z ostatnich społeczności pogańskich, spotyka najwyższego druida i uczestniczy w starożytnym rytuale, a na przygnębiających fabrycznych ugorach Udmurcji szuka śladów Michaiła Kałasznikowa i niechcący zostaje gwiazdą telewizyjną. Bluźnierczy, ale mądry, całkowicie szczery, choć pełen kłamstw ‘Zagubiony kosmonauta’ jest otwierającym oczy, choć odrobinę złowrogim przewodnikiem po tych zapomnianych krainach.

Co po boomie? - dyskusja na temat współczesnej literatury krajów Ameryki łacińskiej. Trzech znanych tłumaczy - Carlos Marrodán Casas, Wojciech Charchalis i Tomasz Pindel - zastanowią się nad twórczością następców Cortazara i Borgesa.

Po boomie prozy latynoamerykańskiej, który miał miejsce w latach 60. i 70., nastąpiły literacko chude lata: pojawiali się co prawda nowi pisarze i głośne powieści (w tym światowe bestsellery w rodzaju Domu duchów Allende czy Alchemika Coelho), ale były to teksty drugiej świeżości i dalekie od tego, co czego przyzwyczaili czytelników Cortázar, Vargas Llosa, Fuentes i spółka. Stan ten trwał mniej więcej do połowy lat 90., kiedy to zaczęło objawiać się nowe pokolenie pisarzy z Ameryki Łacińskiej: twórcy urodzeni gdzieś w latach 60., dla których boom stanowił naturalny punkt wyjścia, zaś realizm magiczny zazwyczaj okazywał się… literackim wrogiem numer jeden.
Problem w tym, że światowa publiczność przyzwyczaiła się kojarzyć Amerykę Łacińską z taką właśnie magiczną perspektywą, a od literatury regionu oczekiwała kolejnych opowieści z tropikalnej krainy, gdzie w zielonym gąszczu kryją się małe wioski rządzone przez długowiecznych patriarchów, mieszkają mądrzy znachorzy, cywilizacja zderza się z tubylczą magią, a w miastach krwawym przewrotom przeciwstawia się żarliwa miłość. Jednym słowem między prozą latynoską a realizmem – czy też bardziej nawet romansem – magicznym postawiono znak równości.
Takie uproszczenie i zaszufladkowanie pociągnęło za sobą bunt i niechęć młodych prozaików… Kto taki się zbuntował i z jakim skutkiem - dowiemy się z dyskusji, w której udział wezmą:
Carlos Marrodán Casas (ur.1948) - tłumacz literatury hispanojęzycznej, poeta. Przekłada też z francuskiego i portugalskiego. Polscy czytelnicy znają go z dziesiątków przekładów Llosy, Marqueza, Mariasa i wielu innych autorów. Tłumaczył też poezję meksykańskiego poety Octavia Paza oraz piosenki francuskiego barda Georges'a Brassensa.
Wojciech Charchalis (ur. 1970)- tłumacz z hiszpańskiego i portugalskiego, przekładał m.in. Llosę, Mariasa, Molinę, Saramago, wykładał na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu oraz na Uniwersytecie Jean Piaget de Cabo Verde w Cidade da Praia na Wyspach Zielonego Przylądka, autor książki El realismo mágico desde la perspectiva europea. El caso de Gonzalo Torrente Ballester, Nowy Jork, 2004.
Tomasz Pindel (ur. 1976) – tłumacz literatury hispanojęzycznej, przekładał m.in. de Santisa, Roncagliolo, Ramosa, pracownik naukowy Uniwersytetu Jagiellońskiego, autor m.in. książki Zjawy, szaleństwo i śmierć: fantastyka i realizm magiczny w literaturze hispanoamerykańskiej, Kraków 2004.

Wojciech Kuczok (ur. 18 października 1972 w Chorzowie) prozaik, poeta, scenarzysta, krytyk filmowy. Absolwent III LO im. Stefana Batorego w Chorzowie. Ukończył Uniwersytet Śląski. Współpracownik Tygodnika Powszechnego, Res Publiki Nowej i miesięcznika Kino; doktorant filmoznawstwa na Uniwersytecie Jagiellońskim.

W latach 90. przynależał do grupy poetyckiej Na Dziko. Autor powieści Gnój, za którą dostał w 2003 r. Paszport Polityki, Nagrodę Literacką Nike w 2004, a także Nagrodę Krakowska Książka Miesiąca (marzec 2004 r. - mieszkał w tym czasie w Krakowie). Napisał też scenariusz do filmu Magdaleny Piekorz Pręgi, który zdobył w 2004 główną nagrodę na festiwalu filmowym w Gdyni.

Prywatnie kibic Ruchu Chorzów, a także speleolog, odkrywca (wspólnie z synem) jaskini Dującej w Beskidzie Śląskim.

Kwartalnik artystyczno-literacki ARTERIE, wydawany przez łódzki oddział Stowarzyszenia Pisarzy Polskich chętnie przyjmie propozycje tekstów lirycznych, prozatorskich, esejów i felietonów (do 15 000 znaków) oraz fotografii, grafik etc. do 3 numeru pisma.

Numeru skomponowany będzie wokół problematyki miasta, zwłaszcza Łodzi -jego sprzeczności, które najlepiej wyraża główne hasło opisujące opozycję między łódzkimi dzielnicami: „Manhattan - Bałuty”. Chodzi także o szerszy wymiar miejskich sprzeczności, takich jak: stare-nowe (np. architektura), bieda-bogactwo, swojskość-obcość, nowoczesność-tradycja. W sferze felietonów i esejów interesuje nas szersza perspektywa humanistyczna (antropologia, socjologia, kulturoznawstwo). Chętnie przyjmiemy teksty, które diagnozują także zjawiska, które wymykają się wymienionym wyżej opozycjom. Dotyczy to również tekstów literackich.
W drugiej części numeru będą publikowane teksty wyróżnione w konkursie krytycznym festiwalu „Puls Literatury” oraz wiersze poetów nominowanych w XIV edycji Ogólnopolskiego Konkursu im. Jacka Bierezina na Debiut Poetycki - oczywiście ten rodzaj tekstów należy nadsyłać na adresy podane w regulaminach konkursów.
Z powodu ograniczonego dofinansowania, wszelkie materiały redakcja zmuszona jest przyjmować nieodpłatnie . Wiersze, prozę, felietony, eseje i „ikonografię” należy nadsyłać do 30 października na adres:
arterie.spp@gmail.com
Potencjalni autorzy zainteresowani nadesłaniem publikacji zostaną poinformowani do 10 listopada o druku i wszelkich kwestiach z tym związanych. Wyboru tekstów dokona grono redakcyjne (redaktor naczelny Przemysław Owczarek, sekretarz redakcji Magdalena Nowicka Michał Murowaniecki i Rafał Gawin) oraz opiekunowie redakcji: Andrzej Strąk i Zdzisław Jaskuła. Za teksty z drugiej części odpowiedzialne jest jury Festiwalu „Puls Literatury”.