Wycieczka pod dnem basenu YMCA i spacer po niedostępnych na co dzień wnętrzach gmachu przy ul. Moniuszki 4 – to tylko część atrakcji, jakie czekają na gości premiery książki Domu Wydawniczego Księży Młyn „Łódzki modernizm i inne nurty przedwojennej architektury”. Uczestnicy piątkowego spotkania z autorką książki Joanną Olenderek będą mieli niepowtarzalną szansę poznać tajemnice perły łódzkiej architektury okresu międzywojnia.

Monodram w reżyserii i wykonaniu Przemysława Gąsiorowicza, aktora Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie. Spektakl oparty jest na tekstach Witolda Gombrowicza. Zabawny, wykorzystujący interakcje z publicznością, a zarazem nie pozbawiony głębszej refleksji i „drugiego dna”. Nagrodzony, m.in. Główną Nagrodą Aktorską na XIII Ogólnopolskim Festiwalu Sztuk Autorskich i adaptacji Widowisko w Gdańsku w 2011 r.

W związku z nową, budzącą kontrowersje społeczne ustawą, Muzeum Sztuki zaprasza na panel dyskusyjny. Będzie można dowiedzieć się więcej na temat ACTA.
W spotkaniu wezmą udział: Sławomir Macias (dziennikarz/muzyk), Grzegorz Frątczak (dziennikarz), dr Marcin Górski (adwokat) oraz przedstawiciele środowiska artystycznego i lokalnych władz samorządowych.

Teatr Nowy z Krakowa przywozi do Łodzi spektakl zrealizowany na podstawie głośnej powieści Michała Witkowskiego. O Lubiewie w reżyserii Piotra Siekluckiego było głośno z powodu kłopotu reżysera ze znalezieniem obsady. Ostatecznie w przedstawieniu występują Paweł Sanakiewicz, Edward Kalisz, Teofil Pietroń, Mikołaj Mikołajczyk i... Krystyna Czubówna.

Po raz 43 poeci z regionu rywalizowali O puchar wina. Zwyciężył - tak jak w zeszłym roku - Kacper Płusa z Pabianic. Jednym z jurorów Turnieju Jednego Wiersza im. Jerzego Jarmołowskiego i gościem imprezy był Marcin Sendecki (na zdjęciu).

...stwierdził półżartem Krzysztof Skiba na konferencji prasowej poświęconej utworzeniu Centrum Happeningu w Łodzi, zapytany o przyczyny bratania się z władzą liderów Pomarańczowej Alternatywy. Opiekunem tworzonego w Łodzi przy wsparciu Narodowego Centrum Kultury będzie Major, czyli Waldemar Frydrych. Miasto ma pomóc w znalezieniu lokalu.
Pierwsza wystawa archiwalnych zdjęć - 1 kwietnia.

Arka Noego i Wieża Babel - u Jerzego Pilcha to mogą być nie tylko biblijne symbole, ale też nazwy piłkarskich drużyn, stworzonych przez wrogie stronnictwa podzielonej kulturowo Polski. Powieść Marsz Polonia w adaptacji Roberta Urbańskiego przeniósł na scenę Powszechnego Jacek Głomb. Z umiarkowanym sukcesem.

Związek Aktorów Scen Polskich zwołał 24 stycznia konferencję prasową w sprawie ratowania budżetu Teatru Nowego (dotację obniżono z 5769100 zł w roku 2011 do 4984100 zł na rok obecny). Prezes ZASP-u Olgierd Łukaszewicz określił to jako katastrofę i wezwał do protestu. Mówiąc o likwidacji scen, przywołał przykład Freiburga, gdzie po obcięciu dotacji na jedną ze scen miejskiego teatru przez trzy dni trwały protesty, łącznie z paleniem opon. Czy - przywołując tytuł znanej akcji - przyjaciele Nowego też wyjdą na ulice?

Koncerty Katarzyny Nosowskiej i Grzegorza Turnaua, spektakl Jak zostać sex guru, projekcje kilkunastu filmów, wykłady i prezentacje - program tegorocznej edycji łowickiego festiwalu zapowiada się atrakcyjnie.

Oratorium Dance Project teatru Chorea jako wydarzenie roku 2011 i Andrzej Wendland, twórca Międzynarodowego Festiwalu i Konkursu Indywidualności Muzycznych im. Aleksandra Tansmana, zostali laureatami plebiscytu Energia Kultury, organizowanego przez łódzką "Gazetę Wyborczą" i TV "Toya". Nagrody (kołyski Newtona z dodatkowymi złotymi kulkami) z rąk redaktor naczelnych obu mediów odebrali w klubie "Wytwórnia" Tomasz Rodowicz i Andrzej Wendland, dyplomy - 12 nominowanych.

Z jakim problemami boryka się człowiek we współczesnej rzeczywistości? Jakie kryzysy przeżywa? Jakie mechanizmy rządzą dzisiejszym światem? Co odróżnia artystów od aktywistów społecznych? W ms² oglądać można wystawę zatytułowaną Dla Was, która prowokuje do zastanowienia się nad odpowiedziami na te i inne pytania.

Ten spektakl wywoła sporo kontrowersji. Młody dramaturg Szczepan Orłowski napisał bardzo ciekawy tekst na motywach Ifigenii w Aulidzie Eurypidesa, a reżyser i tancerz Tomasz Bazan zrobił z niego teatralny fajerwerk. Nowoczesne w środkach wyrazu i estetyce przedstawienie pod nieco dziwnym tytułem I Ifigenia momentami hipnotyzuje widzów...

Contract Killer to tytuł zaangażowanej w obronę zwierząt wystawy duetu Czekalska + Golec. Artystyczny manifest weganizmu (stylu życia, którego wyznawcy nie zgadzają się na wykorzystywanie zwierząt w jakichkolwiek celach, nie jedzą mięsa, a nawet nabiału, nie używają skór, futer, wełny itp.) składa się z 13 zdjęć przedstawiających białego kotka, sfotografowanego w różnych miejscach (np. w kościele) oraz "performence'u" z owcą Melanią - zwierzę przebywało w galerii przez dwa pierwsze dni, po upływie których można je będzie oglądać na filmie.

Na plakacie i w programie wyreżyserowanej przez Jacka Filipiaka sztuki austriackiej pisarki Silke Hessler powtarza się ten sam koncept. Tytuł Totalnie szczęśliwi zapisywany jest dwoma kolorami - Totalnieszczęśliwi, co może stanowić klucz do interpretacji. Bohaterowie są jednocześnie szczęśliwi (pozornie, na pokaz) i nieszczęśliwi (naprawdę), choć oczywiście wszystko może się zmienić. Źródłem tej ambiwalencji jest rozdarcie między szekspirowskim a współczesnym modelem miłości, prywatności, szczęścia...

4 stycznia w Cinema City odbył się uroczysty pokaz filmu W ciemności z udziałem Agnieszki Holland i członków ekipy zdjęciowej. Zrealizowany w dużej części w łódzkich kanałach film uchodzi za jednego z głównych faworytów do Oscara. Przed projekcją reżyserka spotkała się z dziennikarzami.

Wywiad z Marzeną Bomanowską, dziennikarką łódzkiej Gazety Wyborczej, autorką książki 7 rozmów o Katarzynie Kobro, która pod koniec roku ukazała się nakładem Muzeum Sztuki.

W Łodzi powstał zespół muzyki dawnej o intrygującej nazwie iBaroque. Na Kolorach Polski zagrał Vivaldiego i Haendla, w listopadzie w Filharmonii zaprezentował lekko steatralizowaną wersję Mieszczanina szlachcicem.
Z Konradem Bukowianem, liderem zespołu, na co dzień pierwszym wiolonczelistą Filharmonii Łódzkiej, rozmawia Piotr Grobliński.

23 listopada w Centralnym Muzeum Włókiennictwa otwarta została retrospektywna wystawa prac Zofii Rostad, polskiej projektantki, jednej z najbardziej znanych na arenie międzynarodowej postaci świata sztuki stosowanej. Podczas uroczystego wernisażu, w obecności tłumnie zgromadzonych gości, artystka otrzymała z rąk rektora łódzkiej Akademii Sztuk Pięknych (Alma Mater artystki) statuetkę Amicus Accademiae. Żartowała, że ze względu na jej ciężar, będzie miała problemy podczas powrotu samolotem.

Wielki projekt budowlany w Filharmonii Łódzkiej rozpoczęty. Właśnie ogłoszono przetarg na budowę organów w sali koncertowej. Za 12 milionów złotych powstanie unikalny w skali światowej instrument. A właściwie dwa instrumenty...

Marek Fiedor umieścił akcję sztuki Gogola w Polsce lat 90. ubiegłego wieku. Tytułowy "rewizor" bawi przejazdem na prowincji. Orientuje się, że powiatowa elita bierze go za kogoś innego i skrzętnie to wykorzystuje. Przez cały spektakl publiczność ma wiele okazji do śmiechu... z siebie samych.

Łódzki Manifest Kreatywności został przygotowany na Regionalny Kongres Kultury. Każdy może złożyć pod nim podpis - specjalne tablice są wstawione przy wejściu do Łódzkiego Domu Kultury.
Warto zauważyć, że mimo podkeślanej w preambule nowoczesności postulatów pod adresem łódzkiego środowiska jest 10 - podświadomie wszyscy myślimy dekalogiem.

Piotr Maszorek jest młodym reżyserem, scenarzystą i aktorem. Początkowo związany z Teatrem Dziewięćsił, obecnie współtworzy Teatr Wewnętrzna Emigracja oraz Teatr California. Spektakle obu tych zespołów otrzymały w tym roku równorzędną pierwszą nagrodę na Łódzkim Przeglądzie Teatrów Amatorskich ŁóPTA 2011 i zostały nominowane do nurtu Debiuty Łódzkich Spotkań Teatralnych. W przedstawieniu Dzień przed jutrem Piotr Maszorek grał męską rolę, w Baranku odpowiadał za reżyserię i scenariusz. Reymont.pl rozmawiał z laureatem tuż po ogłoszeniu werdyktu.

Nagrodzone w II edycji Komediopisania Życie Jarosława Jakubowskiego na scenę Teatru Powszechnego przeniósł Paweł Aigner. Bohaterem tego współczesnego moralitetu jest polski przeciętniak po trzydziestce, któremu przydarzyło się wpaść pod tramwaj i który w rozciągniętej do półtorej godziny ostatniej chwili przeżywa ciąg epizodów ze swojego życia.

Maria Stuart w języku Donizettiego nazywa się Maria Stuarda. Operę włoskiego kompozytora pod takim właśnie tytułem wyreżyserował w łódzkim Teatrze Wielkim Dieter Kaegi, urodzony w Szwajcarii dyrektor Opery Irlandzkiej. Międzynarodowego charakteru przedsięwzięcia dopełnia fakt, że partię hrabiego Leicestera śpiewa koreański tenor Sang-Jun Lee. Partnerują mu w zależności od obsady: Joanna Woś lub Dorota Wójcik (Maria) i Bernadetta Grabias lub Agnieszka Makówka (Elżbieta).

Sztuka Wyprawa na Szklaną Górę Ludwika Górskiego, wyreżyserowana w Teatrze Lalek Arlekin przez Czesława Sieńkę, zaczyna się dość niepozornie i konwencjonalnie. Jednak szybko zamienia się w wulkan energii, kolorów i emocji, głównie za sprawą postaci strasznego Smoka. Trzeba przyznać, że występujący w tej roli Patryk Steczek „ukradł” kolegom przedstawienie.

Spektakl Piaskownica w reżyserii Adama Biernackiego jest poprawną, lecz nie porywającą inscenizacją wielokrotnie już wystawianej sztuki Michała Walczaka.

Bertold Brecht receptą na kryzys ekonomiczny? A może jedynie receptą na dobry spektakl? Jarosław Tumidajski, realizując w Teatrze Nowym Świętą Joannę szlachtuzów, wierzył chyba w obie możliwości. Chciał posłużyć się tekstem Brechta dla opisania współczesności - trafna diagnoza daje szansę na jakąś terapię (choćby wstrząsową), trafna diagnoza otwiera widzom oczy...

Atlas Sztuki zainaugurował stałą współpracę z Ogólnokształcącą Szkołą Muzyczną I i II stopnia w Łodzi. Pierwszoklasiści podczas dwugodzinnych zajęć wysłuchali prelekcji przygotowanej dla nich przez p. mgr Agatę Mendrychowską na temat twórczości prof. Stefana Krygiera, a następnie tworzyli własne dzieła inspirowane wystawą.

Małgorzata Hutek jest znaną w środowisku muzycznym wokalistką. Studiuje w Instytucie Jazzu Akademii Muzycznej w Katowicach. Na koncertach stara się wprowadzić słuchaczy w swój własny świat, wypełniony jazzem i orientalnymi akcentami. Przywiązuje wielką wagę do improwizacji. Została stypendystką Marszałka Województwa Łódzkiego, pod koniec roku wydaje swój debiutancki album.

Pomnik poświęcony jednej z najlepszych animacji Se-Ma-Fora stanął przed Łódzkim Domem Kultury. Przedstawia bohaterów filmu - chłopczyka o imieniu Piotruś i jego psa. Chłopczyk trzyma w ręku tytułowy magiczny przedmiot, który w każdym odcinku pomagał mu wybrnąć z trudnej sytuacji.
Rzeźba jest częścią Bajkowego Szlaku - trasy łączącej pomniki bohaterów filmów dla dzieci.

Na ten spektakl warto się wybrać choćby dla Ewy Wichrowskiej. Jej taniec do przeboju Omegi Dziewczyna o perłowych włosach to świetne studium samotności dojrzałej kobiety. Niestety, przedstawienie Agnieszki Olsten ma też słabsze elementy.Kaskada według Udręki życia Hanocha Levina przypomina uroczysty obiad, którego wszystkie dania ugotowano na tej samej kostce rosołowej.

Zdzisław Jaskuła podjął się trudnego zadania. Na Dużej Sali Teatru Nowego wyreżyserował według własnej adaptacji pełną niesamowitych przygód powieść Astrid Lindgren – Pippi Långstrumpf. Znając wyczyny rudowłosej 9-latki, można było mieć obawy, czy uda się przełożyć tę historię na język teatru, bez szkody dla wyjątkowej aury, jaką wokół siebie roztacza najsilniejsza dziewczynka świata. Po premierze muszę przyznać, że dzieci były zachwycone.

Nowo otwarta wystawa stała prezentowana w Muzeum Włókiennictwa skłania do postawienia sobie pytań o sposób postrzegania tkaniny w otaczającej nas codzienności oraz o jej rolę i znaczenie w sztuce współczesnej. Tylko tkanina? ma na celu uświadomienie odbiorcy konieczności rozpatrywania tekstylnego medium na wielu poziomach oraz realnego i dojrzałego zaangażowania się w percepcję sztuki.

Zabawna opowieść o nowojorskiej cyganerii artystycznej w oparach swingu, bluesa, ragtime'u i samby. Zbigniew Macias swoje przedstawienie odniósł do łódzkich realiów. Łódź jako cudowne miasto? Dlaczego nie.

Przedstawienie Gorące lato w Oklahomie wyreżyserowane przez Artura Urbańskiego na Scenie Kameralnej Teatru Jaracza należy do tych, o których długo jeszcze myślimy po wyjściu z teatru. Historia rodziny z amerykańskiej prowincji przykuwa naszą uwagę nie tylko niemal sensacyjną intrygą. Potężne emocje, które przenikają tę opowieść o rodzinnych sekretach i kłamstwach, za sprawą reżysera i aktorów, wydają nam się tak realne, że zaciera się granica między widownią a sceną.

No i niestety stało się. Chwalona powszechnie za swoje poprzednie przedstawienia Agata Duda-Gracz zbytnio uwierzyła w siebie. W najnowszym swym dziele - Apokalipsie. Skróconej historii maszerowania - wzięła się nie tylko za reżyserię i scenografię, ale i za tworzenie scenariusza, a nawet za interpretację dawnych traktatów teologicznych. Zbyt ambitne przedsięwzięcia rzadko się udają.

Autotematyczno - biograficzny spektakl Ewy Wycichowskiej Spotkania w dwóch niespełnionych aktach to wielkie widowisko baletowe z wykorzystaniem nowych mediów. Muzykę napisali Krzysztof Knittel oraz młodzi kompozytorzy z Akdemii Muzycznej w Łodzi. Na scenie zobaczyć można zespoły i solistów (także seniorów występujących kiedyś w spektaklach Wycichowskiej) z baletu Teatru Wielkiego w Łodzi i Polskiego Teatru Tańca. Stąd w brawurowym finale wcielająca się w rolę konferansjera Ewa Wycichowska pozdrawia publiczność nową wersją znanego przed laty tytułu programu telewizyjnego.

... normalnego układu ustawiona jest platforma sceny, na której grają aktorzy w farsie Marca Camolettiego Weekend na wsi, wyreżyserowanej w Teatrze Powszechnym przez duet Jarosław Staniek - Jerzy Jan Połoński. W świecie zakłamanych mieszczan, w którym nikt już nie wie, kto jest czyją kochanką - to skrzywienie przestrzeni staje się znaczącą metaforą. Realizatorzy bawią widzów nie tylko komplikacjami fabuły, bawią też teatralną formą.

Żywność coraz droższa, ludzie dostają obłędu – zwariowana komedia Daria Fo Kto nie ma, nie płaci, którą na deskach Teatru Nowego wyreżyserował Piotr Bikont okazała się nadzwyczaj aktualna. Rzeczywistość za oknami niewesoła, dlatego odreagowanie w teatrze jest jak najbardziej wskazane. A że przedstawienie porywające, więc i katharsis skuteczne - intensywnie oczyszcza przez śmiech.