Nowy „Peyotl” jest inny od oryginalnego „Peyotlu" sprzed ćwierć wieku. Chociaż Artyści, podobnie jak wcześniej, wykorzystali nagrania głosu Marka Walczewskiego, opowiadającego narkotyczne wizje Witkacego, to sama muzyka umyka stylistycznym klasyfikacjom. Jazz? Naturalnie, w końcu zespół współtworzą młodzi ale wytrawni muzycy improwizujący. Jest też muzyka klubowa, trip-hop, a czasem po prostu pop. Wszystko razem tworzy bardzo awangardowe wrażenie.

„Narkotyki” Witkacego to jedno z najdziwniejszych dzieł w historii polskiej literatury. Autor opisał w nich doznania po zażyciu różnych rodzajów narkotyków - a tych w międzywojennej Polsce było, wbrew pozorom, dostępnych całkiem sporo. Wśród toksycznych substancji, które Witkiewicz na sobie przetestował, były m.in. kokaina, morfina, eter, meskalina, no i peyotl. 

„...[peyotl] uważam za absolutnie nieszkodliwy przy sporadycznym używaniu, a dający poza niebywałymi wizjami wzrokowymi tak głębokie wejrzenie w ukryte pokłady psychiki i zniechęcający do wszelkich innych narkotyków, a przede wszystkim do alkoholu (...).” - pisał Stanisław Ignacy Witkiewicz.

Arte dei Suonatori należy do czołówki polskich orkiestr grających na instrumentach dawnych, wśród polskich zespołów barokowych koncertuje najczęściej i najbardziej regularnie. Orkiestra wypracowała własny, indywidualny styl wykonawczy, charakteryzujący się pięknym brzmieniem, żywiołową, a jednocześnie głęboką ekspresją oraz łatwością w przyswajaniu sobie różnych idiomów estetycznych. Wydane przez zespół płyty otrzymały liczne wyróżnienia prasy muzycznej: Diapason d'Or, Gramophone Editor's Choice, Choc du Monde de la Musique, Luister 10, 10 de Repertoire, Classics Today, Classic CD. Orkiestra jest inicjatorem i głównym bohaterem festiwali „Muzyka dawna - persona grata”, „Muzyka w Raju” (Paradyż), „Festiwal Trzech Baroków” (Wrocław), „Festiwal Barokowych Smyczków i Strun” (Poznań), „Poznań Vivaldi Days”, Festiwal Haendlowski (Toruń). Otrzymała „Medale Młodej Sztuki”, nagrodę TVP Kultura, prestiżową Nagrodę Artystyczną Miasta Poznania.. Nominowana była do nagrody kulturalnej „Pegaza” oraz kilkakrotnie do Paszportów tygodnika „Polityka”. Wśród solistów i dyrygentów, z którymi orkiestra współpracowała są między innymi: Rachel Brown, Micaela Comberti, Kati Debretzeni, Martin Gester, Reinhard Goebel, Paul Goodwin, Salomé Haller, Robert Hill, Roberta Invernizzi, Maria Keohane, Alexis Kossenko, Barthold Kuijken, Dan Laurin, Eduardo López Banzo, Davitt Moroney, Hille Perl, Alice Piérot, Alberto Rasi, Allan Rasmussen, Bolette Roed, Hidemi Suzuki, Ryo Terakado, Matthew White, Aline Zylberajch.

Koncert wypełnią concerti grossi Georga Friedricha Haendla. Zespół Arte dei Suonatori wystąpi pod dyrekcją Martina Gestera. Francuski organista, klawesynista i dyrygent jest stałym partnerem orkiestry już od 10 lat. Ich współpraca zaowocowała wieloma projektami artystycznymi, prezentowanymi na festiwalach "Muzyka dawna - persona grata" czy "Muzyka w Raju" w Paradyżu. 12 Concerti grossi op. 6 Haendla w wykonaniu Gestera i Arte dei Suonatori wydała w ubiegłym roku szwedzka wytwórnia Bis.

Sławomir Krysa, 14-letni pianista z Wrocławia, znany łódzkim melomanom z udziału w Festiwalu Młodych Pianistów "Premia Filharmonii Łódzkiej im. Artura Rubinsteina", który odbył się w październiku zeszłego roku. Był najmłodszym uczestnikiem tej imprezy. Krysa zagra I Koncert fortepianowy C-dur Ludwiga van Beethovena. Usłyszymy też napisaną specjalnie dla najmłodszych "Symfonię dziecięcą" Leopolda Mozarta, ojca genialnego Wolfganga Amadeusza.

Krysa uczy się obecnie w Państwowej Szkole Muzycznej II stopnia im. R. Bukowskiego we Wrocławiu w klasie prof. Olgi Rusiny. Już w pierwszym roku nauki brał udział w ogólnopolskich konkursach. Do jego najważniejszych osiągnięć należą: III nagroda w IX Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym „Chopin dla najmłodszych” w Antoninie (2005), I nagroda i nagroda specjalna w V Ogólnopolskim Konkursie Pianistycznym im. T. Szeligowskiego w Poznaniu (2005), I nagroda i Nagroda Główna Burmistrza Miasta Zgorzelec w VI Polsko-Niemieckim Konkursie Pianistycznym w Görlitz (2006), II nagroda i dwie nagrody specjalne na VI Międzynarodowym Festiwalu Młodych Pianistów w Głubczycach (2007). Brał udział w warsztatach prof. Ewy Pobłockiej (Jelenia Góra, 2006) oraz VIII Letnim Kursie Pianistycznym w Szczecinku (2006). Występował w: Dworku Chopina w Dusznikach-Zdroju, Auli Leopoldinum we Wrocławiu z Orkiestrą „Leopoldinum”, Muzeum Muzyki w Pradze z Orkiestrą Młodzieżową, Zamku Królewskim w Warszawie. Koncertował z Orkiestrą Międzynarodowych Warsztatów Orkiestrowych w Jeleniej Górze, Ustii n. Łabą i Dreźnie. W styczniu br. z orkiestrą Sinfonietta Cracovia wystąpił w Filharmonii Krakowskiej. Jest laureatem stypendium Fundacji „Kiwanis Klub Wratislavia” oraz stypendystą Samorządu Miasta Wrocławia.

Walking Jazz Band powstał w grudniu 2004 r. Tworzą go uczniowie oraz absolwenci ZSM im. St. Moniuszki w Łodzi. Od 2006 r. zespół stopniowo się powiększał. W repertuarze zaczęły pojawiać się utwory określane mianem standardów jazzowych tzw. „swingowe hity” autorstwa Glenna Millera, Charliego Parkera, Quincy Jonesa. W miarę upływu czasu oraz rozwoju zespołu, repertuar wzbogaca się o coraz ciekawsze i trudniejsze utwory muzyki swingowej i nie tylko. Podjęta w roku 2007 współpraca z wykładowcami z Akademii Muzycznej we Wrocławiu i Katowicach zapoczątkowała organizowanie warsztatów big bandowych. Wywierają one duży wpływ na podniesienie poziomu artystycznego big bandu, zarówno w sferze rozwoju poszczególnych muzyków instrumentalistów, jak i umiejętności gry zespołowej. Do pracy w roli wykładowców udało się pozyskać tak uznanych i wybitnych muzyków: Aleksandra Mazura (wykładowcę Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu), Piotra Wojtasika (wykładowcę Instytutu Jazzu i Muzyki Rozrywkowej Akademii Muzycznej w Katowicach).

Zespół Mikromusic powstał w 2002 roku we Wrocławiu. Założyli go: wokalistka Natalia Grosiak i gitarzysta Dawid Korbaczyński. Z czasem dołączyli do nich producent i basista Robert Szydło, pianista Robert Jarmużek, trębacz Adam Lepka oraz perkusista Michał Czwojda. Skład uzupełnia realizator dźwięku Maciek Prokopowicz, traktowany jak pełnoprawny członek grupy.

Wśród swoich sukcesów Mikromusic może wymienić m.in. II miejsce na Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie w 2003 roku, udział w finałach OPPY oraz Opolskich Debiutów, a także występ w konkursie Top Trendy 2008, podczas którego grupa zdobyła nagrodę prezydenta Sopotu. Zespół został nominowany do konkursu przez samego Marka Niedźwiedzkiego. Mikromusic ma też na koncie nominację do Yacha za teledysk do utworu „Sennik” (najlepsze zdjęcia). Zespół został również zaproszony do występu na Heineken Open’er Festiwal w Gdyni w 2007 roku.

Muzyka Mikromusic to specyficzna mieszanka wielu gatunków muzycznych. Można usłyszeć w niej fascynacja jazzem i trip hopem, odnaleźć odrobinę funky i muzyki ludowej. Całość spajają poetyckie, kobiece teksty Natalii.

Rambo Jet to łódzka formacja rockowa, która debiutowała w 2007 roku. Grupa założona przez znanego na łódzkiej scenie i w mediach muzyka i dziennikarza Sławomira Słonia Maciasa - perkusja, znanego fanom bluesa z bardzo kiedyś popularnego w Łodzi zespołu Pig Bit, Jacka Januszewicza - bas, śpiew, kompozytora i autora tekstów, który grał w grupie Rendez Vous czy reaktywowanym po latach zespole Brak. Wreszcie trzecim członkiem zespołu jest legenda niezależnego grania w Polsce Ziemowit Kosmowski (foto) - gitara, śpiew, założyciel i lider wspomnianych grup, a także wielu innych projektów z pogranicza rocka czy jazzu. Rambo Jet to rock and rollowe granie inspirowane punk rockiem, The Beatles, The Doors, psychodelią lat 60., muzyką klezmerską czy hip hopem.

Gore powstało w 2000 roku. Pierwsze próby i koncerty zespół grał w Oberży Folkowej Zapiecek, co w pewien sposób określało styl muzyki. Od tamtej pory muzyka Gore niejednokrotnie ewoluowała dostosowując się do aktualnych nastrojów członków zespołu. Na przestrzeni siedmiu lat Gore zagrało kilkadziesiąt koncertów w najróżniejszych miejscach, od pubów po duże sceny Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Piosenki, które w stu procentach stanowią autorski dorobek grupy. W połowie 2006 roku zespół nagrał płytę demo "DROGI". Płyta zawiera 11 utworów oraz teledysk zrealizowany przez cenionego operatora Zbyszka Rybczyńskiego. Na poczet sukcesów zespołu można zaliczyć wyróżnienia w festiwalach piosenki autorskiej takich jak łódzki „Bard” czy „Bazuna”.

Robert Przybysz - wokal
Artur "Pieszczoch" Pieszczochowicz - gitara
Grzegorz Śliwka - gary
Bartek Sapota - bass
Przemek Dominiak "Primer". - gitara

Gore powstało w 2000 roku. Pierwsze próby i koncerty zespół grał w Oberży Folkowej Zapiecek, co w pewien sposób określało styl muzyki. Od tamtej pory muzyka Gore niejednokrotnie ewoluowała dostosowując się do aktualnych nastrojów członków zespołu. Na przestrzeni siedmiu lat Gore zagrało kilkadziesiąt koncertów w najróżniejszych miejscach, od pubów po duże sceny Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Piosenki, które w stu procentach stanowią autorski dorobek grupy. W połowie 2006 roku zespół nagrał płytę demo "DROGI". Płyta zawiera 11 utworów oraz teledysk zrealizowany przez cenionego operatora Zbyszka Rybczyńskiego. Na poczet sukcesów zespołu można zaliczyć wyróżnienia w festiwalach piosenki autorskiej takich jak łódzki „Bard” czy „Bazuna”.

Robert Przybysz - wokal
Artur "Pieszczoch" Pieszczochowicz - gitara
Grzegorz Śliwka - gary
Bartek Sapota - bass
Tomek "józek" Nowicki - gitara

Zespół Blade Loki powstał w 1992 roku we Wrocławiu. Od początku działalności wykonywał melodyjna odmianę punk rocka, łącząc ją z Hard Core, Reggae i Ska. W 1995 roku grupa nagrała swój debiutancki album "Młodzież olewa", zyskując pochlebne recenzje odbiorców. W tym samym roku zespół wystąpił w katowickim Spodku na Festiwalu Odjazdy '95, po którym prasa muzyczna pisała: "Wielkie zamieszanie spowodował występ Bladych Loków, żywi muzycy, żywa muzyka, żywe słowa, przednie widowisko. Nic dziwnego, że nawet po bisach publiczność długo wywoływała zespół”.

Rok 1995 przynosi także intratną propozycje współpracy z "wielką" firmą fonograficzną. Po wizycie w Stolicy, przeczytaniu umowy i poznaniu klimatu show biznesu- zespół odrzuca propozycje i idzie własną drogą. W 1997 roku na składance "Muzyka Przeciwko Rasizmowi" ukazuje się utwór BLADYCH pt. "Manifest" a dwa utwory tj. "Co się stało" i "System" ukazują się na składance w USA. Po kilku latach przerwy związanej z roszadami personalnymi, do Bladych dochodzi sekcja dęta (trąbka i puzon). W 2000 roku zespół nagrywa i wydaje kolejną płytę "Blada Płyta" dla firmy S.P Records. W trakcie kręcenia klipu do utworu "Pali się", dwie osoby biorące udział w zabawach z ogniem zostają poparzone, jedna z nich trafia na pogotowie z ciężkimi oparzeniami ciała. W 2002 roku nakładem firmy "W Moich Oczach" ukazuje się album "Psy i Koty", który również zostaje wydany w Czechach i Słowacji przez firmę Papagajuv Hlasatel Records. W tym samym roku Blade Loki występują na Przystanku Woodstock 2002. Jeden z utworów wykonanych podczas koncertu znalazł się w filmie pt. "Przystanek Woodstock - Najgłośniejszy Film Polski". Pod koniec 2002 roku zespół kreci teledysk do utworu "Tajemnicza Pani” dla TV Wrocław. W 2003 kilka utworów z płyty znalazło się na składankach w Polsce, Czechach i Słowacji. W kwietniu 2006 BLADZI nagrali swoją kolejną płytę o tytule "NO PASARAN", która ukazała się nakładem firmy S.P Records. Do tytułowego utworu został nakręcony teledysk. 22 maja 2009 ukazuje się kolejna płyta zespołu o nazwie "Torpedo Los".

Od początku istnienia zespół jest wierny z jednej strony silniejszemu osadzaniu swoich dźwięków w punkowej tradycji, zaś z drugiej do ubarwiania formuły stylami Ska, Reggae, Hard Core co w połączeniu ze wstawkami granymi na instrumentach dętych i sceniczną charyzmą daje mieszankę energetycznej i porywającej muzyki.

Dyrygowanie orkiestrą od fortepianu spopularyzował współcześnie Krystian Zimerman. W tej podwójnej roli zaprezentuje się Peter Jablonski, polsko-szwedzki pianista, którego międzynarodową karierę rozpoczęło znakomite nagranie Koncertu fortepianowego F-dur George'a Gershwina pod dyrekcją Vladimira Ashkenazy'ego. Jablonski wykona I Koncert fortepianowy C-dur Ludwiga van Beethovena, zadyryguje też uwerturą "Coriolan" Beethovena i III Symfonią C-dur Jeana Sibeliusa.

Peter Jablonski (fortepian, dyrygent) - urodzony w Szwecji, w rodzinie polsko-szwedzkiej. Międzynarodową sławę przyniosło mu nagranie Koncertu in F na fortepian i orkiestrę G. Gershwina dla wytwórni Decca pod dyrekcją Vladimira Ashkenazy’ego, którego dokonał jako 18-latek. Występuje na wszystkich kontynentach świata, prezentując się w recitalach i koncertach z orkiestrą. Za najważniejsze uważa występy z: Deutsches Symphonie-Orchester Berlin, Orkiestrą Symfoniczną BBC, londyńską Philharmonia Orchestra, Orkiestrą Cleveland, Orkiestrą Kirova (zespołem Teatru Maryjskiego pod dyrekcją V. Gergieva), Orkiestrą Symfoniczną NHK, Orchestre national de France (pod dyrekcją Myung-Whun Chunga). Jest dyrektorem artystycznym Festiwalu Muzyki Kameralnej w szwedzkiej Karlskronie oraz dyrektorem artystycznym wytwórni Altara Records, dla której nagrał m.in. płytę z mazurkami F. Chopina, K. Szymanowskiego i R. Maciejewskiego. Koncertuje w duecie z Ralphem Kirshbaumem, m.in. w nowojorskim Frick Collection, na Ravinia Festival oraz w La Jolla. Za nagranie Koncertu c-moll na fortepian, trąbkę i orkiestrę smyczkową D. Szostakowicza (z V. Ashkenazym) otrzymał Edison Award, a za nagranie dzieł C. Chaminade dla Deutsche Grammophon (z Anne Sofie von Otter i Bengtem Forsbergiem) – Gramophone Award. Dwa lata temu wytwórnia Octavia wydała wszystkie Sonaty S. Prokofiewa w jego interpretacji. Został odznaczony Medalem „Litteris et Artibus” przyznawanym przez króla Szwecji. Jest laureatem nagród: Orfeusza za prawykonanie dedykowanego mu Koncertu fortepianowego W. Kilara na „Warszawskiej Jesieni” oraz Årets Svensk I Världen za promocję Szwecji na świecie.

W potocznym rozumieniu określenie „piosenka świńska” kojarzy się zwykle z prostactwem i epatowaniem przeróżnymi wulgaryzmami. Tymczasem wesoła i radosna rubaszność, trącąca niejednokrotnie nawet sprośnością i czasami zabarwiona „mocniejszymi słówkami” jest głęboko zakorzeniona w polskiej kulturze i polskich obrzędach ludowych. Ten właśnie aspekt chcielibyśmy naszej Publiczności pokazać i udowodnić, że nie wszystko to, do czego można przypiąć etykietkę „świńskie” musi być od razu prostackie i wulgarne, a wręcz przeciwnie – może być przepełnione humorem, radosne i zdrowe.

W programie część konkursowa (zapraszamy chętnych do konkursu!). Jako Gwiazda Wieczoru wystąpi znany krakowski pianista i wokalista jazzowy Jerzy BOŻYK w programie specjalnie przygotowanym na TĘ okoliczność. Wstęp od lat 18!

Faina Nikolas. Ta wszechstronnie uzdolniona wokalistka urodziła się na Syberii. Ukończyła studia muzyczne w Krasnodarze w Rosji na wydziale wokalnym. Od 1995 r. śpiewa w zespole muzycznym i występuje również solo, akompaniując sobie na gitarze akustycznej. Repertuar Fainy to klasyczne pieśni rosyjskie, kultowe piosenki z filmów, szlagiery rosyjskie XX wieku, a także piosenki ludowe, ballady oraz piosenki i romanse cygańskie. W jej programie znajdują się utwory żartobliwe, satyryczne, liryczne, sentymentalne i nostalgiczne, ale także dramatyczne, o dużym ładunku emocjonalnym. O przejmującym, czystym głosie i rzeczywistym talencie Fainy zapewniał sam Evgen Malinowskiy, z którego pomocą udało się zaprosić Fainę do Łodzi.

Faina Nikolas. Ta wszechstronnie uzdolniona wokalistka urodziła się na Syberii. Ukończyła studia muzyczne w Krasnodarze w Rosji na wydziale wokalnym. Od 1995 r. śpiewa w zespole muzycznym i występuje również solo, akompaniując sobie na gitarze akustycznej. Repertuar Fainy to klasyczne pieśni rosyjskie, kultowe piosenki z filmów, szlagiery rosyjskie XX wieku, a także piosenki ludowe, ballady oraz piosenki i romanse cygańskie. W jej programie znajdują się utwory żartobliwe, satyryczne, liryczne, sentymentalne i nostalgiczne, ale także dramatyczne, o dużym ładunku emocjonalnym. O przejmującym, czystym głosie i rzeczywistym talencie Fainy zapewniał sam Evgen Malinowskiy, z którego pomocą udało się zaprosić Fainę do Łodzi.

Faina Nikolas. Ta wszechstronnie uzdolniona wokalistka urodziła się na Syberii. Ukończyła studia muzyczne w Krasnodarze w Rosji na wydziale wokalnym. Od 1995 r. śpiewa w zespole muzycznym i występuje również solo, akompaniując sobie na gitarze akustycznej. Repertuar Fainy to klasyczne pieśni rosyjskie, kultowe piosenki z filmów, szlagiery rosyjskie XX wieku, a także piosenki ludowe, ballady oraz piosenki i romanse cygańskie. W jej programie znajdują się utwory żartobliwe, satyryczne, liryczne, sentymentalne i nostalgiczne, ale także dramatyczne, o dużym ładunku emocjonalnym. O przejmującym, czystym głosie i rzeczywistym talencie Fainy zapewniał sam Evgen Malinowskiy, z którego pomocą udało się zaprosić Fainę do Łodzi.

Faina Nikolas. Ta wszechstronnie uzdolniona wokalistka urodziła się na Syberii. Ukończyła studia muzyczne w Krasnodarze w Rosji na wydziale wokalnym. Od 1995 r. śpiewa w zespole muzycznym i występuje również solo, akompaniując sobie na gitarze akustycznej. Repertuar Fainy to klasyczne pieśni rosyjskie, kultowe piosenki z filmów, szlagiery rosyjskie XX wieku, a także piosenki ludowe, ballady oraz piosenki i romanse cygańskie. W jej programie znajdują się utwory żartobliwe, satyryczne, liryczne, sentymentalne i nostalgiczne, ale także dramatyczne, o dużym ładunku emocjonalnym.

Grupa powstała na początku 2007 roku z inicjatywy muzyków współtworzących wcześniej zespół Dewiacje Biskupa. Do brygady eks-Dewiantów dołączył wokalista, człowiek bez przeszłości i tak narodziła się nowa świecka Rokabanda.

Nazywają się Kumpel z Podwórka, grają rock and rolla z domieszkami różnych stylów. Alternatywa, reggae nie są im obce. Muzyka gitarowa, przy której można się pobawić. Wykonują przede wszystkim własne kompozycje, chociaż czasami można usłyszeć covery w zupełnie nowych aranżacjach. Prosty przekaz trafia do wielu słuchaczy.

We wrześniu 2006 wokalista dawnej grupy Moffovia nie chcąc stać w miejscu, odnawia kontakt ze starym kumplem Pawłem ESZ. Postanawiają zmontować band. - Na początku graliśmy tylko we dwóch - mówi Paweł. Miał to być punk rock z brudnymi gitarami i soczystym bębnem. Wszystko poszło jednak w trochę inna stronę. Odgrzebywali stare numery Maćka i grali je na próbach. Wersji jednego utworu powstawało kilka i ciężko było im wybrać tę jedyną, ponieważ wszystkie były dobre! Po 2 miesiącach prób przyszedł czas na znalezienie basistę. Pan Wojciech okazał się być dobrym w tym co robił i dołączył do ekipy. Najgorzej było z drugą gitarą. Niepowtarzalnym brzmieniem i pięknymi melodiami urzekł ich w końcu Artur "Arczi" Gniadek. I tak po 3 miesiącach prób zagrali swój pierwszy koncert. Niewiele później od Kumpla z Podwórka odchodzi basista Pan Wojciech. Na jego miejsce przyszedł grający na basie w super topowym zespole Mateusz ESZ "Młody" (brat Pawła). Młody pokazał, że gra na basie, może być czymś więcej niż im się wydawało. Po licznych koncertach, przeglądach, konkursach Kumpel z Podwórka prężnie pracuje nad nowymi piosenkami.

Koncerty La Casa Bancale to muzyczna uczta dla miłośników ska, reggae, rock steady, dubu, jazzu i chanson. Ich muzykę przepełnia żywioł i pozytywna energia doprawiona niesamowicie sprawną sekcja dętą oraz wokalizami po francusku i hiszpańsku. Zespół powstał w 2001 roku w Nancy (północna Francja). Niektórzy nazywają ich europejską wersją Skatalites z energią Tokio Ska Paradise. Od momentu powstania zespół zagrał ponad 250 koncertów w całej Europie, występował na wspólnych scenach z takimi muzycznymi tuzami jak Skatalites, Sinsemilia, Burning Heads czy Tryo. Dotychczas wydali 3 płyty: TCICK'N CHUNKY (2001), SKANKOGANG (2003), CASA NOSTRA (2007) oraz pojawili się na dwóch składankach.

Tradycyjne rosyjskie pieśni religijne wykona u dominikanów Andriej Kotow, dyrygent, śpiewak i etnomuzykolog. Artysta akompaniuje sobie na lirze korbowej.
Duchownyje stichy to religijne pieśni epicko-mądrościowe, śpiewane w ramach tradycji ustnej rosyjskiej cerkwi prawosławnej. Przez wieki pełniły funkcję głównego środka masowej katechezy. Najstarsze wzmianki o nich pochodzą z wieku XVII. Tradycja jednak, wewnątrz której funkcjonowały, sięga o wiele głębiej w przeszłość. Duchownyje stichy były śpiewane przez wędrownych, niewidomych lirników, traktujących swoją pracę jako świętą służbę i życiowe powołanie.

Andriej Kotow - zawodowy dyrygent, śpiewak i etnomuzykolog, mieszkający w Moskwie. Zajmując się od 1980 roku problemami tradycyjnej kultury śpiewaczej, zetknął się z ostatkami unikalnych średniowiecznych tradycji śpiewu cerkiewnego na Rusi XII - XVII wieku. Stopniowo gromadząc teoretyczną i praktyczną wiedzę o tych tradycjach, postanowił stworzyć zespół, aby podjąć próbę zrozumienia i ożywienia muzyki dawnej prawosławnej Rusi i przywrócić tę muzykę współczesnej praktyce służby Bożej oraz kulturze religijnej. Poszukiwanie koncertowych form prezentacji tej muzyki doprowadziło do powstania zespołu "Sirin", którego jest kierownikiem. Do dzisiaj główną dziedziną zainteresowań Andrieja Kotowa i jego współpracowników pozostaje staroruska muzyka religijna, która wiąże się z tradycjami dawnego Bizancjum. Przenikanie w głąb tej tradycji wiedzie nas ku źródłom kultury chrześcijańskiej. Andriej Kotow wielokrotnie występował na festiwalu "Pieśń naszych korzeni" w Jarosławiu - do tej pory zawsze ze swoim zespołem "Sirin". W Łodzi, w ramach cyklu "Gdy muzyka była młodsza", po raz pierwszy w Polsce usłyszymy go w programie solowym.

Zespół Parano gra muzykę rockową o rozbudowanych aranżacjach, opartą na kontraście energicznych riffów gitarowych i transowych, chilloutowych melodii okraszonych grungowym głosem wokalisty. Zespół nie zapomina o tym co w muzyce rockowej od zawsze liczyło się najbardziej, czyli o spontanicznej pasji tworzenia i potężnej dawce energii która elektryzuje. Nie oznacza to jednak, że muzycy PARANO w pełni utożsamiają się z tym co w rocku już było - utożsamiają się raczej z tym co ma nadejść.

Piotr Jabłoński (gitara) i Wojtek Lewandowski (śpiew) pierwszy raz spotkali się pod koniec 2003 roku. Obu panów poznał ze sobą ich wspólny znajomy (student fotografii, obecnie upamiętniający na zdjęciach niemal każdy występ zespołu), który wiedział, że i jeden i drugi szukają ludzi do współpracy. Bardzo szybko okazało się, że Wojtka i Piotrka więcej łączy niż dzieli… Obecnie, oprócz założycieli, w zespole grają basista Łukasz Jerzykowski, gitarzysta Kuba Walczewski i perkusista Rafał Bryliński.

Dominik Połoński, wybitny wiolonczelista, który po kilkuletniej przerwie spowodowanej ciężką chorobą w wielkim stylu powrócił na estrady koncertowe, był bohaterem koncertu muzyki współczesnej z cyklu "contem.ucha". Artysta spotka się z melomanami we wtorek, 26 maja, o godzinie 18.00 w Sali Kameralnej Filharmonii Łódzkiej. Spotkanie, zorganizowane we współpracy z redakcją tygodnika "Polityka", poprowadzi Dorota Szwarcman, dziennikarka działu kulturalnego tego czasopisma, krytyk muzyczny.

Dominik Połoński (wiolonczela) - zdobywca Paszportu „Polityki” i Fryderyka ‘2006. Zwycięzca Konkursu im. D. Danczowskiego i Konkursu Yamaha Music Foundation of Europe. Zdobywca Grand Prix Międzynarodowego Konkursu im. A. Tansmana w Łodzi i Grand Prix Konkursu Eurofonii w Bukareszcie. Koncertował w: Polsce, Rosji, Stanach Zjednoczonych, Włoszech, Danii, Wielkiej Brytanii, Słowacji, Hiszpanii, Niemczech, Austrii, Francji, Szwajcarii. Występował w największych salach koncertowych świata, m.in.: w nowojorskiej Carnegie Hall, w paryskiej Salle Pleyel i w Auditorio Nacional w Madrycie oraz na Salzburger Festspiele. Podczas kursów pracował pod okiem takich mistrzów, jak: Natalia Gutman, Frans Helmerson, Tsuyoshi Tsutsumi, Eleonore Schoenfeld. Ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w Łodzi (w klasie prof. Stanisława Firleja) oraz Escuela Superior de Musica Reina Sofia w Madrycie (w klasie wiolonczeli Natalii Szachowskiej i Mścisława Rostropowicza). Występował z takimi artystami, jak: Krystian Zimerman, Lorin Maazel, Kirill Gerstein, Kwartet Śląski, Beethoven Quartett. Dzieła Luciana Beria przygotowywał z samym kompozytorem. Artysta „Cello Academy” – zespołu 12 najwybitniejszych wiolonczelistów Europy prowadzonego przez Hansa Erika Deckerta. Dokonał nagrań dla: Sony Classical, DUX (nominacja do Fryderyka), Polskich Nagrań i Polskiego Radia (Fryderyk ‘2006). Jest adiunktem i prowadzi klasę wiolonczeli w Akademii Muzycznej w Łodzi, jest profesorem kursów muzycznych, publikuje artykuły, prowadzi audycje radiowe i koncertuje.

LaiBachKunstDerFuge to projekt słoweńskiego zespołu Laibach. Artyści, którzy zwykle dokonują twórczych opracowań przebojów znanych zespołów (The Rolling Stones, The Beatles, Queen), tym razem zainteresowali się epokowym dziełem Johanna Sebastiana Bacha. Stworzyli multimedialne show z wielkoformatowymi projekcjami wideo i potężnym, przestrzennym brzmieniem, stanowiące hołd dla geniuszu wielkiego polifonisty. Koncert, organizowany w ramach wspólnego z Muzeum Sztuki w Łodzi projektu "Muzeum Dźwięków", towarzyszy wystawie Ausstellung Laibach Kunst w Muzeum Sztuki.

Mały Salon Muzyczny jest cyklem koncertów o charakterze edukacyjnym przeznaczonym dla dzieci w wieku 6-10 lat. Swoim charakterem nawiązuje do XIX-wiecznych kameralnych spotkań przy muzyce, które odbywały się w gronie rodzinnym lub bliskich znajomych i były popularnym sposobem spędzania wolnego czasu w zamożnych domach fabrykanckich. Podczas koncertu uczestnicy poznają niespotykane, rzadko używane instrumenty muzyczne oraz grających na nich muzyków.
Prowadzenie: Magdalena Włodarczyk, Beata Łaźniewska.

Międzynarodowy kolektyw wędrowców, poszukiwaczy i pielgrzymów snuć będzie opowieść o swych podróżach i próbach bycia bliżej. Wyspy, morza i oceany, fale, przypływy i odpływy, księżyc w pełni, zorza polarna oraz metafizyczne i melancholijne, pełne tęsknoty motywy muzyczno-liryczne będą źródłem wyrazu dla narratorów tej niekończącej się elektro-akustycznej opowieści.

surf ambient orchestra:
vocals: Mette Breddam (Oslo)/Miroslav (z Pola)
el. guitars: Hooper Sam (London)/Piotr Kwietniewski
kontrabas: Koloor (Lublin)/altówka: Ewax (Wrocław)
drums: Gwadera Piotr/whnt (klc/skc)
electronics: Robo/Aleph01 (India/Copenhagen)

Zespół Spaces Faces istnieje od wiosny 2002 roku. Grupa znana jest publiczności dzięki aktywnemu udziałowi na łódzkiej i pozałódzkiej scenie muzycznej.
Doświadczenie i udział jej członków w innych grupach pozwoliły na powołanie do życia dojrzałego zespołu, którego celem jest przełamanie mody na tandetę (plastikowe brzmienia) i zjednanie fanów ambitnego rocka inspirowanego stylem grunge z początku lat '90-tych oraz tym, co do tej pory jest niedoścignionym wzorem – europejskim „rockiem i okolicami” lat 70.
Muzyka Spaces Faces jest szczera i nieskrępowana, warstwa tekstowa powstaje na skutek autentycznych impulsów z rzeczywistości, mówi o zgodzie, pragnieniach, niezgodzie i obawach, szczęściu i troskach - słowem o przeżyciach osobistych, które dotykają większą część ludzi, bez względu na wiek.
Podczas koncertów oprawianych efektami wizualnymi wyraźnie odczuwalna jest silna nić porozumienia między zespołem a publicznością; harmonie, melodie i rytm dają upust narastającym emocjom zarówno po stronie wykonawców jak i słuchaczy.

Spaces Faces tworzą:
Bartek Stępień – śpiew, gitara
Michał Pastuszczak – gitara, śpiew
Łukasz Świderski - perkusja, śpiew
Hubert Kozera - bas
Marek Maciejewski - saksofon

Koncert Słyszę gwar! Głosy łódzkich kamienic zakończy Spotkania z kulturą jidysz. Wystąpią: Urszula Makosz, wokalistka zespołu Nakhes, który wykonuje własne aranżacje tradycyjnych utworów klezmerskich do tekstów w języku jidisz, hebrajskim i polskim oraz Ziemek Kosmofski (znany z rockowych grup Brak i Randez Vous). Kosmofski zaśpiewa na pewno utwór ze swojej ostatniej płyty "Tytułu brak", który stał się inspiracją i mottem całego projektu:

Słyszę gwar (polski, niemiecki, rosyjski i jidysz)
słyszę gwar...
słyszę jakbym śnił
słyszę gwar...
jakbym już tu był
pośród bram...
i tam gdzie stary bruk
słyszę gwar...
może słyszy go też Bóg?

i tak wiele wokół słów
i to jedno ,,Amen"
a ojcowie miasta znów
modlą się gdzieś za nasz sen
słyszę gwar...
słyszę jakbym śnił
słyszę gwar...
jakbym już tam był

polski, niemiecki, rosyjski i jidysz
niemiecki, rosyjski, polski i jidysz
rosyjski i jidysz, niemiecki i polski
polski, niemiecki, hebrajski i jidysz

zastygł gdzieś w murach kamienic gwar dawny:
polski, niemiecki, rosyjski i jidysz
nowy napiera jak ów niegdyś z impetem
z angielskim, francuskim i ,,skośno-okim" językiem
tłum dziś cyfrowy, komórkowy i barwny
idzie do przodu swym świadomym krokiem
a mury set-letnich już domów stoją jak dawniej
pod wszechmocnego, tego samego Boga okiem

i zastygł tu w murach kamienic gwar dawny:
polski, niemiecki, rosyjski i jidysz
wśród pubów nowych i nowych latarni
przechadzam się z tobą i czasem go słyszysz

Koncert trzech zespołów, zaproszonych do Łodzi przez Stowarzyszenie Fabrykancka. Wystąpią: Unit: Laundry (pop punk), Mijagi (gitarowa psychodelia) i New Century Classics (post rock).

Jako pierwsi tego wieczoru zagrają młodzi wykonawcy z Unit: Laundry. Jest to zespół założony przez dwóch braci- Maćka i Piotrka tylko po to, by grać energicznego, żywiołowego, radosnego i pełnego optymizmu pop-punka. Rozpoczęcie swojej twórczości datują na koniec 2006 roku.

Po porcji optymistycznego pop-punka przeniesiemy się wraz z Mijagi z Radomia w inną rzeczywistość, w której wszystko opiera się na rytmie, na jego zawirowaniach, nieodpartej pokusie łamania wszystkich klasycznych schematów i kanony. Ich utwory przesiąknięte są gitarową agresją i psychodelią, dla jednych bardzo mroczni, dla innych zbyt awangardowi, ale na pewno warci posłuchania.

Na koniec zagra gwiazda wieczoru - zespół New Century Classics, który według amerykańskiego portalu internetowego Silent Ballet poświęconego muzyce post rockowej jest drugim najlepiej zapowiadającym się zespołem 2009 roku. Pięć osób, każda z innego zakątka świata. W składzie kapeli obywatele Polski, Kanady, USA i Włoch. NCC poszukują swego brzmienia, stylistycznie oscylując w okolicach post-rocka i instrumentalnego popu. Sami jednak z dystansem odnoszą się do definicji gatunkowych, uważając, iż stały się one ograniczeniem dla żywej muzyki.

Program XII Festiwalu Muzyki Filmowej

22 maja (piątek) 2009
Muzeum Kinematografii, pl. Zwycięstwa 1
16.00 - Konferencja prasowa + pokaz filmu „Baryton” z muzyką Jerzego Satanowskiego (reż. Janusz Zaorski, 1984; 92 min.)

Wytwórnia TOYA Studios, ul. Łąkowa 29
19.00 - Otwarcie Festiwalu
Satanorium… mój wielki świat zamknięty w wierszu – premierowy koncert estradowy. Wykonawcy: Stanisława Celińska, Krystyna Janda, Krystyna Tkacz, Barbara Dziekan, Joanna Lewandowska, Magdalena Piotrowska, Mirosław Czyżykiewicz, Wiktor Zborowski, Marian Opania, Jan Janga Tomaszewski, Zbigniew Zamachowski, Paweł Tucholski; z towarzyszeniem zespołu"Kameleon Septet" pod kierownictwem Hadriana Filipa Tabędzkiego. Prowadzenie: Andrzej Poniedzielski.

21.30 - Nocne muzykowanie pod kierunkiem Pawła Serafińskiego
Grają: Paweł Serafiński (organy Hammonda), Kuba Raczyński (saksofony), Emil Waluchowski (perkusja)

23 maja (sobota) 2009
Filharmonia Łódzka, ul. Narutowicza 20/22
19.00 - FILMOWA WIZYTÓWKA Jerzego Satanowskiego – koncert symfoniczny oparty na muzyce z filmów m. in. Marka Koterskiego, Janusza Zaorskiego, Filipa Bajona, Izabelli Cywińskiej, Radosława Piwowarskiego, Stanisława Różewicza, Wojciecha Wójcika, Janusza Majewskiego, Andrzeja Kondratiuka. Wykonanie: orkiestra Filharmonii Łódzkiej i soliści: Paweł Perliński, Zbigniew Wegehaupt, Henryk Miśkiewicz, Marek Napiórkowski, Cezary Konrad. Dyryguje: Wojciech Zieliński. Prowadzenie: Magdalena Michalak

Muzeum Kinematografii, pl. Zwycięstwa 1
21.00 - Wernisaż wystawy kowalstwa artystycznego – inspirowana muzyką „Secesja według Jana Cygankiewicza”

24 maja (niedziela) 2009
Wytwórnia TOYA Studios, ul. Łąkowa 29
17.00 - Zanim będziesz u brzegu – koncert
Wykonawcy: Śpiew: Hanna Banaszak i Mirosław Czyżykiewicz
Grają: Wojciech Zieliński, Henryk Miśkiewicz, Tadeusz Czechak, Piotr Stawski.
Myślą przewodnią jest przemijanie. Punktem wyjścia stał się mit Orfeusza, który ze swą sztuką wyruszył w zaświaty, aby odzyskać ukochaną.
W programie: W programie: „Faux pas”, „Lament”, „Zanim będziesz u brzegu”, „Tren V”, „Stara skarga a próżna”, „Erato złotowłosa”, „Czarnolas”, „Łeb róży”, „Para nasycona”, „Urszula Kochanowska”, „Panna Anna”, „Ballada o paniach minionego czasu”, „Wołanie Eurydyki”, „Biała lokomotywa”, „Odejść”, „Przemiana”

Uwaga: Organizatorzy zastrzegają sobie prawo do permanentnych zmian w programie Festiwalu z przyczyn od siebie niezależnych.

Bez instrumentów perkusyjnych nie obejdzie się niemal żadna orkiestra, ale słynnych solistów perkusistów nie ma wielu. Do najwybitniejszych i najbardziej wszechstronnych należy Szkotka Evelyn Glennie. Artystka wykona Koncert na perkusję i orkiestrę "Drum of Orfeo" Marty Ptaszyńskiej. Utwór został napisany dla Glennie i jej dedykowany. "Perkusista jest tu nie tylko wykonawcą partii muzycznej, ale staje się też aktorem, który odgrywa na scenie swoją rolę. Jako aktorka perkusistka Evelyn Glenie, wędrując po estradzie z bębnem, symbolizuje wędrówkę mitycznego Orfeusza po Hadesie" - mówi kompozytorka.

Evelyn Glennie (perkusja) - pierwsza osoba w historii muzyki, która z sukcesem rozwija karierę perkusisty solowego. Jest jedną z najbardziej eklektycznych współczesnych instrumentalistek, a swym występom nadaje charakter muzycznych przedstawień. Daje ponad 100 koncertów rocznie na całym świecie, występując z najsłynniejszymi dyrygentami, orkiestrami i solistami. Współpracowała z różnorodnymi muzykami, takimi jak: Nana Vasconcelos, Kodo, Bela Fleck, Björk, Bobby McFerrin, Sting, Emanuel Ax, zespołem „The King’s Singers”. Gra też na dudach szkockich. Na jej zamówienie powstało 160 utworów. Pierwsza z 25 nagranych przez nią CD – z Sonatą na dwa fortepiany i perkusję B. Bartóka – przyniosła jej nagrodę Grammy (1988 r.). W albumie Shadow Behind the Iron Sun (BMG Records) artystka przedstawiła koncepcję radykalnej improwizacji. Ponadto jest autorką bestsellerowej autobiografii Good Vibrations. Współpracowała z reżyserem Thomasem Riedelsheimerem przy realizacji filmu Touch the Sound, przygotowała dwie serie własnych programów telewizyjnych Soundbites dla BBC. Komponuje i nagrywa muzykę filmową oraz na potrzeby telewizji. Udziela się politycznie na rzecz dofinansowywania edukacji muzycznej w Wielkiej Brytanii. Firma „Evelyn Glennie Jewellery”, we współpracy z firmą „Ortak”, zajmuje się projektowaniem biżuterii inspirowanej jej muzyką. Za zasługi dla muzyki artystka została Oficerem (1983 r.) i Damą Komandorem (2007 r.) Orderu Imperium Brytyjskiego. Ponadto otrzymała ponad 80 nagród międzynarodowych.

SDGE czyli Synth-Dark-Goth-Electro party. Jedna z niewielu imprez tego typu w Łodzi i jedyna, która odbywa się regularnie od ponad 4 lat. Powstała w czerwcu 2004 roku z inicjatywy wielkich fanów mrocznych dźwięków: Serka - jednego z najlepiej znanych w Polsce depeszy, oraz Rafaelo- odpowiedzialnego za klimaty dark i gothic. Na imprezie dominują mroczne, elektroniczne klimaty (m.in. Hocico, Suicide Commando, Das Ich, Combichrist, Amduscia, Die Krupps, Rammstein, VNV Nation), ale nie brakuje tez rzeczy lżejszych, takich jak De/Vision, And One, Wolfsheim czy Camouflage. Na SDGE można usłyszeć i pobawić się przy tym, na co brakuje czasu na zwykłych depotekach (imprezach fanów Depeche Mode): od lżejszego synth-popu, po mocniejsze electro. SDGE odbywa się raz w miesiącu.

22 maja królować będzie melodyjna elektronika. Gwiazdą wieczoru będzie IAMX. Didżeje zaprezentują znane i mniej znane utwory ze wszystkich dotychczasowych płyt projektu (w tym z najnowszej „Kingdom of welcome addiction”, której premiera na dniach!), solowe dokonania Chrisa Cornera, a także utwory Sneaker Pimps oraz rzeczy pokrewne brzmieniowo. Nie zabraknie także nowości (np. Pet Shop Boys, Client, Peaches). Tym razem za sterami DJki zasiądą przede wszystkim newman i de-mo oraz Serafin i Rafaello. Można się spodziewać sporej dawki dobrego electro-popu, electroclashu, indie, synthpopu, i rzeczy pokrewnych.

Tenebris, to polski zespół muzyczny grający szeroko pojęty metal, założony w 1991 w Łodzi przez Mariusza "Mario" Kuszewskiego i Tomka "Grubego" Folwarskiego. Po nagraniu pierwszego demo dołączył do nich Przemysław "Szymon" Szymaniak - dotychczasowy basista Pandemonium, który w Tenebris gra na gitarze rytmicznej i śpiewa. Muzyka grupy cechuje się częstymi zmianami rytmu i zróżnicowaniem wykorzystanych skal oraz środków artystycznych. Duży nacisk położono na błyskotliwe połączenia partii klawiszowych z tradycyjną w metalu sekcją gitarową. Przesunęło to granice stylu wykonywanego przez zespół w kierunku eksperymentów typowych dla art-rocka i jazzu. Od 1999 roku grupa gra czysto gitarową muzykę bez wsparcia instrumentów klawiszowych rekompensując sobie to poszerzeniem składu o 3 gitarzystę. (za wikipedia.pl)

Obecny skład zespołu:
Szymon (Przemysław Szymaniak) - śpiew, gitara
Marcin Łukasiewicz - gitara basowa
Primer (Przemysław Dominiak) - gitara
Karki - instrumenty klawiszowe
Grzegorz Graczyk - perkusja

Anna Czajkowska ukończyła Akademię Muzyczną im. G. i K. Bacewiczów w Łodzi, w klasie fortepianu prof. Bogusława Wódki. Obecnie jest pracownikiem oraz studentką pierwszego roku studiów doktoranckich w macierzystej uczelni pozostając pod opieką prof. Krystyny Mąkowskiej-Ławrynowieź oraz prof. Beaty Cywińskiej. Uczestniczyła wielokrotnie w mistrzowskich kursach pianistycznych prowadzonych przez prof. Kevina Kennera w ramach „Letniej Akademii Muzycznej" w Krakowie. Umiejętności pianistyczne poszerzała także pod okiem takich profesorów jak: Yossi Reshef, Jerzy Sterczyński, Bronisława Kawalla, Monika Sikorska-Wojtacha, Andrzej Jasiński. Koncertowała w kraju i za granicą; solo oraz w licznych zespołach kameralnych (duet, trio, sekstet, duet fortepianowy), a także współpracowała w trakcie studiów z orkiestrą dętą Akademii Muzycznej (koncert w Filharmonii Łódzkiej z okazji rocznicy upamiętniającej śmierć H. Czyża). Współpracuje jako akompaniator z wokalistami oraz instrumentalistami różnych specjalności. Od 2007 roku jest pedagogiem Państwowej Szkoły Muzycznej w Pabianicach.

Patrycja Mynarska - 15-letnia skrzypaczka naukę gry na skrzypcach rozpoczęła w wieku siedmiu lat w klasie Małgorzaty Karwat jako uczennica Państwowej Szkoły Muzycznej I i II stopnia w Pabianicach. Od 2004 roku kształci się pod kierunkiem ad. dr hab. Andrzeja Gębskiego w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej II st. im. Zenona Brzewskiego w Warszawie. Jest laureatką m.in. Ogólnopolskich Spotkań Młodych Skrzypków w Płocku, 2004 (I miejsce), I Międzynarodowych Spotkań Młodych Skrzypków im. Mirosława Ławrynowicza w Płocku, 2005 (l miejsce), VII Ogólnopolskiego Konkursu Młodych Skrzypków im. Stanisława Serwaczyńskiego w Lublinie, 2008 (II miejsce), Ogólnopolskiego Konkursu im. Serwaczyńskiego w Lublinie, 2008 (2 nagroda) oraz Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. G. Ph. Telemanna w Poznaniu, 2009 (3 nagroda). Koncertowała m.in. z Płocką Orkiestrą Symfoniczną pod dyrekcją Sławka A. Wróblewskiego, Pabianicką Orkiestrą Symfoniczną pod kierunkiem Marka Głowackiego oraz Warszawską Orkiestrą Smyczkową im. Zenona Brzewskiego pod kierunkiem Andrzeja Gębskiego. Swoje umiejętności doskonaliła podczas Międzynarodowych Kursów Muzycznych im. Zenona Brzewskiego w Łańcucie pod kierunkiem profesorów Wolfganga Marschnera, Konstantego Andrzeja Kulki, Sergeya Kravchenko oraz Krystyny Makowskiej (kameralistyka). Jako solistka Patrycja Mynarska uczestniczyła w wielu koncertach w Polsce (prezentacje w Sali Balowej Zamku Królewskiego w Warszawie, Sali Balowej Zamku w Łańcucie, w Willi „Atma", Galerii Hasiora w Zakopanem, Sali Koncertowej Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie) oraz w Niemczech i Włoszech, występując m.in. podczas festiwali: 32. Marschner Festiwal w Hinterzarten, 14. Streichakademie in Goch, 34. Międzynarodowe Kursy Muzyczne im. Zenona Brzewskiego w Łańcucie. Od 2004 roku jest uczestniczką programu Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci, a od 2006 roku jego stypendystką.

Program:
1. C. Debussy - „Estampes"
- Pagodes
- Soirée dans Grenade
- Jardins sous la pluie
2. F. Chopin - Ballada As-dur op. 47
3. K. Szymanowski - „Szeherazada" z cyklu "Maski" op. 34
4. K. Szymanowski - „Źródło Aretuzy" z cyklu „Mity" op. 30
5. K. Szymanowski - Taniec z baletu „Harnasie"

Wrocławski Mikrokolektyw to duet Artur Majewski i Kuba Suchar, których znamy z fenomenalnego Robotaobiboka. Wrocławski zespół na bazie wolnej improwizacji konfrontuje tradycje awangardowego jazzu z post-rockiem. Odnajdziemy tu wpływy zarówno Don'a Cherry'ego czy Art Ensemble of Chicago, jak i współczesnych chicagowskich tuzów (Rob Mazurek, Tortoise). Duet powstał w 2004 r. i przyjął formę swobodnie improwizującego kolektywu, w którym myślą przewodnią było poszukiwanie nowych rozwiązań dla takiego składu. Majewski i Suchar inspirowani dokonaniami takich mistrzów jak Don Cherry, Ed Blackwell, Max Roach, tworzą muzykę akustyczną, podbarwioną syntezatorem minimoog, perkusjonaliami i samplerem, które jednak nigdy nie wychodzą na plan pierwszy. Najbardziej zainteresowani są surowym brzmieniem duetu /trąbka, perkusja/, w którym to uzyskują największą ekspresję i swobodę.

Kuba Suchar - dr, minimoog (Robotobibok)
Artur Majewski - ts, elektronika (Robotobibok)

Jason Ajemian - rocznik 1976. Kontrabasista i kompozytor, artysta konceptualny i muzyczny filozof od lat niezwykle aktywny na chicagowskiej scenie muzycznej. Wykształcenie muzyczne odebrał w William Patterson Uniwersity pod okiem Rufusa Reida i Kevina Nortona. Obecnie na stałe mieszka w Nowym Jorku. Członek niezliczonej ilości grup i zespołów. Do najważniejszych z nich zaliczyć należy: A Cushicle (z Jeffem Parkerem, Noritaką Tanaka i Seliną Trepp), Dragons 1976, Chicago Underground Trio (Z Robem Mazurkiem i Chadem Taylorem), Exploding Star Orchestra (Rob Mazurek, Nicole Mitchell, Jason Adasiewicz, Mike Reed, Matthew Lux, Jeff Parker, Matt Bauder, Josh Berman, John Herndon, Jim Baker, David Boykin), The New York Band (Mary Holvorson, Jassica Pavone, Matt Bauder czy Chad Taylor). Na basie wypracował unikatowe, głębokie, łatwo rozpoznawalne brzmienie. Jest świetnym improwizatorem, ale i kompozytorem wydającym płyty z własną muzyką (Who Cares How Long You Sink , Lay All Over It) dla małego, niezależnego labelu Lucky Kitchen. Wraz ze swoim starszym bratem Lucasem Ajemianem pod szyldem From Beyond podjął się odważnego wyzwania - transkrypcji wstecznej i wykonania utworu "Into The Void" grupy Black Sabbath od tyłu. Utwór wykonywano kilkakrotnie z towarzyszeniem 10 osobowej orkiestry i wokalnym (wstecznym) udziałem Lucasa, na co dzień artysty współczesnego i performera.

Dojrzali artystycznie, uznani muzycy, a obok nich adepci sztuki wykonawczej - to pomysł bynajmniej nie nowy, ale na estradach filharmonicznych niezbyt często spotykany. Tak będzie wyglądać koncert muzyki kameralnej we wtorek, 19 maja o godzinie 19.00. Maciej Grzybowski (fortepian), Jakub Jakowicz (skrzypce), Karol Marianowski (wiolonczela) i Krzysztof Zbijowski (klarnet) wykonają utwory Béli Bartóka, Andrzeja Czajkowskiego, Pawła Mykietyna i Johannesa Brahmsa. Usłyszymy też utwory Witolda Lutosławskiego i György'ego Ligetiego w wykonaniu młodych instrumentalistów o nieprzeciętnej osobowości: Joanny Wicherek, Ryszarda Alzina (fortepian) i Juliana Paprockiego (klarnet).

The Ship Of Fools to przedstawienie wyreżyserowane przez basistę legendarnej grupy Einstürzende Neubauten – Alexandra Hacke oraz Danielle De Picciotto, artystkę video i grafika, współpracującą od wielu lat m.in. właśnie z Einstürzende Neubauten.

Spektakl jest multimedialnym widowiskiem na motywach noweli "Narrenschiff" (Statek Głupców) Sebastiana Branta z 1494 roku, a dokładniej na motywie podroży tytułowych głupców, reprezentujących wszystkie klasy społeczne, w kierunku ich ziemi obiecanej Naragonii. Za pomocą języka, obrazów i muzyki Hacke i De Picciotto przedstawiają ludzkie życie jako bezmyślną podróż przez morze grzechów i nałogów. Podróż, dla której paliwem są chciwe żądze i płonne nadzieje. Oto mroczna wizja człowieka na krawędzi upadku, skazanego na potępienie.

Sao Paulo Undergorund powraca z nowym materiałem, którego składniki to psychodeliczny spacer na inną planetę i orbitowanie w okolicach miedzygalaktycznej Arkestry Sun Ra. Planetarne smoki tchnęły ogień w wolną sambę, bębny i rogi zderzyły się i zrodziła się z tego muzyczna bestia, która nigdy nie patrzy wstecz.

Rob Mazurek to dźwiękowy abstrakcjonista, kornecista, improwizator, kompozytor, oraz artysta multimedialny, inspirowany zarówno przez współczesną, jak i bardziej tradycyjną estetykę muzyczną i wizualną. To kluczowa postać sceny Chicagowskiej, lider kolektywu Chicago Underground, Mandarin Movie oraz Exploding Star Orchestra. Współpracował i nagrywał z Jimem O'Rourke, Luciem Ferrari, Rebel Soul Ensemble Teda Siroty, Gastr Del Sol, Nonamnesia, Isotope 217, Active Ingredients, Tortoise, Brokeback, Stereolab, Pan American, Samem Prekopem i wieloma innymi.

Mauricio Takara od dłuższego czasu jest obecny na scenie brazylijskiej. Głównie na perkusji, ale również jako programista dźwięków czy trębacz. Współpracował z wieloma brazylijskimi i zagranicznymi artystami takimi jak Otto, Cidadao Instigado, Nana Vasconcelos, Tomas Rohrer, Nacao Zumbi, Damo Suzuki, etc. Wraz ze swoimi zespołami, Takara grał trasy po Stanach Zjednoczonych, Europie (m.in. na festiwalu Sonar w Barcelonie, Roskilde w Danii, Womex w Sewilli, Transmediale w Berlinie), a także w Indiach, na World Social Forum. Wydał 2 płyty solowe jako "m.takara" (Submarine records, 2003/Slag records 2005), a wraz ze swoim sekstetem Hurtmold nagrał już cztery albumy (w tym split z The Eternals). Obecnie pracuje wraz z grupą Instituto nad remixami muzyki J.T. Meeirellesa (brazylijskiego saksofonisty z lat 60-tych).

Sao Paulo Underground jest rezultatem współpracy tych dwóch osobowości. Album powstał w okresie od sierpnia do listopada 2005. Na płycie SPU wystąpili gościnnie: Hutrmold w 2 utworach, Marcos Axe, Tiago Mesquita (słowa), Wayne Montana i Damon Locks (syntezatory), Josh Abrams (bas) i Chad Taylor (sample perkusji).

W nagraniach wziął udział kwartet - Rob Mazurek, Mauricio Takara, Guilherme Granado i Richard "Hollywood" Ribiero. Ich różnorodna i trudna do sklasyfikowania muzyka czerpie dużo z lokalnych pierwiastków etnicznych, hałaśliwie jazzuje, nurza się w elektronice i dub-sosie i nie boi się eksperymentów. Magazyn WIRE zawarł "The Principles Of Intrusive Relationships" w pięćdziesiątce najlepszych albumów roku 2008.

„contem.ucha” to jedyny w polskich filharmoniach cykl koncertów muzyki współczesnej. Na jego inaugurację – 30 września po raz pierwszy w Polsce wykonano pierwotną wersję „Hymnen” Karlheinza Stockhausena. Ostatni koncert cyklu również będzie znaczącym wydarzeniem.

Dominik Połoński, utytułowany łódzki wiolonczelista, który w styczniu tego roku powrócił na estrady koncertowe po długiej chorobie, wykona napisany specjalnie dla niego „Koncert wiolonczelowy na prawą rękę” Olgi Hans, kompozytorki związanej z łódzką Akademią Muzyczną. Utwór zostanie zaprezentowany publiczności dopiero po raz drugi – poprzedni koncert miał miejsce w warszawskim studiu im. Lutosławskiego.

Specjalnie na zamówienie Filharmonii Łódzkiej powstał utwór „eXntropia” Dobromiły Jaskot, młodej kompozytorki, która od swego debiutu w 2002 roku na „Warszawskiej Jesieni” skupia uwagę krytyków i melomanów. Jej kompozycje przepojone są postawą medytacyjną, mającą swe korzenie w buddyzmie. O swoim najnowszym utworze autorka mówi: „eXntropia to wyrażenie słowotwórcze stworzone ze słowa entropia i jego zaprzeczenia. W ścisłym znaczeniu tego słowa oznacza miarę nieokreśloności, nieprzewidywalności, zmianę struktury w sensie układu położenia cząsteczek. W kompozycji teoria ta widnieje w obu postaciach jednocześnie, stąd dwoistość znaczenia słowa w tytule.”

Ponadto w programie "Symfonia nr 2" Pawła Mykietyna i " Koncert na skrzypce i orkiestrę" Philipa Glassa w wykonaniu Weroniki Schreiber-Kadłubkiewicz.

Znamy już nazwisko artystki, która 8 czerwca 2009 będzie towarzyszyć Placido Domingo podczas koncertu z okazji 90-lecia województwa łódzkiego. W Teatrze Wielkim zaśpiewa chilijska sopranistka Veronica Villarroel. Można jeszcze kupić bilety na ten koncert!

Veronica Villarroel to sopranistka pochodząca z Chile. Zadebiutowała w Teatro Municipal w chilijskim Santiago jako Musetta w „Cyganerii”. Wystąpiła tam razem z Renatą Scotto w roli Mimi, która pomogła artystce przenieść się do Stanów Zjednoczonych, gdzie ukończyła studia muzyczne w American Opera Center przy Julliard School. W Europie Villarroel zaśpiewała po raz pierwszy w 1989 roku jako Antonia w „Opowieściach Hoffmanna” na Festiwalu dei Due Mondi w Spoleto we Włoszech. Jednak to występ w barcelońskim Gran Teatre del Liceu rok później, w roli Fiordiligi w „Cosi Fan Tutte” przyniósł jej międzynarodowy rozgłos.
W 1991 roku debiutowała w Metropolitan Opera jako Mimi; później wielokrotnie występowała tam w tej roli w kolejnych wznowieniach „Cyganerii”. Partię Liu w „Turandot” po raz pierwszy wykonała w Operze Lyońskiej. Na scenie mediolańskiej La Scali zadebiutowała w 1992 roku podczas występu Placido Domingo, z którym do dziś często śpiewa zarówno na koncertach, jak i w przedstawieniach na całym świecie.

Zespół STATYŚCI istnieje od 2005 roku (jest więc stosunkowo młody). Twórczość bandu oscyluje wokół starego rocka z lat 70. z dodatkami spokojniejszych brzmień bluesowych. Statyści chcieliby przekazywać swoją muzyką zarówno wartości, którymi się kierują jak i swoje niepokoje.

Początek działalności kultowego, najważniejszego polskiego zespołu thrash metalowego datuje się na rok 1980. Do chwili wydania debiutanckiego singla „Ostatni tabor/ Noce Szatana” grupa zdobywała swe szlify podczas sesji nagraniowych dla PR Katowice (dzięki sesji zespół zaistniał na antenie stacji radiowych w kraju, jak również biorąc też udział w wielu festiwalach rockowych). Ukoronowaniem cięzkiej pracy było zwycięstwo w plebiscycie publiczności na największym w latach 80-90-tych XX w. Festiwalu Rockowym Muzyków Młodej Generacji Jarocin`81. Popularność singla w mediach zaowocowała dłuższa trasą koncertowa u boku brytyjskiej grupy HANOI ROCKS. Zespół dostał znakomite recenzje, czego skutkiem było nagranie debiutanckiego albumu „Metal and hell” dla belgijskiej firmy Ambush Records (maj 1986 r.) i jej polskiej wersji pt: „666” wydanej przez Klub Płytowy „Razem”. Było to prekursorskie wydawnictwo dla polskiego thrash metalu.

Kat nawiązuje współpracę z firmą Metal Mind Productions po czym bierze udział w festiwalu Metalmania (Spodek, Katowice) wraz z HELLOWEEN, OVERKILL, RUNNING WILD. Na wyjątkową pozycję zespołu poza warstwą muzyczną miały wpływ także teksty wokalisty Romana Kostrzewskiego, oraz bardzo widowiskowe i nowatorskie wówczas mroczne koncerty z udziałem „baletu wielu rekwizytów”.

W lutym 1987r. dwukrotnie występuje w katowickim Spodku z METALLICĄ. W tym samym roku ukazuje się koncertowy album zespołu „38 minutes of life”, zawierający zapis utworów z Metalmanii i koncertów z METALLICĄ. Kolejna płyta „Oddech wymarłych światów” wydana w 1989 r. okazała się wyjątkową pozycją w dyskografii zespołu. Znajdują się tu utwory pełne nowatorskich rozwiązań muzycznych i brzmieniowych.

Różnice pomiędzy muzykami spowodowały dwuletnią przerwę z działalności zespołu. Jednak w 1992 r. KAT powraca z płytą „Bastard”, dowodząc, że nadal jest prekursorem thrash metalu. Wiosną 1994 r. wydaje album „Ballady”, który ukazuje jego spokojniejsze, aczkolwiek niepozbawione zadzioru oblicze. W nagraniu tego materiału gościnnie bierze udział legenda polskiego rocka Józef Skrzek (SBB). Następnie zespół daje wiele koncertów, spośród których wartym odnotowania jest wspólny listopadowy koncert z MÖTORHEAD w Zabrzu.

1996 to rok, w którym wydany zostaje album monumentalny i podniosły w warstwie muzycznej i mocno osadzony w thrash metalu „Róże miłości najchętniej przyjmują się na grobach”. W 1998 r. ukazuje się album „Szydercze zwierciadło”, uwieńczony dużą trasą koncertową.

Ze względu na nagłą śmierć głównego gitarzysty Jacka Regulskiego w 2000 r. zespół zawiesza działalność powracając w 2003 r. z olbrzymią trasą koncertową zwaną „Kat on tour again”. W 2005r. na Mystic Festival, na którym gościem był IRON MAIDEN, grupa zarejestrowała płytę dvd pt.: „Somewhere in Poland”.

Rekonstrukcja Kata okazała się być niezbyt fortunną. Pożądanym stało się przemianowanie zespołu na KAT & RK i samookreślenie w świadomości fanów, co skutkowało olbrzymim sukcesem na jego trasach koncertowych z ostatnich dwóch lat. W tym też czasie KAT & RK przygotowywał materiał na swoją nową płytę, poprzedzając ją wydawnictwem dvd pt.: „Życie po życiu” (rejestracja koncertu podsumowującej ostatni etap swojej działalności) w Mega Clubie w Katowicach (14.04.07).

Zespół występuje w składzie:
Roman Kostrzewski - wokal
Ireneusz Loth - perkusja
Piotr Radecki - gitara
Krzysztof Pistelok - gitara
Michal Laksa - bas

To już trzecia edycja Festiwalu Kultury Bałuckiej, czyli BAUTATA FESTIWAL 2009. Wydarzenie organizuje śmietanka bałuckiego undergroundu artystycznego, czyli Łukasz Cieślak znany jak Pan HOJIMUOTO oraz Piotr Połoz znany jako Pan GIOTTO. Festiwal ma zwrócić uwagę na piękno Bałut, największej dzielnicy Łodzi. Organizatorzy festiwalu, jak sami podkreślają zostali przez Bałuty wykołysani, wydani na świat, by swoim geniuszem chwalić cudowność tej ziemi.

Tematem tegorocznego festiwalu jest swoiście pojmowana miłość i przywiązanie do wszystkiego tego co wiąże się z Bałutami, a co uczony wrzuca w worek zwany przez gryzipiórków Kulturą. A zatem wydarzenie to będzie próbą przedstawienia historii i legendy Bałut. Będzie to poetycka próba odpowiedzi na pytania: Skąd Bałuty sie wzięły? Gdzie tętni serce tej dzielnicy? Czym jest to serce?

Tego dnia w odbędzie się multimedialne widowisko parateatralne i paranormalne. Składać się ono będzie z kilku elementów:
- Gawęda Bałucka: "Sprawiedliwi wśród narodów świata",
- Pantomima Bałucka,
- Krótka forma (e)picka, czyli bogato ilustrowany monolog pt "ZBRODNIA" w wykonaniu pana Hoji Muoto,
- Bałucka szkoła dubbingu. Kino Bałuckie.
Po zakończeniu tego niezwykłego widowiska odbędzie się dzika potańcówa do muzyki, którą zaserwuje nam jak zawsze grupa didżejska MORSSROM.

Zespół Mordewind wykonuje muzykę folkową o tematyce żeglarskiej. Jego członkowie mówią o sobie: W naszych utworach łączymy niebywałe piękno, a zarazem groźbę oceanu z tym, co najprzyjemniejsze na lądzie, z dala od trudów pracy. Nasze instrumentarium, oprócz głosów, to skrzypce, mandolina, banjo, concertina, flety, gitary , bas i instrumenty perkusyjne.
Mordewind ma na koncie jedną płytę, na której znalazło się 13 utworów, inspirowanych m.in. tradycyjną muzyką irlandzką.

Cykl Soul Confectionery znany jest już zapewne wszystkim głodnym prawdziwego rare funky groove Łodzianom. Od pół roku mogą się oni bawić przy najlepszym funku, najlepszej muzyce soul oraz wszystkiemu co bezpośrednio z nimi spokrewnione. Tak, więc każdy komu odpowiada funky drummer's beat musi znaleźć się tego wieczoru właśnie w Jazzdze. W maju gościem specjalnym będzie - Pat Patent. Ten pan na ma koncie płyty wydane wraz z grupami Żywe Srebro oraz Cudawianki. Oprócz tego miał przyjemność udzielać się w nagraniach takich artystów jak Dizkret, Lari Fari, 247, Daniel Drumz, Prof czy Polistyren Ekspandowy. Od kilku lat działa prężnie w Krakowie jako dj i producent. Imprezę wraz z Patem Patentem poprowadzi tradycyjnie - Cookie Monster.

Pilar tworzy, gra, śpiewa o miłości i związanymi z nim uczuciami: tęsknocie, smutku, radości. Czyste, proste, ludzkie uczucia. Razem grają od stycznia 2006 roku, większość piosenek jednak narodziła się się w sercu wokalistki kilka lat temu. Nadszedł wreszcie moment, by dodać im skrzydeł i wypuścić na wolność... Piosenki w klimacie jazzującym, przyprawione bluesem i sambą powinny zasmakować każdemu.

Dziś razem z Pilar grają przede wszystkim przyjaciele, ale również doskonali, wszechstronni muzycy:
Janusz Frychel - gitara basowa
Piotr Radecki - gitara elektryczna
Jarek Gronowski - gitara akustyczna
Grzegorz Krzykawski - perkusja
Mariola Glajcar - śpiew
Pilar - śpiew, fortepian

Grażyna Auguścik uchodzi za jedną z najlepszych współczesnych wokalistek jazzowych na świecie. Słynie ze znakomitych improwizacji, nawiązując w swoich utworach do muzyki latynoskiej, klezmerskiej i polskiej muzyki ludowej. Od blisko 20 lat mieszka w USA, gdzie koncertowała wspólnie m.in. z Michałem Urbaniakiem i Urszulą Dudziak. "Jazz Forum Magazine" już czterokrotnie uznał ją za najlepszą wokalistkę jazzową. Nagrała do tej pory 11 płyt.

Jednym z muzycznych projektów Grażyny Auguścik są wspólne występy z Paulinho Garcia. Duet nagrał płytę "Fragile". Prezentuje zupełnie różne od powszechnych, wyważone bossa novy wykonywane w trzech językach, łączące elementy muzyki brazylijskiej i polskiej. Duetowi akompaniują Matt Ulery (bas) i Heitor Garcia (instrumenty perkusyjne).

Zespół SPINE założyli w czerwcu 2002 roku Daddy, Wana, i Yaga. Chcieli grać jak ich ulubione zespoły, czyli Korn, Limp Bizkit, Linkin Park i POD, ale żaden z nich nie umiał rapować. Przez krótki czas współpracowali z DJ Lezardem oraz dwoma MC - Pixelem i Farysem. Nagrali demo, którego utwory gościły na Liście Niezależnych Radia Łódź. Postanowili wzbogacić brzmienie zespołu i zatrudnili byłego gitarzystę Moutzy, Riff'a. W czteroosobowym składzie Spine robiło nowe numery i grało koncerty (m.in. jako support przed zespołem Krzysztofa Zalewskiego, laureata programu ,,Idol"). W wakacje 2004 z propozycją zrobienia wspólnego kawałka zgłosił się do nich raper Emceem. Na jedną z prób Emceem przyprowadził swojego znajomego, beatboxera Maca. 1 września 2004 roku Spine, wspólnie z Emceemem i Mac'iem, wystąpili na warszawskich Polach Mokotowskich na koncercie promocyjnym Radia Bis. Po tym występie Mac został pełnoprawnym członkiem Spine. W październiku 2004 roku zespół wygrał ogólnopolski przegląd zespołów rockowych ,,Zderzak" w Zgierzu. W lutym 2005 roku grupa nagrała pięć utworów na płytę wydaną w ramach akcji ,,Żyj bez nałogów". Podczas kolejnych nagrań studyjnych zespół opuścił Yaga, a jego miejsce zajął George. Spine zarejestrowało promocyjną Ep-kę i stara się grać jak najwięcej koncertów.

Markus Schirmer (fortepian) grał w najbardziej prestiżowych salach koncertowych: wiedeńskich Musikverein i Konzerthaus, monachijskiej Herkulessaal i Filharmonii, tokijskiej Suntory Hall, londyńskiej Wigmore Hall, lipskim Gewandhaus i in. Bierze udział w renomowanych międzynarodowych festiwalach: Festival international de piano „La roque d’Antheron”, Rheingau Musik Festival, Bregenz Festival, Ruhr Piano Festival, „Styriarte”, Lucerne Festival, „Mondseetage”, ISCM-World Music Festival. Jest laureatem wielu nagród i wyróżnień, m.in. Music Manual Award, przyznanej podczas Międzynarodowego Kongresu Muzyki „Euromusic”, oraz Karl-Böhm-Interpretationspreis, uznawanego za jedno z najbardziej prestiżowych wyróżnień dla austriackich artystów. Nagranie Sonat F. Schuberta zostało nagrodzone German Record Critic’s Award, a płyta Picture & Reflections otrzymała luksemburską Supersonic Award.

Ważną rolę w działalności artysty odgrywa kameralistyka. Koncertował ze znakomitymi solistami, takimi jak: Julian Rachlin, Renaud Capuçon, Clemens Hagen, Christian Altenburger, Corey Cerovsek, i zespołami kameralnymi: Artis Quartet, Auryn Quartet, Chilingirian Quartet czy Gaede Trio. Współpracuje również z aktorami, współtworząc programy muzyczno-literackie. Jest profesorem Uniwersytetu Muzycznego w Grazu. Bierze udział w pracach jury międzynarodowych konkursów pianistycznych. Urodzony w Grazu. Kształcił się u: Rudolfa Kehrera, Karl-Heinza Kamerlinga, Paula Badura-Skody i Doris Wolf.

Zespół Perkusyjny Akademii Muzycznej im. Grażyny i Kiejstuta Bacewiczów w Łodzi „Percussion Studio” pracuje pod kierunkiem prof. Urszuli Bereźnickiej-Pniak i ad. Piotra Pniaka. Powstał w 1978 r., a tworzą go studenci i absolwenci uczelni. Zdobył nagrody i wyróżnienia na przeglądach zespołów kameralnych, m.in. we Wrocławiu i w Szczawnie, oraz na Międzynarodowym Konkursie w Enschede (Holandia) i kilkakrotnie na festiwalu „Do-Re-Mi” w Łodzi. Oprócz macierzystej uczelni występuje m.in. w Filharmonii Łódzkiej, w Łódzkim Domu Kultury, w Muzeum Historii Miasta Łodzi, na Politechnice Łódzkiej. Brał udział w „Festiwalu Dialogu Czterech Kultur” (lata: 2003, 2004, 2005), Festiwalu Nauki, Techniki i Sztuki w Łodzi oraz w koncertach charytatywnych, m.in. dla Fundacji dla Dzieci z Chorobami Nowotworowymi „Krwinka”. Współpracuje z łódzkimi uczelniami: Akademią Sztuk Pięknych i Państwową Wyższą Szkołą Filmową, Telewizyjną i Teatralną. Wystąpił: w koncercie poświęconym Janowi Pawłowi II, z okazji jubileuszu 75-lecia Polskiego Radia w Teatrze Wielkim w Łodzi i z okazji jubileuszu łódzkiej Akademii Sztuk Pięknych. Brał udział w audycjach telewizyjnych „Tajniki Muzyki” i „Muzyczny Express”. W repertuarze zespołu dominują kompozycje współczesne, poważne i o charakterze rozrywkowym. Muzycy współpracują z University of Music w Chicago oraz z Katedrą Kompozycji łódzkiej Akademii Muzycznej; wykonują utwory młodych twórców, m.in. M. Staszewskiego, A. Zagajewskiego, M. Stańczyka, A. Partyki. Dokonali wielu prawykonań, m.in. utworów B. K. Przybylskiego, J. Bauera, B. Dowlasza, O. Hans, K. Knittla, S. Kaczorowskiego, A. Hundziaka, Z. Krauzego.

W tym roku Organy Hammonda obchodzą swoje 75 urodziny. W związku z tym niebagatelnym wydarzeniem Paweł Więsik, przedstawiciel firmy Hammond w Polsce, będzie opowiadał o możliwościach i historii tego niesamowitego instrumentu. Natomiast Andrzej Sajdak grając na organach zilustruje słowo mówione. Podczas spotkania zaprezentowane zostaną utwory pokazujące różne style i techniki jakie były grane na tym instrumencie, na przestrzeni minionych 75 lat.

Skonstruowane ponad 70 lat temu przez amerykańskiego zegarmistrza Laurensa Hammond’a, organy nazwane od nazwiska swojego wynalazcy stały się rewolucją na rynku muzycznym. Instrument, który wcześniej można było usłyszeć tylko w kościołach zyskał nową wspaniałą cechę – mobilność. Nieodłącznym towarzyszem każdego Hammonda są wirujące głośniki Leslie, które nadają organom niepowtarzalne, soczyste, a zarazem “elektryczne” brzmienie z charakterystycznym sztucznym pogłosem.

Do historii światowej muzyki rozrywkowej przeszły już nagrania takich grup, jak: Procol Harum, Colosseum czy Deep Purple wykorzystujących hammondowskie brzmienie. W Polsce po organy Hammonda sięgnął, jako pierwszy z wielkich - Czesław Niemen, wykorzystując ich niepowtarzalną barwę dźwięku w słynnym "Bema pamięci żałobnym rapsodzie" na płycie "Niemen Enigmatic" i pierwszym kolorowym telewizyjnym teledysku zrealizowanym z okazji dnia Wszystkich Świętych.

W dzisiejszych czasach klasyczne Organy Hammonda zastąpione zostały przez cyfrowe repliki modeli B-3 i B-5 oznaczone dodatkową literą X, a także cyfrowe moduły dźwiękowe XM-1 i 2 zachowujące dawne brzmienie i otwierające nowe możliwości, jakie niesie ze sobą nowa technologia, przy odczuwalnej redukcji ciężaru i...ceny.

Maria Pomianowska i Roosbeh Asadian z Iranu wystąpią w koncercie przybliżającym zapomniane tradycje muzyczne. Poznamy techniki gry na zrekonstruowanych instrumentach ludów Azji.

Maria Pomianowska kompozytorka, wokalistka, multiinstrumentalistka, pedagog (z wykształcenia wiolonczelistka). Artystka od 1981 roku prowadzi studia nad unikatowymi technikami gry na instrumentach muzycznych Azji (podróżuje do Indii, Chin, Korei, Japonii, na Bliski Wschód). Wspólnie z doc. Ewą Dahlig i lutnikiem Andrzejem Kuczkowskim zrekonstruowała dwa zaginione staropolskie instrumenty smyczkowe: sukę biłgorajską i fidel płocką. Maria Pomianowska jest kierownikiem artystycznym Zespołu Polskiego wraz, z którym popularyzuje najstarsze tradycje muzyczne polskie i słowiańskie. Artystka jest kuratorem warsztatów w ramach międzynarodowego festiwalu Skrzyżowanie kultur.

Roosbeh Asadian urodzony w Teheranie od 12 roku życia gra na kemancze (instrument smyczkowy). Wyższe wykształcenie muzyczne na wydziale kompozycji uzyskał w Akademii Sztuk w Teheranie. Oprócz wirtuozowskiej gry, śpiewa i komponuje, również w stylu muzyki europejskiej.
W Polsce występował na międzynarodowym festiwalu “Skrzyżowanie Kultur”, ponadto na Festiwalu Muzyki Dawnej w Warszawie, festiwalu “Kolory Polski” w Łodzi oraz na festiwalu “Muzyka w dawnym Sieradzu” oraz na Uniwersytecie Warszawskim w ramach międzynarodowej konferencji “The words of love”.

XXV edycja Łódzkich Spotkań z Piosenką Żeglarską KUBRYK. Wystąpią laureaci ogólnopolskich przeglądów oraz gwiazdy sceny szantowej i folkowej, m.in. przedstawiony na zdjęciu zespół CZTERY REFY. A ponadto BANANA BOAT, BETTY BLUE, BUKANIERZY, BRASY, FLASH CREEP & FRIENDS, NORTH WIND, PCHNĄĆ W TĘ ŁÓDŹ JEŻA, RYCZĄCE DWUDZIESTKI, SĄSIEDZI, MAREK SZURAWSKI, ANDRZEJ KORYCKI I DOMNIKA ŻUKOWSKA.
Tradycyjnie wszystkie koncerty poprowadzi doskonale znany łódzkiej publiczności Andrzej Śmigielski.

15 maja (piątek) godz. 18.00 - KONCERT BALLAD I MUZYKI FOLK - (żeglarska kraina łagodności)

16 maja (sobota) godz. 18.00 - KONCERT 25-LECIA KUBRYKU - WIELKA GALA SZANT I PIEŚNI MORSKICH.

Przewidywane są również występy zespołów folkowych na scenie plenerowej
w pasażu Schillera podczas trwania obchodów Święta Łodzi.