"Zgierska Majówka" - scena w Parku Miejskim im. Tadeusza Kościuszki w Zgierzu.

Program:
2 maja:
16.45-17.30 - PERGIBAS (koncert rockowy)
17.45-18.30 - IGUANA (koncert pop rock)
18.30-19.45 - REDLIN (koncert muzyki etnicznej z różnych stron świata)
20.00-21.30 - SUPERPUDER (koncert muzyki rock)

3 maja:
15.15-15.40 - SEPTET AKORDEONOWY (Zgierska Szkoła Muzyczna)
15.45-16.15 - aukcja rzeźb
16.15-16.30 - RASTER (Grotniki)
16.30-17.00 - SPOSÓB NA NUDĘ i METAMORFOZA (Młodzieżowy Dom Kultury w Zgierzu)
17.00-17.30 - GIECZNIANKI (Gmina Zgierz)
17.30-18.00 - NIBY NIC (Gmina Zgierz)
18.15-19.15 - TOP ONE (koncert disco dance)
19.30-21.00 - ABBA COVER (koncert)

Grupa istnieje od 1998 roku, wcześniej działając pod nazwami Crosroad i ReBus. Repertuar zespołu opiera się głównie na własnych kompozycjach. Są to oparte na blues-rockowych zagrywkach nowacyjne pomysły kompozytorskie i aranżacyjne. Twórczość Karuzelli ma swoje korzenie w muzyce rockowej lat 60. i 90. oraz polskiej muzyce rockowej lat 80. Grupa występowała obok takich wykonawców jak Perfect, T. Love, Złe Psy, Dżem czy Nocna Zmiana Bluesa. Brała udział również w wielu festiwalach, m.in. Kraśnik Blues Meeting, Blues na Kujawach, IV Tyski Festiwal Muzyczny im. Ryśka Riedla, czy Rawa Blues Festiwal.

Zespół wystąpi w składzie:
Marek Kierner - wokal, harmonijka, Kuba Krzyżanowski - gitara, Kuba Niedziałek - gitara, Adam Wągrowski – bas, Sławek Zawadzki - perkusja.

Grupa istnieje od 1998 roku, wcześniej działając pod nazwami Crosroad i ReBus. Repertuar zespołu opiera się głównie na własnych kompozycjach. Są to oparte na blues-rockowych zagrywkach nowacyjne pomysły kompozytorskie i aranżacyjne. Twórczość Karuzelli ma swoje korzenie w muzyce rockowej lat 60. i 90. oraz polskiej muzyce rockowej lat 80. Grupa występowała obok takich wykonawców jak Perfect, T. Love, Złe Psy, Dżem czy Nocna Zmiana Bluesa. Brała udział również w wielu festiwalach, m.in. Kraśnik Blues Meeting, Blues na Kujawach, IV Tyski Festiwal Muzyczny im. Ryśka Riedla, czy Rawa Blues Festiwal.

Zespół wystąpi w składzie:
Marek Kierner - wokal, harmonijka, Kuba Krzyżanowski - gitara, Kuba Niedziałek - gitara, Adam Wągrowski – bas, Sławek Zawadzki - perkusja.

Krzak to zespół znakomitych muzyków, który w latach 70. stale trafiał do czołówki wszystkich plebiscytów na najpopularniejszych wykonawców polskiej sceny rockowej. Brak wokalisty zespół rekompensował niebywale energetycznymi i profesjonalnymi koncertami. Grupa działała w latach 1972-1983, by w roku 2001 powrócić na scenę w swoim najlepszym składzie: Jan Błędowski, Jerzy Kawalec, Andrzej Ryszka, Leszek Winder. Z tego okresu pochodzą płyty: "Live in Waltrop" i "Radio Concert 2002". Po śmierci Jerzego Kawalca (wrzesień 2003) zespół postanowił się rozwiązać. Żyjący myzycy Krzaka zeszli się ponownie w 2006 roku, zapraszając do współpracy znanych polskich basistów.

Obecnie Krzak koncertuje w składzie:
Jan Błędowski – mieszka w Niemczech. Jest uznawany za jednego z czołowych skrzypków europejskich. W Polsce grał i nagrywał z grupami: Krzak, Niemen, SBB, Laboratorium, Irek Dudek Blues Band, Shakin’ Dudi. W Niemczech z: Blues Express, Blues Power Orchestra, Tide, Schau Pau i Sczepanski B.Injection.

Andrzej Ryszka – od lat mieszkający w Kanadzie. Koncertował i nagrywał z czołówką polskich zespołów i muzyków (Voo Voo, Young Power, Tomasz Stańko, Tadeusz Nalepa, Wojciech Waglewski). Obecnie koncertuje i współpracuje z muzykami amerykańskimi. Ma na swym koncie szereg wydanych na całym świecie płyt. Od lat jest uznawany za jednego z najlepszych polskich perkusistów.

Leszek Winder – gitarzysta i kompozytor, jedna z czołowych postaci polskiego bluesa i rocka. Koncertował oraz nagrywał z wieloma znanymi muzykami: Józefem i Janem Skrzekami, Tomaszem Szukalskim, Tadeuszem Nalepą, Dżemem, TSA). Nagrał wiele autorskich płyt. Od lat prowadzi w Chorzowie kultowy klub muzyczny “Leśniczówka”. Ostatnio został uznany najlepszym polskim gitarzystą bluesowym i rockowym (GITAR TOP 2005 i BLUES TOP 2006)

Krzysztof Ścierański - od wielu lat uznawany za najlepszego gitarzystę basowego w Polsce. Współpracował z dziesiątkami gwiazd (Ewa Bem, Tomasz Stańko, Marek Grechuta, John Porter, Zbigniew Namysłowski, Krzesimir Dębski, Laboratorium, String Connection, Air Condition, Republika, Wilki). Współpracuje z artystami z wszystkich zakątków świata, reprezentującymi najróżniejsze gatunki muzyczne. Nagrał kilkadziesiąt płyt.

Zespół NOT powstał w 1999 roku z inicjatywy trzech muzyków: Roberta Tuty (Agressiva 69, Maleńczuk Tuta Rutkowski Super Trio ), Kuby Wandachowicza i Marcina Kowalskiego (obaj Cool Kids Of Death). Muzyków inspirowały wówczas ciężkie brzmienia Swans i Einstuerzende Neubauten oraz popowo-kabaretowe produkcje spod znaku Marca Almonda. Taki charakter miała pierwsza płyta zespołu, zatytułowana "Bad Trip Boys" (nagrana w całości domowym sposobem), która została wydana w 2001 roku przez niezależną niemiecką wytwórnię Noiseworks. Ewenementem - jak na rynek zachodni - było to, że płyta została w całości nagrana w języku polskim. Krążek został przyjęty bardzo ciepło, niestety głównie poza granicami Polski. Piosenki NOT ukazywały się na wielu albumach składankowych, zarówno w Polsce, jak i za granicą.
W roku 2006 zespół - w składzie poszerzonym o perkusistę Łukasza Klausa (występującego wówczas z zespołem Hedone ) - rozpoczął pracę nad swoją nową płytą, zatytułowaną po prostu "NOT". Produkcją materiału zainteresował się jeden z najlepszych polskich producentów, a przede wszystkim znakomity muzyk, Agim Dżeljilji z wrocławskiej formacji Oszibarack. Wynikiem wspólnej pracy jest znakomita, niezwykle różnorodna, choć stylistycznie spójna płyta. Muzyka NOT to świetne gitarowe granie (w bardzo szerokim rozumieniu tego pojęcia) wzbogacone o odważne eksperymenty elektroniczne. Czuć na tej płycie ducha takich wykonawców jak Marc Almond, Love And Rockets, Momus, David Bowie, Roxy Music, ale także Mouse on Mars czy Junior Boys. Uwagę zwracają teksty, za których większą część odpowiedzialny jest Kuba Wandachowicz.

Zespół NOT powstał w 1999 roku z inicjatywy trzech muzyków: Roberta Tuty (Agressiva 69, Maleńczuk Tuta Rutkowski Super Trio ), Kuby Wandachowicza i Marcina Kowalskiego (obaj Cool Kids Of Death). Muzyków inspirowały wówczas ciężkie brzmienia Swans i Einstuerzende Neubauten oraz popowo-kabaretowe produkcje spod znaku Marca Almonda. Taki charakter miała pierwsza płyta zespołu, zatytułowana "Bad Trip Boys" (nagrana w całości domowym sposobem), która została wydana w 2001 roku przez niezależną niemiecką wytwórnię Noiseworks. Ewenementem - jak na rynek zachodni - było to, że płyta została w całości nagrana w języku polskim. Krążek został przyjęty bardzo ciepło, niestety głównie poza granicami Polski. Piosenki NOT ukazywały się na wielu albumach składankowych, zarówno w Polsce, jak i za granicą.
W roku 2006 zespół - w składzie poszerzonym o perkusistę Łukasza Klausa (występującego wówczas z zespołem Hedone ) - rozpoczął pracę nad swoją nową płytą, zatytułowaną po prostu "NOT". Produkcją materiału zainteresował się jeden z najlepszych polskich producentów, a przede wszystkim znakomity muzyk, Agim Dżeljilji z wrocławskiej formacji Oszibarack. Wynikiem wspólnej pracy jest znakomita, niezwykle różnorodna, choć stylistycznie spójna płyta. Muzyka NOT to świetne gitarowe granie (w bardzo szerokim rozumieniu tego pojęcia) wzbogacone o odważne eksperymenty elektroniczne. Czuć na tej płycie ducha takich wykonawców jak Marc Almond, Love And Rockets, Momus, David Bowie, Roxy Music, ale także Mouse on Mars czy Junior Boys. Uwagę zwracają teksty, za których większą część odpowiedzialny jest Kuba Wandachowicz.

The Nervous Investors są już dobrze znani w świecie rhythm & blues’a. Nazywają się: Karski, Follington, & Daniel. Gatunek bluesa przez nich wykonywany w każdym dźwięku jest konsekwentny, twórczy oraz żarliwy. Podczas ich koncertu możemy spodziewać się ballad r&b, klasycznych dzieł bluesa oraz coverów w żywych, wyjątkowych aranżacjach.
Zagrali wspólnie na wielu międzynarodowych festiwalach bluesowych jako „Johnnie Johnson's”. Wydali dwie płyty: “Bad Hair Day”, “Nervous Investments” oraz DVD "(As Johnnie Johnson's backing band) Live at the Basement".

Zespół tworzą:
Lez Karski - przez ponad cztery dziesięciolecia gra bluesa. To uznany wokalista, tekściarz, kompozytor gitarzysta. Jako członek i założyciel grupy „Supercharge” zdobył sławę w Australii w 1978. Lez Karski to uznany producent płyt: Midnight Oil, Spy v Spy, Yothu Yindi, and Jeff Lang.
Ace Follington - od lat gra w sekcji światowych gwiazd min: Jon English, Richard Clapton, Bondi Cigars, The Hippo's, Earl King, Jeff St John,Chain, Omar and the Howlers, Dave Hole, Harmonica Shah, Kenny (Blues Boss) Wayne, Eugene 'Hideaway' Bridges, Chris Cain and the late great Johnnie Johnson.
Roy Daniel - na swoim sześciostrunowym basie gra w sekcji wraz z: Dave Hole, Harmonica Shah, Omar and the Howlers, Fatty Lumpkin, Kenny (Blues Boss) Wayne, Eugene 'Hideaway' Bridges, Chris Cain and Johnnie Johnson.

Ścianka powstała w listopadzie 1994 roku w Sopocie. Wówczas to Maciej Cieślak, student Akademii Muzycznej spotkał Jacka Lachowicza, z którym grał już w formacji Maximum Gulliver. Ponowne spotkanie zaowocowało utworzeniem Ścianki. Pierwsze efekty tego spotkania mogliśmy usłyszeć na składance miesięcznika „Brum” z 1997r. Ta sama gazeta obwołała Ściankę debiutem roku. Podobnie uczynił „Tylko Rock”, który uznał album „Statek kosmiczny” (1998) za debiut roku. Ta zaskakująca, pełna muzycznych kontrastów płyta zyskała miano jednego z ciekawszych wydawnictw polskiej sceny niezależnej. Na albumie pojawiły się zarówno nieograniczone czasem, rozbudowane kompozycje nawiązujące do stylistyk noise, minimal, ambient i psychodelii, jak i również perwersyjnie melodyjne piosenki. Zespół zyskał uznanie nie tylko ze strony słuchaczy, szukających muzyki spoza mainstreamu, ale również rodzimą krytykę, czego dowodem były dwie nominacje do nagród Fryderyków '98. Wydany na początku 2001 r. album „Dni wiatru” to kolejne bezkompromisowe posunięcie ze strony sopockiej kapeli. Utwory z tej płyty to w głównej mierze transcendentalne dźwiękowe pejzaże. Grupa nagrała też płytę „Sława E.P.” z coverami piosenek Sławy Przybylskiej, The Beatles, Deep Purple i Velvet Underground.
Obecny skład zespołu: Maciej Cieślak - gitara, głos, Michał Biela -bas, wokal, Arkadiusz Kowalczyk - perkusja

Socilla Bandits to świeży projekt zaprawionych w bojach trzech łódzkich selektorów promujących z wielką pasją karaibskie dźwięki nie tylko z Jamajki. W swoich urozmaiconych setach łączą w spójną całość muzykę z Trynidadu & Tobago , Antigui, Dominikany , Brazylii. W efekcie czego powstaje niezwykle energetyczna mixtura pobudzająca do szalonego tańca najbardziej zatwardziałych leniuchów którzy zazwyczaj podpierają ściany bądź szybko upijają się do nieprzytomności. Socilla Bandits za sprawą mikrofonów stale utrzymują kontakt z publicznością dzięki czemu szybko są w stanie wspiąć się na wyżyny własnych możliwości gwarantując tym świeżość oraz spontaniczną, gorącą i nieskrępowaną zabawę.

Socilla Bandits to świeży projekt zaprawionych w bojach trzech łódzkich selektorów promujących z wielką pasją karaibskie dźwięki nie tylko z Jamajki. W swoich urozmaiconych setach łączą w spójną całość muzykę z Trynidadu & Tobago , Antigui, Dominikany , Brazylii. W efekcie czego powstaje niezwykle energetyczna mixtura pobudzająca do szalonego tańca najbardziej zatwardziałych leniuchów którzy zazwyczaj podpierają ściany bądź szybko upijają się do nieprzytomności. Socilla Bandits za sprawą mikrofonów stale utrzymują kontakt z publicznością dzięki czemu szybko są w stanie wspiąć się na wyżyny własnych możliwości gwarantując tym świeżość oraz spontaniczną, gorącą i nieskrępowaną zabawę.

Socilla Bandits to projekt zaprawionych w bojach trzech łódzkich selektorów promujących z wielką pasją karaibskie dźwięki nie tylko z Jamajki. W swoich urozmaiconych setach łączą w spójną całość muzykę z Trynidadu & Tobago, Antigui, Dominikany, Brazylii. W efekcie czego powstaje niezwykle energetyczna mixtura pobudzająca do szalonego tańca najbardziej zatwardziałych leniuchów którzy zazwyczaj podpierają ściany bądź szybko upijają się do nieprzytomności. Socilla Bandits za sprawą mikrofonów stale utrzymują kontakt z publicznością dzięki czemu szybko są w stanie wspiąć się na wyżyny własnych możliwości gwarantując tym świeżość oraz spontaniczną, gorącą i nieskrępowaną zabawę.

Zespół Ahead oficjalnie rozpoczął swą działalność w maju 2005 roku w Łodzi. Zespół inspirowany zarówno legendami rocka, jak również współczesnymi wykonawcami tego gatunku, postanowił stworzyć coś nowego na polskim rynku muzycznym, jednocześnie nie tracąc z oczu swych ideałów. Twórczość Ahead to połączenie mocnych rockowych brzmień i melodyjnych rifów, doprawione nietuzinkowym żeńskim wokalem.
Na pierwsze sukcesy nie trzeba było długo czekać. Przykładem niech będą Juwenalia UŁ 2006. Po tak udanym początku grupa Ahead z zapałem, rozpoczęła pracę nad dalszym materiałem. Aktualnie zespół przygotowuje się do wejścia do studia.

Zespół Trio Dumky powstał we Włoszech na przełomie 1982 i 1983 r. Pianistę Valfrida Ferrari, skrzypka Marka Rose i grającego na wiolonczeli Antonia Sanarica połączyła fascynacja możliwościami zespołu kameralnego i zachwyt nad muzyką, pisaną dla tego typu ansambli.
Muzycy sięgają po mniej znane dzieła rzadko wykonywanych kompozytorów. Prezentują publiczności m.in. utwory Nielsa Gade, Jeana Sibeliusa, Davida Bakera, Edouarda Lalo. Są zapraszani przez włoskie i zagraniczne towarzystwa muzyczne (m.in. niemieckie, francuskie, hiszpańskie), a ich występy zyskują aplauz publiczności i uznanie krytyki.
- Muzyka kameralna, również dzisiaj traktowana przez większą część publiczności jako muzyka "mniejsza", jest być może tą formą, która wyraża kreatywność i intymność ducha kompozytora we wszystkich momentach tworzenia dzieła – uważają kameraliści z Tria Dumky.

Program koncertu:
Joseph Haydn - Trio fortepianowe G-dur H.XV:25 „Węgierskie”
Antonin Dvorak - Trio fortepianowe „Dumki” op. 90
Astor Piazzolla - „Cztery pory roku w Buenos Aires”

Armię stworzyli na przełomie lat 1984/1985 Tomasz Budzyński (ex-Siekiera), Sławomir Gołaszewski i Robert Brylewski (grający wtedy równolegle w Izraelu). Charakterystyczne dla ich muzyki jest wykorzystanie instrumentów dętych, a przede wszystkim waltorni, na której grał Krzysztof "Banan" Banasik. Duże znaczenie mają poetyckie teksty Budzyńskiego. Dla urozmaicenia w niektórych piosenkach zespół stosował dodatkowo instrumenty, takie jak skrzypce, saksofon, wiolonczela czy flet.
Zaklasyfikowanie Armii do jednego gatunku nie jest możliwe. Podstawowym jej nurtem jest punk, lecz od dawna zespół skłaniał się w kierunku gatunku hardcore szybkim tempem gry, często smutnym i poważnym nastrojem, pozytywnym przesłaniem oraz krótkimi utworami. Dodatkowo sposób grania "Popcorna" zwykle bardziej przypomina muzykę metalową niż punk-rock. Również charakterystyczną cechą jest eksperymentowanie z różnymi melodiami, instrumentami i treściami oraz wysokie ambicje muzyków wchodzących w skład grupy.

Lao Che - polski crossoverowy zespół muzyczny założony przez byłych członków zespołu Koli w 1999 roku. Do tej pory zespół nagrał dwie płyty: Gusła (styczeń 2002) i Powstanie Warszawskie (marzec 2005), po wydaniu którego stał się znany. W lipcu 2005 na zamówienie Muzeum Powstania Warszawskiego nagrał singiel/EP Czerniaków. Zespół wystąpił także na Przystanku Woodstock w 2005 i 2006 r. W 2006 r. Lao Che zagrał koncert na 27. Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu. Dnia 05.10.2006 ukazało się DVD Lao Che, zatytułowane "Powstanie Warszawskie". Znalazły się na nim materiały nagrane podczas koncertu w Proximie w marcu 2006 roku, materiał z koncertu na rocznicę Powstania Warszawskiego w 2005 roku (udostępnione przez TVP) oraz teledyski do utworów Koniec i Czerniaków, jak również krótki film o Muzeum Powstania Warszawskiego.
Nazwa zespołu pochodzi od Lao Che ("Starego Che"), jednej z drugoplanowych postaci filmu Indiana Jones i Świątynia Zagłady.

Muzyka zespołu Highway to połączenie rocka lat 70., bluesa, boogie a czasem nawet i country. Grupa powstała w lipcu 2001 roku w Zabrzu.
W sierpniu 2003 zespół nagrał płytę demo pod nazwa „Gdy ciebie nie ma”, na której znalazło się pięć autorskich utworów. Niestety rok 2004 zaczął się dla zespołu fatalnie. 5 lutego tragicznie zginął Szymon Pilch - gitarzysta, autor, współautor muzyki, tekstów oraz współzałożyciel zespołu.
Rok 2004 to przede wszystkim poszukiwania następcy Szymona oraz liczne koncerty na festiwalach (Bluestracje w Chorzowie, Garażówka w Rudzie Śląskiej oraz Tyski Festiwal im. Ryśka Riedla), koncertach w pubach i plenerach. Zespół wystąpił również w przeglądzie na festiwalu „Blues nad Bobrem” w Bolesławcu, gdzie zdobył wyróżnienie. W listopadzie do zespołu dołączył nowy gitarzysta Michał Nit. W grudniu Highway zakończył pracę nad swoją płytą, którą nazwał „Dokąd Biegniesz ?”.
Rok 2005 zaczął się od koncertów klubowych w nowym składzie oraz od radiowej promocji utworów z pierwszej „nieoficjalnej” płyty, której recenzja pojawiła się w 21 numerze pisma „Twój Blues”.
Pierwszy sukces zespół odnotował na festiwalu Bluestracje w Chorzowie, gdzie otrzymał dwie nagrody jury. Kolejne miesiące to koncerty na zlotach motocyklowych, w pubach i na festiwalach. Zespół wystąpił na festiwalu Olsztyńskie Noce Bluesowe w koncercie „Odkrycia roku” oraz na Festiwalu Blues nad Bobrem w Bolesławcu.
Największy jednak sukces tego roku zespół odniósł na Festiwalu „Słoneczna Rock Autostrada” , gdzie po raz pierwszy odniósł niekwestionowane zwycięstwo.

Historia Łódźstocku sięga 1983 roku. Wtedy to odbył się zerowy zlot weteranów piosenki studenckiej. Miał to być przegląd, stojącej na wysokim poziomie, piosenki artystycznej. Nie miała ona z góry narzuconych ram, więc pochodzić mogła z różnych nurtów piosenki: turystycznej, poetyckiej, politycznej, czy kabaretowej. Jako że piosenka studencka w czasie stanu wojennego praktycznie nie istniała, a istnieli za to ludzie, którzy chcieli śpiewać przed szerokim audytorium, pomysłodawcy i organizatorzy imprezy postanowili im to umożliwić…
Podczas trzech edycji "Łódźstocka" w latach 1983-1985 wystąpili m.in. Elżbieta Adamiak, Maciej Zembaty, John Porter, Olek Grotowski, Antonina Krzysztoń oraz zespoły Nijak i Kaczki z Nowej Paczki.

Gwiazdami tegorocznej edycji festiwalu będą Grzegorz Turnau, Elżbieta Adamiak, Antonina Krzysztoń, Czerwony Tulipan oraz Wolna Grupa Bukowina. Publiczności zaprezentują się też wykonawcy konkursowi, wyłonieni podczas eliminacji w dziesięciu miastach: Łodzi, Gdańsku, Koninie, Sieradzu, Piotrkwie Trybunalskim, Wodzisławiu Śląskim, Bytomiu, Bydgoszczy, Koszalinie i Szczecinie. Koncerty poprowadzą Andrzej Poniedzielski i Stanisław Zygmunt.

Program festiwalu:

Koncert finałowy laureatów przesłuchań festiwalowych oraz koncert Grzegorza Turnaua z repertuarem Marka Grechuty.
20 kwietnia o 20.00 - Patio WSHE, ul. Pomorska 51

Koncert galowy. Wystąpią: Jacek Fedorowicz, Elżbieta Adamiak, Antonina Krzysztoń, Andrzej Garczarek, Grzegorz Tomczak, Czerwony Tulipan, Zespół Reprezentacyjny, Basia Stępniak-Wilk, Michał Rogacki, Mateusz Nagórski, Kuba Mądrzycki.
21 kwietnia o 20.00 - Patio WSHE, ul. Pomorska 51

Koncert "Ocean wolności". Wystąpią dotychczasowi laureaci Prób Talentu w ŁPA Przechowalnia, Kabaret Przechowalnia (Artur Andrus, Elżbieta Adamiak, Ewa Rutkowska), Wolna Grupa Bukowina.
22 kwietnia o 20.00 - Sala kinowo-widowiskowa Politechniki Łódzkiej, al. Politechniki 3a

"Młodzi w Łodzi" mają odwagę i fantazję. Nie wahają się poszukiwać nowych dróg i uzewnętrzniają za pomocą dźwięków to, co im w duszy gra. Tak jak pianista Maciej Tubis, który mimo sukcesów na klasycznych konkursach wykonawczych zwrócił się w stronę jazzu. Decyzja okazała się trafna, co potwierdza m.in. nagroda za utwór "Spełnienie", przyznana przez TVP2 w programie "Dolina Kreatywna czyli czego szuka młoda sztuka". Maciej Tubis i jego goście - saksofonista Jacek Delong, perkusista Emilian Waluchowski i kontrabasista Mariusz Wiater wystąpią w sobotę w Filharmonii Łódzkiej. W programie autorskie kompozycje bohatera wieczoru.

15 symfonii, które powstawały na przestrzeni 46 lat, zapewniło Dymitrowi Szostakowiczowi miano jednego z największych symfoników XX wieku. Jednak nie o liczbę pozostawionych dzieł tu chodzi, choć jest ona spora w porównaniu z innymi kompozytorami tego stulecia, ale o indywidualny styl, który udało mu się stworzyć mimo znacznego zróżnicowania poszczególnych dzieł. Podziwu wobec muzyki Szostakowicza nie zatarły nawet kontrowersje, jakie budzi jego postawa w czasach stalinizmu – kompozytor miotał się bowiem między poszukiwaniem indywidualności a podporządkowaniem estetycznym oraz ideologicznym dyrektywom władzy.
Symfoniczny zmysł można podziwiać nie tylko w symfoniach, ale także w utworach koncertowych tego kompozytora. Podczas koncertu „Hommage à Dymitr Szostakowicz” zabrzmi I Koncert skrzypcowy a-moll op. 77. Utwór, dedykowany Dawidowi Ojstrachowi i przez tego wirtuoza po raz pierwszy wykonany, usłyszymy w interpretacji Romana Lasockiego. Artysta ma w dorobku wiele prawykonań, kilkudziesięciu współczesnych kompozytorów dedykowało mu swoje dzieła. Zdobył wielkie uznanie m.in. Witolda Lutosławskiego. Skrzypkowi będzie towarzyszyć Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Łódzkiej pod batutą Mirosława Jacka Błaszczyka, dyrektora artystycznego Filharmonii Śląskiej w Katowicach. Artyści mają za sobą wiele artystycznych spotkań na estradach i przed mikrofonami w studiach nagrań.

W drugiej części koncertu zabrzmi II Symfonia e-moll op. 27 innego z wielkich Rosjan – Sergiusza Rachmaninowa.

Scena Łódź Fabryczna powstała z inicjatywy Andrzeja Janeczko (z Kabaretu Muzycznego Trzeci Oddech Kaczuchy) i Stanisława Bożyka, którzy jednocześnie poprowadzą wieczór. Ci dwaj dżentelmeni, pod przyjacielskim skrzydłami Teatru Nowego, postanowili bawić się razem z łódzką publicznością i zapraszać markowych wykonawców z kręgu kabaretu i teatru.

Na pierwszy ogień poszli młodzi wykonawcy z kabaretu JUrki. Kabaret JUrki pochodzi ze słynnej szkoły „Potem-ów” z Zielonej Góry. Prezentują uteatralizowany program pełen zaskakujących point i skeczów. Ciągłe zmiany kostiumów i elementów scenograficznych powodują pełne napięcia tempo, spadających na widza kaskad żartów i śmiesznych dialogów. Kabaret JUrki to trzech facetów i kobieta, i to jaka! Pełna temperamentu i scenicznego żaru. Tego wieczoru pojawi się również mag i poeta muzyki, znany z takich przebojów jak: Zegarmistrz Światła Purpurowy czy Pani Potęgowa, śpiewający egzystencjalne teksty poety Chorążuka, autor muzyki do serialu Plebania – Tadeusz Woźniak. Razem z nim zaśpiewa Jolanta Majchrzak i dwóch synów(skrzypek i gitarzysta). Trzeci Oddech Kaczuchy – to Maja Piwońska i Andrzej Janeczko, kabaret muzyczny, który oprócz sztandarowego Kombajnisty ma w repertuarze głównie aktualne satyry polityczne. A ponieważ Kaczuchy są na czasie... Do programu wniosą to, czym żyje polityczna Polska. Ponadto na scenie pojawią się młodzi, łódzcy wykonawcy… W przerwie koncertu odbędzie się wernisaż rysunków satyrycznych, zagra Kwintet Instrumentów Dętych i będzie jeszcze sporo różnych niespodzianek. Jeżeli dodamy, że scenę ochrzci znakomity i popularny aktor Jerzy Zelnik – nic dodać, nic ująć.

We wstępie do 1. Sesji MUSICA MODERNA (17-21 kwietnia 1982) pierwsze zdanie brzmi: ,,MUSICA MODERNA jest rotacyjnym zespołem studentów i pedagogów Akademii Muzycznej w Łodzi, dla których wykonawstwo muzyki współczesnej stanowi wspólny przedmiot zainteresowania.”

To zdanie jest aktualne również dziś, niesie jednak bogate doświadczenia i znaczny dorobek w wielu aspektach tego przedsięwzięcia. Obok znakomitych artystów rodzimych w koncertach Naukowo-Artystycznych Sesji przewinęły się nazwiska kompozytorów i wykonawców różnych pokoleń i kręgów kulturowych – od USA i Kanady po Koreę i Japonię. Ewidentnym zyskiem tych działań były bezpośrednie kontakty adeptów sztuki kompozytorskiej z wybitnymi kompozytorami o światowej renomie - w koncertach, wykładach seminariach i projektach warsztatowych. Powstające w czasie studiów utwory solowe, kameralne i elektroniczne zyskały szansę bieżących prezentacji, a jest to wartość dla każdego twórcy najistotniejsza. Wykonywane równolegle utwory ze światowego repertuaru muzyki nowej dały niepowtarzalną okazję do porównań i poszukiwań własnej drogi twórczej.

Pięćdziesiąta Sesja MM obejmuje 15 koncertów muzyki nowej, w tym dwa koncerty w obiektach sakralnych Łodzi i Łęczycy. Jubileuszowy charakter tego wydania zostanie podkreślony dyskusyjnym panelem, w którym o perspektywach muzyki komponowanej debatować będą doświadczeni kreatorzy, konfrontując swoje poglądy z twórcami najmłodszego pokolenia. W tym samym dniu koncertem kompozytorskim świętować będziemy ponadto osiemdziesiątą rocznicę urodzin łódzkiego twórcy – Andrzeja Hundziaka. Do stałych już wydarzeń MM należą prezentacje Studia Muzyki Elektronicznej - tym razem w powiązaniu z badawczym projektem związanym z nowym, pozyskanym dla AM instrumentem – organami z komputerowym systemem sterowania i kreowania dźwięku.
Na wszystkie imprezy Sesji wstęp wolny.

Pełen program 50. Sesji Musica Moderna znajduje się tutaj

Charles Gayle, urodzony w roku 1939 saksofonista, dwadzieścia lat spędził jako muzyk grywający na ulicach Nowego Jorku. Dopiero w roku 1987 legendarny klub Knitting Factory - najważniejsze miejsce na jazzowej mapie świata lat 80 i 90, a zarazem kolebka postmodernistycznej jazzowej awangardy - zaproponował mu serię występów i nagrań. W krótkim czasie ukazały się kolejne płyty, realizowane m.in. dla renomowanej niemieckiej wytwórni Free Music Productions, potem także Thirsty Ear czy Clean Feed. Jego twórczość, oscylująca między konwulsyjnym transem i medytacyjnym skupieniem, sytuuje się na linii ekstatycznego, duchowego free wyznaczonej przez dokonania Coltrane’a, Sandersa, Aylera.
Muzyk współpracował z gigantami free, m.in.: Williamem Parkerem, Rashidem Alim, Chadem Taylorem. Tym razem towarzyszyć będą mu: Hilliard Greene - bas, Klaus Kugel - perkusja.

19 WIOSEN zaprasza na koncert, promujący swoją najnowszą płytę pt „Pedofil” wydaną w wytwórni „Love Industry”. Swoją muzykę określają aero punk, ale naprawdę ta i inne etykiety nie mają dla nich specjalnego znaczenia. Liczy się tylko punk. Teksty zespołu penetrują różne zdewastowane tereny współczesności, nie dają nadziei i nie tworzą złudzeń. Płyta „Pedofil” to już czwarty cd zespołu. Wcześniej ukazały się płyty „Co każdą chwilę zmarnowany kwiat” (wyd. „Lampa” 2004), „11 zim” („Nikt Nic Nie Wie”, 2004), „Piękno” („Rockers Publishing”, 2006).

19 Wiosen jest prawdziwą miejską legendą Łodzi. Po kilkunastu latach działalności (z przerwami), zagraniu dziesiątek koncertów, nagraniu i wydaniu kilku zjawiskowych płyt, zrealizowaniu programu telewizyjnego dla TVP Kultura (reż. Xawery Żuławski), grupa wciąż pozostaje czymś w rodzaju nie odkrytego terytorium. Zespół powstał w 1992 roku. W pierwszym-trzyosobowym składzie ( Fagot, Franek, Pryt) „19-stki” grywały covery, sięgajac m.in. po piosenki Hanki Ordonówny i Drupiego. Z czasem wykrystalizował się autonomiczny styl grupy, bazujący na fundamencie punka, wzbogacony o dźwięczne brzmienie instrumentów klawiszowych. Muzycy określają swoją twórczość mianem barok-punka, apokaliptyczno-dancing-punka a ostatnio aero-punka. Strona literacka twórczości 19 Wiosen to kolejny element stanowiący o wyjątkowości zespołu.
Teksty pisane przez Marcina Pryta tworzą czy raczej tworzyły oryginalną galerię często autentycznych postaci z łódzkich osiedli (Henryk i Mariola, dziwka Magdalena), opowiadały też romantyczne historie inspirowane łódzkim pitawalem („Nożem uczył uczciwości”)
Ewidentny talent poetycki Pryta i mistrzostwo obserwacji sprawia, że piosenki 19 Wiosen można bez większego ryzyka porównać do brooklyńskich „opowieści” Lou Reeda. Twórczość Pryta i 19 Wiosen została dostrzeżona przez Pawła Dunina Wąsowicza. Jego pismo „Lampa” w 2004 roku poświęca grupie kilkanaście stron (wywiady, zdjęcia, teksty, rysunki), do numeru dołączono też płytę „Co każdą chwilę zmarnowany kwiat”. Rok później w wydawnictwie „Lampa i Iskra Boża” ukazuje się tomik poetycki Pryta pt. „Szpital Heleny Wolf”. Dziś teksty Marcina już nie odwołują się w tak dużym wymiarze do mikro-świata łódzkich blokowisk.

Zespół w miarę możliwości prowadzi aktywną działalność koncertową, grywał już na rozmaitych festiwalach, w klubach, na squatach, w podziemiach domu handlowego oraz w teatrach lalkowych. Reprezentował Polskę w Berlinie, Mińsku i we Lwowie.
W czerwcu grupa wyrusza na miesieczną trasę po Rosji. Dziś
19 Wiosen to pełna energii, zadziorna, melodyjna muzyka oparta na
punk-rocku plus wyjątkowe teksty Pryta, który jest obecnie jednym z najbardziej charyzmatycznych ”krzykaczy” na scenie rockowej.

Radiev. powstał w 2006 roku. Tworzą go: Paweł Cieślak (analogowy syntezator modularny, laptop, saksofon), Łukasz Lach (gitara basowa, elektronika) i Radek Bolewski (bębny) – razem uczyli się w szkole muzycznej, razem studiowali w Akademii Muzycznej, ale nigdy wcześniej ze sobą nie grali...
Swoją pierwszą płytę DIE nagrał radiev. jednego dnia (żadnych prób, żadnej edycji nagrania, wszystko takie jak w momencie powstawania).
Muzyka radiev.a, jak trafnie ktoś zauważył, to punkowa energia połączona z Cage’owską koncepcją twórczą, choć najważniejszą inspirację stanowi dla nich wczesna twórczość nieżyjącego już i mało znanego w Polsce radzieckiego kompozytora i konstruktora syntezatorów – Lwa Radiewova, znanego w świecie jako Leo Radiev.

Piotr Baron o sobie: … a jeśli ktoś zbliża się do najtrudniejszej formy muzycznej, jaką jest Coltrane, najtrudniejszej do grania na saksofonie, a ja staram się to robić i jeśli ktoś to zauważa, to jest dla mnie największy komplement i w ogóle nie traktuję tego jako zarzut. Jeśli ktoś chce w moim graniu dostrzec więcej mnie samego, to niech się więcej dowie o tej muzyce, bo to jestem ja. … Gdybym miał zabrać na bezludną wyspę tylko jedną płytę to byłaby „ A Love Supreme”… Moja muzyka to rozliczenie z moją miłością do Coltrane’a. Hołd, który starałem się złożyć wielkiemu artyście nie urażając jego wielkości”. (wywiad dla Jazz Forum).

Kwartet w składzie Łukasz Żyta - perkusja, Michał Barański - kontrabas, Michał Tokaj - fortepian i Piotr Baron – saksofon tenorowy przedstawi materiał z ostatniej płyty "Salve Regina" nagranej w Kalifornii z udziałem: Ishmael Wadada Leo Smith – trąbka, Darek Oles Oleszkiewicz – kontrabas i Marvin Smitty Smith – perkusja oraz zapowiadanej na paźniernik 2007 płyty: "Sanctus Sanctus Sanctus…".

Pogłoska, że są ze Stanów Zjednoczonych to nie do końca prawdziwa. Nie jest to jednak w pełni polska kapela, albowiem zespół tworzą Amerykanin - Josh Skjold (vocal, gitara akustyczna, harmonijka ustna), dwóch Polaków - Marcin Nowak (gitara basowa) i Maciek Włodarczyk (gitara elektryczna) oraz Cypryjczyk - Costas Kallides (perkusja), który odpowiedzialny jest za utrzymywanie rytmu w południowym stylu.
Większość odbiorców określa ich muzykę jako szeroko rozumiany rock, lecz w repertuarze zespołu wyraźnie odznaczają się elementy bluesowe oraz funkowe, co w całokształcie wyraźnie wskazuje na szacunek i uznanie, jakim członkowie zespołu darzą twórców z lat 60. i 70. Zespół istnieje od marca 2005 roku.

Tymański & Transistors to jeden z wielu muzycznych projektów Tymona Tymańskiego. Obok lidera występują w nim oleccy muzycy Marcin (gitara) i Filip (perkusja) Gałązkowie oraz sopocki basista Tomek Szymborski. Grupa zadebiutowała w lipcu 2002 r. na Przystanku Olecko. Reżyser Wojciech Smarzewski zaprosił zespół do bawienia gości w filmie „Wesele”. Praca nad muzyką do filmu trwała 2 lata. Efekty były na tyle interesujące, że ukazała się płyta z zapisem ścieżki dźwiękowej filmu.

KOBIETY powstały wiosną 1999 roku w Trójmieście z inicjatywy Grzegorza Nawrockiego. Zespół nagrał swoją debiutacką płytę "Kobiety", wydaną przez Biodro Records, w grudniu 2000 roku. Album spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem zarówno krytyków, jak i słuchaczy, co można było zauważyć na koncertach. Na przełomie 2003/2004 zespół nagrał drugi album "Pozwól sobie", wydany przez trójmiejskie wydawnictwo Mandarynka. I tym razem płyta miała bardzo dobre przyjęcie. Obydwie płyty KOBIET wyprodukował Maciek Cieślak (Ścianka).

Podczas swojej ośmioletniej egzystencji zespół zagrał niezliczoną ilość świetnych i bardzo żywiołowych koncertów występując m.in. kilka razy w Studio im. Agnieszki Osieckiej w radiowej Trójce, na festiwalu artystów miast nadbałtyckich ArtGenda2002 w Hamburgu, w ramach Dni Polskiej Kultury "Nowa Polska" w Paryżu (2004).

"KOBIETY, to jak dotąd najbardziej udana próba przeniknięcia rockowej awangardy na grunt muzyki popularnej. Niektórzy nazywają ją "avant-popem", niektórzy nazywają ją "alternatywnym rockiem rodem z Trójmiasta", niektórzy twierdzą, że muzyka ta kojarzy im się z Krzysztofem Komedą, Lechem Janerką, albo że brzmi trochę jak "Hamburger Schule" pomieszane z "French chanson" i z "Berlin style".... Najwyraźniej KOBIETY nie podlegają jednej konwencji i wymykają się schematom."

KOBIETY powstały wiosną 1999 roku w Trójmieście z inicjatywy Grzegorza Nawrockiego. Zespół nagrał swoją debiutacką płytę "Kobiety", wydaną przez Biodro Records, w grudniu 2000 roku. Album spotkał się z entuzjastycznym przyjęciem zarówno krytyków, jak i słuchaczy, co można było zauważyć na koncertach. Na przełomie 2003/2004 zespół nagrał drugi album "Pozwól sobie", wydany przez trójmiejskie wydawnictwo Mandarynka. I tym razem płyta miała bardzo dobre przyjęcie. Obydwie płyty KOBIET wyprodukował Maciek Cieślak (Ścianka).

Podczas swojej ośmioletniej egzystencji zespół zagrał niezliczoną ilość świetnych i bardzo żywiołowych koncertów występując m.in. kilka razy w Studio im. Agnieszki Osieckiej w radiowej Trójce, na festiwalu artystów miast nadbałtyckich ArtGenda2002 w Hamburgu, w ramach Dni Polskiej Kultury "Nowa Polska" w Paryżu (2004).

"KOBIETY, to jak dotąd najbardziej udana próba przeniknięcia rockowej awangardy na grunt muzyki popularnej. Niektórzy nazywają ją "avant-popem", niektórzy nazywają ją "alternatywnym rockiem rodem z Trójmiasta", niektórzy twierdzą, że muzyka ta kojarzy im się z Krzysztofem Komedą, Lechem Janerką, albo że brzmi trochę jak "Hamburger Schule" pomieszane z "French chanson" i z "Berlin style".... Najwyraźniej KOBIETY nie podlegają jednej konwencji i wymykają się schematom."

Zespół powstał w Koluszkach w 1996 roku z inicjatywy Łukasza Cyprysa (gitara), Krzysztofa Grudzińskiego (bas), Bartka Dynera (wokal), Emila Waluchowskiego (perkusja), Macieja Ołóbka (gitara). W 1999 r. Power of Trinity występuje na międzynarodowym festiwalu Song of Songs w Toruniu, na festiwalu w Tarnowie (gdzie zdobywa I miejsce w kategorii: zespół) jak również na Przystanku Jezus w Żarach. W końcu 2002 r. pojawia się nowy wokalista Kuba Koźba. Pojawiają się również nowi muzycy: Robert „Inżynier” Grzelak (gitara) i Grzegorz Graczyk (perkusja). Zbigniew Hołdys powiedział o Power Of Trinity: to zespół bajecznie rytmiczny, charyzmatyczny, z lekką dewiacją stronę reggae, o cudownych melodiach i fantastycznym wokaliście - nade wszystko zaś o strasznej sile przekazu ze sceny i przepięknym, porywajacym do transu brzmieniem gitar!!!

Zespół powstał w Koluszkach w 1996 roku z inicjatywy Łukasza Cyprysa (gitara), Krzysztofa Grudzińskiego (bas), Bartka Dynera (wokal), Emila Waluchowskiego (perkusja), Macieja Ołóbka (gitara). W 1999 r. Power of Trinity występuje na międzynarodowym festiwalu Song of Songs w Toruniu, na festiwalu w Tarnowie (gdzie zdobywa I miejsce w kategorii: zespół) jak również na Przystanku Jezus w Żarach. W końcu 2002 r. pojawia się nowy wokalista Kuba Koźba. Pojawiają się również nowi muzycy: Robert „Inżynier” Grzelak (gitara) i Grzegorz Graczyk (perkusja). Zbigniew Hołdys powiedział o Power Of Trinity: to zespół bajecznie rytmiczny, charyzmatyczny, z lekką dewiacją stronę reggae, o cudownych melodiach i fantastycznym wokaliście - nade wszystko zaś o strasznej sile przekazu ze sceny i przepięknym, porywajacym do transu brzmieniem gitar!!!

Zespół powstał w Koluszkach w 1996 roku z inicjatywy Łukasza Cyprysa (gitara), Krzysztofa Grudzińskiego (bas), Bartka Dynera (wokal), Emila Waluchowskiego (perkusja), Macieja Ołóbka (gitara). W 1999 r. Power of Trinity występuje na międzynarodowym festiwalu Song of Songs w Toruniu, na festiwalu w Tarnowie (gdzie zdobywa I miejsce w kategorii: zespół) jak również na Przystanku Jezus w Żarach. W końcu 2002 r. pojawia się nowy wokalista Kuba Koźba. Pojawiają się również nowi muzycy: Robert „Inżynier” Grzelak (gitara) i Grzegorz Graczyk (perkusja). Zbigniew Hołdys powiedział o Power Of Trinity: to zespół bajecznie rytmiczny, charyzmatyczny, z lekką dewiacją stronę reggae, o cudownych melodiach i fantastycznym wokaliście - nade wszystko zaś o strasznej sile przekazu ze sceny i przepięknym, porywajacym do transu brzmieniem gitar!!!

Zespół "North Wind" to nowa grupa na scenie szantowej. Ale tworzący ją muzycy debiutantami wcale nie są. Wręcz przeciwnie - można ich nawet nazwać weteranami. Dwóch z nich - Jerzy Ozaist i Wiktor Bartczak to do dziś członkowie łódzkiego zespołu "Cztery Refy", jednego z najstarszych czynnych zespołów szantowych. Zaś Jacek Apanasewicz i Grzegorz Lewtak jeszcze dwa lata temu współtworzyli zespół "Kochankowie Sally Brown".
North Wind zapewnia mocną dawkę różnorodnej żeglarskiej muzyki z czasów dawnych żaglowców, traktowanej z pietyzmem i szacunkiem dla źródeł. Są tu twarde, chrapliwe szanty, ale też i niezwykłe, wzruszające ballady z wykorzystaniem instrumentów rzadko widzianych na żeglarskich scenach – jak klarnet, bombarda, anglo-concertina czy grająca w otwartych strojach gitara. Jest muzyka anglosaska, ale również bardzo duża porcja muzyki bretońskiej, od dawna nie przypominanej przez znane dziś zespoły szantowe.
Między pieśniami przewijają się komentarze, opisy wprowadzające w realia zdarzeń opiewanych w kolejnych pieśniach. Koncert zespołu "North Wind" nikogo nie pozostawia obojętnym. Może dlatego, że muzycy - a wszyscy są żeglarzami, doskonale znającymi realia rejsów, o których opowiadają - sami nie pozostają obojętni wobec treści, które przekazują. Jeśli jesteś żeglarzem, albo jeśli tylko chcesz przenieść się w świat, którego już nie ma - w świat wielkich drewnianych żaglowców i wspaniałych, twardych jak żelazo marynarzy – nie przegap tego koncertu.

Jacek Lachowicz to muzyk, producent i klawiszowiec, związany głównie ze sceną trójmiejską. Przez wiele lat działał w zespole Ścianka. Współtworzył też projekt Lenny Valentino. Nagrał wspólnie z Tymonem Tymańskim ścieżkę dźwiękową do filmu Wojciecha Smarzowskiego "Wesele". W 2000 roku rozpoczął współpracę z Andrzejem Smolikiem, u którego wystąpił gościnnie. Pracował z nim też przy płycie Krzysztofa Krawczyka "Bo marze i śnię...".
W maju ukazać się ma kolejna solowa płyta Lachowicza pt. "Za morzami".

IR to litewski zespół, grający alternatywnego rocka. Założony w Wilnie w 2003 roku, podbił młodą litewską scenę alternatywną, wygrywając między innymi kilka lokalnych konkursów, włączając najbardziej prestiżowe Naujas Kraujas i Euro Rock Vilnius 2004. Po rozpadzie oryginalnego składu w 2005 roku, założyciel i autor piosenek Germanas Skoris kontynuował działalność zespołu z innymi muzykami, aż jesienią 2006 roku ukształtował się następujący skład: Germanas Skoris - wokal i gitara, Josh McClung - perkusja, Julius Valancauskas -gitara basowa.
W przeciągu zaledwie trzech lat swojego istnienia muzyka zespołu została porównana przez fanów i lokalne media do najróżniejszych rockowych wykonawców, od Placebo i Smashing Pumpkins do Nirvany i Foo Fighters, co wskazuje, że IR posiada swój własny, oryginalny styl. Mając to na uwadze, oraz własne gusta muzyczne, w których mieszczą się między innymi Red Hot Chili Peppers czy Perfect Circle, członkowie zespołu pozostawiają słuchaczom stworzenie dokładniejszej definicji stylu granej przez nich muzyki.
Na początku 2005 roku zespół podpisał kontrakt płytowy z wytwórnią Zona Music. Jesienią tego samego roku ukazał się debiutancki album zatytułowany „Now Or Never”. Zdobył on bardzo pozytywną opinię, zarówno w lokalnych, jak i zagranicznych mediach, które jednogłośnie stwierdziły, iż jest to najlepsza alternatywna płyta wydana w krajach nadbałtyckich.

Po niemal 35 latach istnienia i kilku tragicznych wydarzeniach, grupa ciągle ma się dobrze, nagrywa nowe, świetne płyty i daje dziesiątki znakomitych koncertów. Dżem gwarantuje wysoką jakość muzyczną, dobrą zabawę przeplataną z chwilami zadumy i uniesienia. Zespół promuje na koncertach swoją ostatnią płytę "Dżem, pamięcia Pawła Bergera", poświęconą tragicznie zmarłemu klawiszowcowi grupy.

Zespół wystąpi w składzie: Maciek Balcar – wokal, Janusz Borzucki – klawisze, Adam Otręba – gitara, Jerzy Styczyński - gitara, Beno Otręba – bas, Zbigniew Szczerbiński – perkusja.

Zespół Dżem rozpoczął działalność w połowie lat 70., jednak popularność przyniosły mu dopiero wystepy w Jarocinie (począwszy od 1980 roku). Ryszard Riedel (pierwszy wokalista grupy) i spółka od początku płynnie poruszali się między rockiem, bluesem, reggae oraz country, boogie i funky. W 1994 zmarłego Riedla, który przegrał walkę z narkotykowym nałogiem, zastąpi Jacek Dewódzki. W 2001 nowym wokalistą Dżemu został Maciej Balcar. W 2005 roku w wypadku samochodowym zginął klawiszowiec grupy - Paweł Berger. Po niemal 35 latach istnienia i kilku tragicznych wydarzeniach, grupa ciągle ma się dobrze, nagrywa nowe, świetne płyty i daje dziesiątki znakomitych koncertów. Dżem gwarantuje wysoką jakość muzyczną, dobrą zabawę przeplataną z chwilami zadumy i uniesienia.

Zespół wystąpi w składzie: Maciek Balcar – wokal, Janusz Borzucki – klawisze, Adam Otręba – gitara, Jerzy Styczyński - gitara, Beno Otręba – bas, Zbigniew Szczerbiński – perkusja.

"Cztery pory roku" Vivaldiego w wykonaniu znakomitego skrzypka Konstantego Andrzeja Kulki oraz koncert irlandzkiego organisty Ronana Murraya to największe atrakcje Wiosennych Dni Muzyki Organowej i Kamerlanej.

Podczas drugiej już edycji festiwalu, organizowanego Fundację Carpe Diem i archikatedrę, odbędą się cztery koncerty.

Program:

Koncert Ilony Kubiaczyk - organy i Eweliny Zawiślak - flet
17 kwietnia o 19.00

Recital organowy Ronana Murraya, organisty kościoła św. Józefa w Dublinie (a także pianisty, producenta muzycznego i kompozytora)
19 kwietnia o 19.00

Recital organowy Waldemara Gwiejnowicza
24 kwietnia o 19.00

Koncert finałowy z udziałem Konstantego Andrzeja Kulki, który wykona "Cztery pory roku" Antonio Vivaldiego.
26 kwietnia o 19.00

Uczniowie Zespołu Szkół Muzycznych im. Stanisława Moniuszki to stali goście filharmonicznego cyklu „Młodzi w Łodzi”. Różnorodny repertuar, jaki przedstawią na wtorkowym koncercie, pozwoli podziwiać umiejętności orkiestry i dwóch chórów szkoły przy ul. Rojnej oraz kilku tegorocznych dyplomantek.
Tym razem publiczności zaprezentują się: orkiestra symfoniczna i smyczkowa pod batutą Barbary Sobolczyk oraz chór mieszany i chór kameralny „Vivid Singers”, które pracują pod kierunkiem Dawida Bera.
Program koncertu został pomyślany tak, by pokazać umiejętności młodych artystów w grze samodzielnej oraz akompaniowaniu. Klawesynistka Ewa Kruszyńska wybrała na występ kilka utworów mistrza francuskiego baroku François Couperina. Organistka Agata Gwizdała wraz z orkiestrą smyczkową pod batuta Barbary Sobolczyk wykona Koncert organowy F-dur Jerzego Fryderyka Haendla. W wykonaniu sopranistki Sadriny Hachoud oraz chóry i orkiestry usłyszymy „Panic angelicus” z „Maszy uroczystej” Cesara Francka. Ponadto zabrzmi m.in. „Alleluja” Dietrucha Buxtehudego.

Przez cały tydzień w Akademii Muzycznej w Łodzi trwać będzie XVI Międzynarodowy Konkurs Muzyki Kameralnej im. Kiejstuta Bacewicza. Jest to najstarszy konkurs muzyczny w Łodzi - jego pierwsza edycja odbyła się w 1961 roku.

Konkurs organizowany jest przez Katedrę Kameralistyki co trzy lata, w 1992 roku stał się imprezą międzynarodową, w 1995 nadano mu imię Kiejstuta Bacewicza – jego inicjatora, wybitnego kameralisty i pianisty, profesora i rektora łódzkiej Akademii. Dotychczas była to impreza międzyuczelniana, przeznaczona wyłącznie dla studentów polskich i zagranicznych uczelni muzycznych. Od tego roku konkurs jest adresowany do wszystkich zespołów kameralnych składających się z młodych artystów, którzy nie ukończyli 27. roku życia.

W tym roku do I etapu przesłuchań przystąpią 33 zespoły (31 z Polski, po jednym z Austrii i Białorusi). Dominują wśród nich ansamble z fortepianem: 18 triów fortepianowych (w tym dwa z klarnetem), 2 kwartety fortepianowe, 4 kwintety fortepianowe, 9 pozostałych to kwartety smyczkowe. Uczestników konkursu będzie oceniać kilkunastoosobowe jury, składające się z cenionych artystów z Polski i zagranicy; jurorom przewodniczyć będzie prof. Anna Wesołowska-Firlej (AM Łódź).

Do I etapu uczestnicy musieli wybrać pozycję z twórczości klasyków wiedeńskich bądź romantyków z I połowy XIX wieku: J. Haydna, W. A. Mozarta, L. van Beethovena, L. Spohra, C. M. Webera, F. Schuberta, R. Schumanna. W II etapie zagrają dowolny program z wyłączeniem utworów skomponowanych po 2000 r.

ETAP I
poniedziałek, 16 kwietnia
godz. 9.00 – posiedzenie jury
godz. 10.00 – uroczyste otwarcie konkursu
godz. 10.15, 12.30, 15.00, 17.30 – przesłuchania: tria fortepianowe
wtorek, 17 kwietnia
godz. 10.00, 12.30, 15.00 – przesłuchania: tria fortepianowe
godz. 17.30 – przesłuchania: kwartety fortepianowe
środa, 18 kwietnia
godz. 11.00 – przesłuchania: kwintety fortepianowe
godz. 15.00, 17.30 – przesłuchania: kwartety smyczkowe
czwartek, 19 kwietnia
godz. 10.00, 12.30 – przesłuchania: kwartety smyczkowe
godz. 15.15 – posiedzenie jury
ok. godz. 18.00 – ogłoszenie wyników I etapu

ETAP II
piątek, 20 kwietnia
godz. 10.00, 12.30, 17.00 – przesłuchania: zespoły zakwalifikowane do II etapu
sobota, 21 kwietnia
godz. 10.00, 12.30 – przesłuchania: zespoły zakwalifikowane do II etapu
ok. godz. 16.30 – posiedzenie jury
ok. godz. 18.00 – ogłoszenie wyników konkursu
niedziela, 22 kwietnia
godz. 11.00 – uroczyste wręczenie nagród i Koncert Laureatów

26 edycja popularnego cyklu koncertowego. Tym razem na scenie wystąpią Ahead, Lemon Dog oraz Powieki.

Ahead rozpoczął działalność w maju 2005 roku w Łodzi. Zespół inspirowany zarówno legendami rocka, jak również współczesnymi wykonawcami tego gatunku, postanowił stworzyć coś nowego na polskim rynku muzycznym, jednocześnie nie tracąc z oczu swych ideałów. Twórczość Ahead to połączenie mocnych rockowych brzmień i melodyjnych rifów, doprawione nietuzinkowym żeńskim wokalem. Grupa przygotowuje się do nagrania swojej pierwszej płyty.

Lemon Dog to nowo powstała kapela rockowa. Wszystko, co chcieliby o powiedzieć o swojej muzyce, zaprezentują na koncercie.

Warszawskie Powieki działają od jesieni 2005 roku w Warszawie. Obecnie tworzą go Michał Zych (perkusja), Szymon Kordas (gitara), Maciej Zych (gitara) i Piotr Cudnok (bas, głos). Przez cały okres swojego krótkiego istnienia grupa zdążyła przejść kilka przetasowań stylistyczno-składowych. Zdołała jednak wypracować charakter tworzonej przez siebie muzyki i powoli zacząć regularne koncertowanie w klubach supportując m.in. krakowskie Świetliki. Warstwa dźwiękowa zespołu oscyluje wokół postrockowego brzmienia okraszonego dawką melodyjnego transu i psychodelii przypieczętowanych historiami o miłości, śmierci i gumie balonowej.

27 edycja popularnego cyklu koncertowego. Tym razem na scenie wystąpią Obraski, Backflip, Dwa Tygodnie oraz Pornohagen.

Zespół Obraski gra energetycznego rocka z elementami punka i metalu. Stylistycznie przypomina takie zespoły jak Dergthofs z Londynu czy Mindsfer z NY. Szybkie rify przeplatają się z ciekawymi rozwiązaniami akustycznymi, a solówki wkomponywują się w wykrzyczane przez wokalistę teksty. Każdy utwór niesie ze sobą teksty poruszające ludzka moralność, a wpadające w ucho refreny - punkowe przesłania na długo pozostają w głowach słuchaczy. Każdy koncert zespołu rozgrzewa publiczność wyzwalając pozytywne wibracje.
Pierwsze demo „4 strony świata” nagrali w 2002 roku w Białymstoku. Zdobyło ono rzesze fanów a tytułowy utwór można było usłyszeć w III Programie Polskiego Radia.
Drugie demo z 2005 roku nagrane w Robak Studio w Łodzi zaowocowało utworem „Władza”, który dorobił się teledysku i dotarł do 3 miejsca Bislisty.
Podczas czterech lat wspólnego grania Obraski grały z gwiazdami polskiej sceny rockowej takimi jak Armia, Proletaryat, KSU, Dezerter, Oddział Zamknięty. Na wspólnych imprezach na jednej scenie spotkali się z Akurat, Cool Kids of Death a swym występem na Rockowisku 2005 poprzedzili koncerty starych wyjadaczy – Dżem, Perfect i TSA.
Dobre recenzje po koncertach przyczyniły się do zaproszenia zespołu na takie imprezy jak Rockowisko 2005 a czad płynący z dokonanych nagrań studyjnych zapewnił występ na festiwalu w Bogatyni i Jarocinie 2006 i mimo że nie udało się wygrać byli jednym z najciekawszych zespołów imprezy .
Muzyka zespołu to indywidualne podejście do punk rocka, który nie zawsze musi być kojarzony z prostym łojeniem na dwa. Można tu spotkać także metalowe rify często okraszane solówkami Kary. Koncerty zespołu Obraski to szybka jazda i fani ostrej muzyki nigdy nie stoją spokojnie pod sceną.

Bakflip powstał w 2005 roku w Łodzi jako projekt studyjny i miał być tylko sposobem na miłe spędzenie czasu w oparach dymów różnego pochodzenia i alkoholi różnych gatunków i odmian.
Z czasem okazało się, że projekt zaczyna przybierać bardzo interesującą formę, co zainspirowało nas do całkowitego jego przebudowania - i tak Bakflip powstał po raz drugi już nieco bardziej świadomie (opary pozostały).
Bakflip to żywi całkiem muzycy i żywi całkiem MC's (z wyłączeniem sesji weekendowych kiedy zdarza się im być mniej żywymi acz oddychającymi)
Aktualnie gramy w składzie:
Jasiek – wok Zorak - dźwięki z twarzy, Turi - również dźwięki z twarzy, Marek - git, wok, Kamil – git, Maciek – bass, Marcin – bębny.
Bakflip jest zupełnie pozbawiony ideologicznych przesłań i jest z dala od klasyfikacyjnych nieporozumień polskiej sceny muzycznej. Robimy to co lubimy i nie zamierzamy z nikim ani z niczym walczyć (może poza głupotą i kołtuństwem).

29 edycja popularnego cyklu koncertowego. Tym razem na scenie wystąpią The Chalturnicos, Sickbag oraz Queens Head.

Zespół The Chalturnicos powstał w październiku 2005 roku. Na samym początku liczył dwie osoby. Niedługo do składu dołączył tajemniczy perkusista zwany Bestią, którego zastąpił Szymon Jańczak.
Zespół tworzą: Mateusz "Kaczmar" Kaczmarzyński - gitara i wokal, Grzesiek "Zaglob" Zagłoba – bass, Szymon Jańczak – bębny.

Sickbag zaczął funkcjonować wiosną 2002 roku. W tym czasie tworzyło go czterech muzyków: Artur Łaski (perkusja), Rafał Kubisiak (wokal), Paweł Godnarski (bas) i Daniel Goździk (gitara). Dobrze układająca się współpraca i wcześniejsza znajomość oraz doświadczenie, sprawiły, że demo "FIRST TIME" nagrane zostało już po trzech miesiącach prób. Po raz pierwszy twórczość zespołu zaprezentowana została na Przeglądzie Muzyki Młodzieżowej w Piotrkowie Tryb. (wrzesień 2002). Tam też jury wyróżniło SICKBAG główną nagrodą. Następnym sukcesem był udział w Międzywojewódzkim Przeglądzie Muzyki Młodzieżowej w Rawie Maz. (grudzień 2002). Tam komisja przyznała zespołowi III miejsce. Na początku 2003 roku kapela nagrała drugą płytę demo "FROM THE INSIDE". Gościnie w utworze NEVER AGAIN zaśpiewał Arek Kępka z WRINKLED FRED. Wiosną 2003 roku zespół powiększył się o drugiego gitarzystę Krzysztofa Wróbla i DJ'a Łukasza Godnarskiego. W tak rozszerzonym składzie SICKBAG zaprezentował się na Rock May Festiwal (Skierniewice 2003r.), gdzie w jury zasiadał m.in. Tomek LIPA Lipnicki. Przyznano trzy równorzędne pierwsze miejsca – w tym dla SICKBAG. W czerwcu 2003 zespół wystąpił w Ogólnopolskim Festiwalu Muzyki Rockowej - Zderzak 2003 w Zgierzu. SICKBAG wrócił z II miejscem. W sierpniu 2003 zespół zagrał koncert w Gdańskim klubie PARLAMENT na cyklicznej imprezie LIPOZONE organizowanej przez LIPE. W październiku 2003 odszedł od kapeli gitarzysta Daniel. W listopadzie 2003 SICKBAG dokonał studyjnego nagrania dwóch utworów – znany z pierwszej płyty FIRST TIME i całkiem nowy YOUR OWN WAY. Chwile później z kapeli rezygnuje gitarzysta Krzysztof. W składzie nie ma także DJ'a Łukasza. Te ciężkie dni zespołowi pomógł przetrwać gitarzysta Michał Zając, który zapewnił ciągłość funkcjonowania zespołu. Obecnie miejsce gitarzysty zajął Mariusz Milczarek. W październiku 2004 odchodzi Paweł Godnarski (bas), zastępuje go Piotr GRUBY Milczarek. Zbieżność nazwisk z gitarzystą Mariuszem przypadkowa. W tak ustalonym składzie od listopada 2004 zespół komponuje nowy materiał i gra regularnie koncerty.

32 edycja popularnego cyklu koncertowego. Tym razem na scenie wystąpią Cow Army, Faber oraz Burnout.

Na początku Cow Army było dwuosobowym projektem. Próby zaczęliśmy w 2005 roku, sprawdziliśmy kilku perkusistów, ale żaden do nas nie pasował. We wrześniu 2005 roku znaleźliśmy świetnego perkusistę. Mieliśmy już prawie kompletny zespół i mnóstwo czasu do grania prób oraz tworzenia materiału. W listopadzie 2005 zagraliśmy swój pierwszy koncert Reakcje były pozytywne i nasze zdjęcie pojawiło się w lokalnej gazecie. Pomimo tego, ze granie cały czas sprawiało nam przyjemność, ciągle brakowało nam wokalu. Wiosną 2006 roku otrzymaliśmy ofertę zagrania z innymi zespołami z naszej okolicy. Zaczęliśmy próby z nowym wokalista i nawet zagraliśmy z nim koncert. Brak porozumienia z perkusista i wokalista spowodował, że musieliśmy im podziękować. W październiku 2006 roku znaleźliśmy nowego perkusistę i z nim gramy do tej pory.
Więcej informacji o zespole na stronie: www.cowarmy.pl

FABER - kapela powstała pod koniec 2006 roku. Zespół na początku liczył 5 osób - 2 gitary, bas, wokal i perkusja. Po pewnym czasie odszedł gitarzysta i tak zostało nas czworo. Przed powstaniem 'Fabera' - Liszaj (bas) i Krzychu (perkusja) grali jeszcze razem w Chimerze, jednak po pewnym czasie kapela się rozpadła, ale chcieliśmy grac dalej. Wystarczył jeden telefon do Maka (gitara) który grał w Terenie Prywatnym z Liszajem dawno dawno temu... Nie trzeba go było długo namawiać. Kapela była już prawie kompletna brakowało tylko albo aż wokalu. Przyszła do nas na próbę Sylwia i po paru minutach grania z nią od razu wiedzieliśmy, że to jest to, czego szukaliśmy.
Więcej informacji o zespole na stronie: www.faberband.republika.pl

BURNOUT - zespół powstał na przełomie września i października 2005 roku. Pierwotnie tworzyli go Krzysztof Fabiszewski - śpiew oraz Łukasz Dedyński - autor piosenek. Po kilku miesiącach do grupy dołączyła Agnieszka Strejb, która wzbogaciła kompozycje o wokal pełen niezwykłej wrażliwości i estetyki. To one stały się najbardziej rozpoznawalnymi elementami i wzbogaciły muzyczny wizerunek zespołu. Nasze piosenki są wynikiem ciężkiej pracy. Stanowią dla nas symbol niepowtarzalnego klimatu, jaki panuje między członkami zespołu, który to nastrój staraliśmy się ukazać w naszych kompozycjach. Teksty utworów dotyczą tego, co czujemy, śpiewamy o tym, co nas dotyka, pozostawiamy w naszych utworach cząstki dusz, rzecz unikalną, której nie da się porównać z niczym innym. Niczym w dobrej restauracji serdecznie polecamy przesłuchanie wszystkich utworów i życzymy smacznego!
Więcej informacji o zespole na stronie: http://band.pl

Trzecia z imprez podsumowująca popularny cykl koncertowy. Tym razem na scenie wystąpią 96 Project oraz Sjel.

96 PROJECT nie miał być zespołem. W 2003 roku założyciele - gitarzysta Marcin Limek i perkusista Piotrek Matysiak planowali raczej współpracę z wieloma wokalistami i nagrywanie z nimi płyt pod logo 96 PROJECT. Wynikało to przede wszystkim z tego, że nie znali żadnego wokalisty, którego głos zachęciłby ich do stałej współpracy. Aż do czasu, kiedy zaprosili na próbne nagrania znanego w lokalnej branży muzycznej Maćka Prusińskiego (maj 2004). "Stało się dla nas jasne, że nie ma po co dalej szukać, bo to najlepszy głos jaki mógł się nam trafić". We wrześniu tamtego roku dołączył do składu niebanalny basista Piotrek Żak.
Więcej informacji o zespole na stronie: www.96project.cal.pl

Sjel to po norwesku "dusza". Jej metafizyczność a zarazem realność odczuwa chyba każdy z nas - wyrazem tego staje się choćby wiara w jej nieśmiertelność oraz lęk przed jej utratą. To chyba pragnienie "nieśmiertelności" muzycznej sprawiło, że nazwa ta tak bardzo przypadła nam do gustu :) . Historia Sjel sięga korzeniami kapeli istniejącej od 1994 roku o nazwie Exhibition. To co, jednak najważniejsze nastąpiło po 2004 roku. Właśnie od tego roku w różnych miejscach w całej Polsce mogliście usłyszeć i zobaczyć na żywo prawdziwe, drapieżne i żywiołowe oblicze Sjel, jakiego przedtem nie znaliście!!!
Więcej informacji na stronie: http://sjel.art.pl

Kolejna edycja popularnego cyklu koncertowego. Tym razem na scenie wystąpią Loadfill i Ner-w.

LoadFilL powstał we wrześniu 2003 roku w podwarszawskim Zalesiu Górnym. Muzykę zespołu można określić mianem pogranicza między rockiem a metalem. LoadFill nagrał kilka płyt demo w tym najnowsza "kilka słów przez telefon..." ukazuje nowe, bardziej profesjonalne oblicze zespołu. LoadFill zagrał kilkadziesiąt koncertów w miastach w całej Polsce odwiedzając kluby, festiwale i przeglądy muzyczne. W 2006 r. zespół zdobył pierwsze miejce na przeglądzie "CEGŁA" w Legionowie, a w czerwcu 2007 r., trzecie miejsce na przeglądzie "PePe" w Piasecznie. W połowie 2007 roku nastąpiła mała zmiana składu. Członkowie zespołu pragną na koncertach stworzyć odpowiedni klimat i trzymać scisły kontakt z publicznością. Teksty piosenek opowiadają o strachu przed wstydem, otaczającym nas kłamstwie i braku wiary w człowieka.

Po prostu - polska grupa punkrockowa pochodząca z Trójmiasta. Powstała w 1985 roku założona przez byłych muzyków zespołów: DDT i Deadlock II. Zespół grał m.in. w Jarocinie '86, na festiwalu Poza Kontrolą '86 i w ramach "Nowej Sceny" '87/'88.
Po Prostu słynie z całkowitego oddania klasycznej muzyce punk-rockowej, podkreślając wierność schematom stworzonym przez muzyków Sex Pistols. Spośród wielu zespołów hołdujących tzw. "punkowi 77", Po Prostu wyróżnia się kabaretowym imagem i pełnymi absurdalnego humoru tekstami. Pojawienie się na scenie charyzmatycznego wokalisty Szczepana i jego kolegów gwarantuje publiczności znakomitą zabawę.

Leszek Możdżer jest jednym z najwybitniejszych polskich muzyków jazzowych, pianista światowej klasy, odważny eksplorator, oryginalny twórca posiadający własny język muzyczny. Naukę gry na fortepianie rozpoczął w piątym roku życia i przeszedłszy wszystkie szczeble edukacji, w 1996 roku uzyskał dyplom gdańskiej Akademii Muzycznej. Jazzem zainteresował się w klasie maturalnej, a pierwszą próbę z zespołem Miłość odbył na swoje 20 urodziny.
Nagrał kilkadziesiąt płyt z wieloma zespołami, artystami i solowych. Współpracował m.in. ze Zbigniewem Preisnerem, Janem A.P. Kaczmarkiem, Zbigniewem Namysłowskim, Lesterem Bowie, Kazikiem Staszewskim, Michałem Urbaniakiem, duetem Bończyk&Krzywański, Tymonem Tymańskim czy Larsem Danielssonem. Przez sześć lat (1991-97) był członkiem Miłości - najważniejszego polskiego jazzowego (i yassowego) zespołu lat 90, z którym nagrał sześć płyt.
Możdżer tworzy muzykę do filmów, przedstawień teatralnych. Bogata jest też jego twórczość "okołojazzowa". Napisał "Psalmy Dawidowe" na chór i kwartet jazzowy, występował z wiolonczelistą Adamem Klockiem (wykonując wspólnie z nim zarówno sonaty Bacha, jak i tematy jazzowe), a także z Orkiestrą Aukso Marka Mosia ("Siedem miniatur na fortepian improwizowany i smyczki"). Na zaproszenie Pata Metheny gra co roku z międzynarodową orkiestrą Jazz Baltica na festiwalu w Salzau (Niemcy).

Leszek Możdżer jest jednym z najwybitniejszych polskich muzyków jazzowych, pianista światowej klasy, odważny eksplorator, oryginalny twórca posiadający własny język muzyczny. Naukę gry na fortepianie rozpoczął w piątym roku życia i przeszedłszy wszystkie szczeble edukacji, w 1996 roku uzyskał dyplom gdańskiej Akademii Muzycznej. Jazzem zainteresował się w klasie maturalnej, a pierwszą próbę z zespołem Miłość odbył na swoje 20 urodziny.
Nagrał kilkadziesiąt płyt z wieloma zespołami, artystami i solowych. Współpracował m.in. ze Zbigniewem Preisnerem, Janem A.P. Kaczmarkiem, Zbigniewem Namysłowskim, Lesterem Bowie, Kazikiem Staszewskim, Michałem Urbaniakiem, duetem Bończyk&Krzywański, Tymonem Tymańskim czy Larsem Danielssonem. Przez sześć lat (1991-97) był członkiem Miłości - najważniejszego polskiego jazzowego (i yassowego) zespołu lat 90, z którym nagrał sześć płyt.
Możdżer tworzy muzykę do filmów, przedstawień teatralnych. Bogata jest też jego twórczość "okołojazzowa". Napisał "Psalmy Dawidowe" na chór i kwartet jazzowy, występował z wiolonczelistą Adamem Klockiem (wykonując wspólnie z nim zarówno sonaty Bacha, jak i tematy jazzowe), a także z Orkiestrą Aukso Marka Mosia ("Siedem miniatur na fortepian improwizowany i smyczki"). Na zaproszenie Pata Metheny gra co roku z międzynarodową orkiestrą Jazz Baltica na festiwalu w Salzau (Niemcy).

Harce ogromnego niedźwiedzia przestraszyły piękną królewnę. Ale już po chwili, ośmielona, podchodzi do zwierzęcia i zaczyna z nim tańczyć. Wówczas staje się rzecz niesłychana: niedźwiedź przemienia się w pięknego księcia.
Tę historię znają niemal wszyscy; opowieść o cudownej przemianie paskudnego stwora w pięknego młodzieńca to myśl przewodnia wielu baśni; znajdziemy ją m.in. u Andersena. Opowieść z morałem „najważniejsze jest niewidoczne dla oczu” zainspirowała także kompozytora Ryszarda Straussa.
Niemiecki twórca II połowy XIX i I połowy XX wieku kojarzy się przede wszystkim z pełnymi rozmachu poematami symfonicznymi („Don Juan”, „Tako rzecze Zaratustra”), ekspresjonistycznymi operami („Salome”, „Elektra”) i pieśniami. Tymczasem pozostawił też wiele dzieł koncertowych i kameralnych. Jest wśród nich „Duet-Concertino” z 1947 r. – ostatni czysto instrumentalny utwór Straussa. Powstał dla Burghausera, byłego fagocisty Filharmonii Wiedeńskiej, którego gra urzekła kompozytora pięknym brzmieniem. Ten utwór usłyszą Państwo w Filharmonii Łódzkiej 13 kwietnia. Partię „królewny” przeznaczoną dla klarnetu wykona Arkadiusz Adamski, fagotową partię „niedźwiedzia” usłyszymy w interpretacji Janusza Witkowskiego. Artystom będzie towarzyszyć Orkiestra Symfoniczna FŁ pod batutą Jerzego Swobody.
„Duet-Concertino” nie będzie tego wieczoru jedynym utworem o charakterze ilustracyjnym. Zabrzmi też suita „Gli uccelli” („Ptaki”) Ottorino Respighiego; kompozytor daje tu muzyczny portret gołębicy, kury, słowika i kukułki, nawiązując przy tym do tematów, które wyszły spod pióra kompozytorów wcześniejszych epok.
Drugą część koncertu wypełni „Symfonia in C” Igora Strawińskiego, która podkreśli 125. rocznicę urodzin twórcy „Święta wiosny”.

Łódzki raper O.S.T.R. promuje swoją najnowszą płytę "HollyŁódź", bardzo dobrze przyjęta przez krytykę i słuchaczy. Ma opinię najlepszego polskiego freestyle'owca. Jest niezwykle żywiołowy na koncertach, nie ogranicza się do żelaznego repertuaru kilku utworów. Publiczność bawi doskonałymi parodiami najbardziej charakterystycznych, polskich MC.

O.S.T.R. przygodę z hip hopem rozpoczął w 1993 roku. Debiutancką płytę "Masz to jak w banku" wydał w 2001 roku. Dzięki niej łódzki raper został okrzyknięty odkryciem roku. Kolejnym albumem "Tabasco" potwierdził wysoką formę zarówno tekściarską jak i producencką. Nagrywanie płyt i koncertowanie nie przeszkodziło mu w studiowaniu gry na skrzypcach w łódzkiej Aklademii Muzycznej.

Na koncercie w Fanaberii 2 O.S.T.R.-ego wesprą Kochan, DJ HAEM, SOFA (żywy band), ZEUS, JOTESTE (Pierwszy milion), AFRONT, KONCEPT, Łódzcy Rezydenci, DJ CUBE.

Zespół Mitch & Mitch słynie z niezwykle widowiskowych koncertów, w czasie których bez problemu wciąga do wspólnej zabawy całą publiczność. Powstali w 2002 roku jako duet muzyków wywodzących się z warszawskiego zespołu Starzy Singers(perkusista Macio Moretti, obecnie Mr. Mitch oraz gitarzysta Bartek Magneto, obecnie Mr. Mitch). Swoją muzykę określają jako eastern-country. Grają bardzo energetycznie, z humorem, pokazując zupełnie nowe oblicze muzyki country. Jak sami mówią, śpiewają o "o podróży, tęsknocie, miłości, rozterkach i telewizorze u fryzjera".

Zespół istnieje od 1986 roku. Pochodzi z Bolesławca na Dolnym Śląsku.
Muzyka Obstawy Prezydenta wywodzi się z bluesowej tradycji. To mieszanka różnych stylów muzycznych: rock'n'rolla, funky, rocka i soulu. Na koncertach wykonują głównie własne utwory, ale nie uciekają od standardów światowego bluesa.
Nieustannie koncertują i co kilka lat wydają płytę. Zdarzają się im większe lub mniejsze sukcesy, ale największym dla nich jest to, że przetrwali już tyle lat i w dalszym ciągu granie sprawia im wiele radości.
Na koncercie można będzie usłyszeć przede wszystkim materiał z ostatniej, piątej już płyty Obstawy pt. „Zawsze w stronę bluesa”.

Zespół istnieje od 1986 roku. Pochodzi z Bolesławca na Dolnym Śląsku.
Muzyka Obstawy Prezydenta wywodzi się z bluesowej tradycji. To mieszanka różnych stylów muzycznych: rock'n'rolla, funky, rocka i soulu. Na koncertach wykonują głównie własne utwory, ale nie uciekają od standardów światowego bluesa.
Nieustannie koncertują i co kilka lat wydają płytę. Zdarzają się im większe lub mniejsze sukcesy, ale największym dla nich jest to, że przetrwali już tyle lat i w dalszym ciągu granie sprawia im wiele radości.
Na koncercie można będzie usłyszeć przede wszystkim materiał z ostatniej, piątej już płyty Obstawy pt. „Zawsze w stronę bluesa”.

Elżbieta Adamiak - piosenkarka, gitarzystka i kompozytorka. Debiutowała 1974 roku w środowisku studenckim w Łodzi. Od początku związana z poezją śpiewaną, stała się jedną z najbardziej znanych postaci tego kręgu w Polsce. Laureatka m.in. Studenckiego Festiwalu Piosenki w Krakowie w 1975 roku, Zamkowych Spotkań „Śpiewajmy Poezję” w Olsztynie i Festiwalu Artystycznego Młodzieży Akademickiej „FAMA” w Świnoujściu. W roku 2002 na Studenckim Festiwalu Piosenki w Krakowie otrzymała „Złoty Indeks”. Występowała również w Australii, USA, Francji i Niemczech. Wydała płyty „Elżbieta Adamiak”, „Do Wenecji stąd dalej co dzień”, „Live” (z Andrzejem Poniedzielskim), „Półsenne nuty”, „Atlantyda”, „Nic nie mam”. Od 1995 roku wspólnie z Andrzejem Poniedzielskim prowadzi Łódzką Piwnicę Artystyczną „Przechowalnia”. Skomponowała muzykę olbrzymiej większości śpiewanych przez siebie piosenek. Do niektórych napisała także słowa. Teksty pozostałych pochodzą od jej ulubionych autorów, m.in. Jerzego Harasymowicza, Józefa Barana, Adama Ziemianina, Andrzeja Poniedzielskiego. Ciepły kojący głos piosenkarki, jej niepowszednia wrażliwość i wewnętrzna dyscyplina sprawiają, że śpiewane przez nią piosenki stają się unikalnym muzycznym odbiciem poezji, przekonująco i wiernie oddającym jej odcienie i niuanse. Już przed laty na okładce jej debiutanckiego albumu napisano: „W dobie krzyku, blichtru estradowych tricków klarowna prostota jej interpretacji, piękno akompaniamentu, idealnie zjednoczonego z tekstem, zachęcają do skupienia”.

Elżbieta Adamiak - piosenkarka, gitarzystka i kompozytorka. Debiutowała 1974 roku w środowisku studenckim w Łodzi. Od początku związana z poezją śpiewaną, stała się jedną z najbardziej znanych postaci tego kręgu w Polsce. Laureatka m.in. Studenckiego Festiwalu Piosenki w Krakowie w 1975 roku, Zamkowych Spotkań „Śpiewajmy Poezję” w Olsztynie i Festiwalu Artystycznego Młodzieży Akademickiej „FAMA” w Świnoujściu. W roku 2002 na Studenckim Festiwalu Piosenki w Krakowie otrzymała „Złoty Indeks”. Występowała również w Australii, USA, Francji i Niemczech. Wydała płyty „Elżbieta Adamiak”, „Do Wenecji stąd dalej co dzień”, „Live” (z Andrzejem Poniedzielskim), „Półsenne nuty”, „Atlantyda”, „Nic nie mam”. Od 1995 roku wspólnie z Andrzejem Poniedzielskim prowadzi Łódzką Piwnicę Artystyczną „Przechowalnia”. Skomponowała muzykę olbrzymiej większości śpiewanych przez siebie piosenek. Do niektórych napisała także słowa. Teksty pozostałych pochodzą od jej ulubionych autorów, m.in. Jerzego Harasymowicza, Józefa Barana, Adama Ziemianina, Andrzeja Poniedzielskiego. Ciepły kojący głos piosenkarki, jej niepowszednia wrażliwość i wewnętrzna dyscyplina sprawiają, że śpiewane przez nią piosenki stają się unikalnym muzycznym odbiciem poezji, przekonująco i wiernie oddającym jej odcienie i niuanse. Już przed laty na okładce jej debiutanckiego albumu napisano: „W dobie krzyku, blichtru estradowych tricków klarowna prostota jej interpretacji, piękno akompaniamentu, idealnie zjednoczonego z tekstem, zachęcają do skupienia”.

Grupa TSA uznawana jest za prekursora polskiego heavy metalu. Powstała w 1979 roku w Głubczycach z inicjatywy gitarzysty Andrzeja Nowaka i basisty Tomasza Zatwarnickiego. Wystarczyły trzy lata, aby zespół wspiął się na szczyty list przebojów, nagrał trzy płyty oraz zagrał ponad 600 koncertów w kraju i za granicą.
W roku 1987 grupa podjęła współpracę z Teatrem Muzycznym w Gdyni przy realizacji spektaklu Jesus Christ Superstar. Wokalista Marek Piekarczyk wcielił się w rolę tytułową, a zespół wspomagany orkiestrą teatru zajął się opracowaniem muzycznym przedstawienia. Ze spektaklem TSA zwiedziło całą Polskę, ZSRR, USA i Kanadę.
Lata 90. to czas rozłamu w TSA. Równolegle istniały dwie grupy: TSA z wokalistą Markiem Piekarczykiem i Andrzejem Nowakiem oraz TSA Evolution z pozostałymi muzykami. Dopiero w 2001 roku skłóceniu muzycy pogodzili się i zaczęłi koncertować w starym składzie: Piekarczyk, Nowak, Machel, Niekrasz i Kapłon. W 2004 roku grupa wydała płytę "Proceder".

Przed TSA w roli supportu wystąpi łódzki zespół Parano. Zespół gra muzykę rockową o rozbudowanych aranżacjach, opartą na kontraście
energicznych riffów gitarowych i transowych, chilloutowych melodii, okraszoną grungowym głosem wokalisty.
Skład:
Wojtek Lewandowski - voc, Piotr Jabłoński - gt, Kuba Walczewski - gt, Łukasz Jerzykowski - gb, Rafał Bryliński - dr

Marek Napiórkowski jest bardzo zapracowanym muzykiem. Swoje jazzowe fascynacje realizuje na wiele sposobów, zarówno jako gitarzysta, jak i kompozytor oraz producent. Koncertuje i nagrywa solowo, z własnym kwartetem oraz współlideruje zespołowi Funky Groove. Oprócz tego wspiera na scenie i w studio innych twórców. Ma w dorobku ponad 90 płyt nagranych m.in z tak znakomitymi artystami jak Mino Cinelu, Anna Maria Jopek, Ewa Bem, Urszula Dudziak, Dorota Miśkwiewicz, Tomasz Stańko, Wojciech Karolak, Krzysztof Ścierański czy Jan "Ptaszyn" Wróblewski. W 2002 roku wziął udział w projekcie Anna Maria Jopek & Friends with Pat Metheny "Upojenie".
Za swoją twórczość Marek Napiórkowski był wielokrotnie nagradzany przez krytykę i słuchaczy. Poza działalnością koncertową prowadzi zajęcia gitarowe na najważniejszych warsztatach jazzowych w Polsce i w Niemczech.

Każdy koncert Wolnej Grupy Bukowiny to wspaniała uczta dla uszu i ducha, dobry moment na refleksję i oderwanie się na chwilę od rozpędzonej rzeczywistości. Klasycy polskiej poezji śpiewanej wystąpią podczas "Dni Gór 2007", organizowanych wspólnie przez Polskie Towarzystwo Tatrzańskie i Łódzki Dom Kultury.

Grupa zadebiutowała w 1971 roku, zdobywając jedną z głównych nagród na Giełdzie Piosenki Turystycznej w Szklarskiej Porębie. Szybko zdobyła uznanie, głównie studenckiej publiczności, występując na Festiwalu Piosenki Studenckiej w Krakowie, łódzkiej Yapie czy pomorskiej Bazunie. Niekwestionowanym liderem zespołu do 1985 roku był Wojtek Bellon, autor większości repertuaru. Po jego śmierci Bukowina na kilka lat zawiesiła działalność. Wróciła w pierwszej połowie lat 90. i do dziś z powodzeniem koncertuje.

Zespół występuje w składzie:
Grażyna Kulawik - śpiew, Wojciech Jarociński - śpiew, gitara, Wacław Juszczyszyn - śpiew, gitara i Wojciech Maziakowski - gitara basowa.
Wstęp: 8 zł

Depeche Mode & Recoil Party
1 czerwca o 21.00

DISCO DANCE ROTATION
2 czerwca o 21.00

METAL INVASION FESTIVAL 2007
8 czerwca o 19.00

MocNa NOC
21 czerwca o 20.00

ElECtROnIC ŁóDź MAdNEsS
22 czerwca o 20.00

DISCO DANCE ROTATION
23 czerwca o 21.00