Młoda artystka ukończyła łódzką ASP. W sztuce interesuje ją szczególnie fuzja słowa i obrazu, dlatego oprócz malarstwa zajmuje się też ilustracją książkową.
Maluje na papierze, wykorzystując farby akrylowe i suche pastele. Jej prace intrygują kolorystyką, która odrealnia pokazane na obrazie sytuacje.

Natalia Talarek (ur. 1983 r. w Mielcu) ukończyła Akademię Sztuk Pięknych im. Wł. Strzemińskiego w Łodzi. Dyplom w Pracowni Malarstwa prof. Mikołaja Dawidziuka, aneks w Pracowni Technik Litograficznych prof. Witolda Warzywody. W sztuce interesuje ją szczególnie fuzja słowa i obrazu, czego wyrazem była jej praca dyplomowa pt. Moje fascynacje literackie w malarstwie. Projektuje i ilustruje książki dla dzieci oraz młodzieży. Wystawa w Galerii Bałuckiej, na którą składają się prace malarskie i ilustracje, jest konsekwencją nagrody przyznanej artystce przez Miejską Galerię Sztuki w Łodzi w XIV Konkursie im. Wł. Strzemińskiego, 2007.

Trzydzieści kolorowych zdjęć Andrzeja Stanisławskiego ukazuje łódzkie cerkwie, nagrobki z prawosławnych cmentarzy, a także obrzędy i zwyczaje wyznających tę religię wiernych.
Na finisażu (3 września o 17.00) zagra zespół Hulbyczy z Białorusi.

Obie łódzkie cerkwie - św. Aleksandra przy Kilińskiego i św. Olgi przy Piramowicza w widziane z zewnątrz i od środka, kaplica cmentarza na Dołach, impresje na temat prawosławnych nagrobków, detali pomników, światła i cienia, a obok zdjęcia ślubu czy święcenia pokarmów. Egzotyczne, choć przecież wciąż w Łodzi obecne i żywe.

Najpiękniejsze zdjęcie na wystawie przedstawia leżący na grobie, przysypany śniegiem krzyż, którego wypukłość widoczna jest spod warstwy białego puchu.

VIII Międzynarodowe Spotkania Rzeźbiarzy "Skrzyżowania" będą - trochę wbrew nazwie - spotkaniami artystów reprezentujących różne dziedziny sztuki: fotografię, muzykę, architekturę, street art, hip hop. Po czterech dniach oglądania Piotrkowa zaprezentują w galerii Nową mapę Piotrkowa. Na wernisażu zagra grupa Skaffander.

Zaproszeni artyści - Skaffander, IXI color, Rafał Szrajber, Goro, Kwiatuchi -
mają w założeniu organizatorów odnaleźć w Piotrkowie Trybunalskim inspirację i stworzyć dzieła, które następnie zostaną zaprezentowane na wspólnej wystawie. Tematem przewodnim jest „Nowa mapa Piotrkowa”, czyli próba odnalezienia rzeczy, miejsc, wydarzeń, punktów widzenia, które pozostawały do tej pory niezauważone. Pokazanie miasta widzianego okiem tych artystów ma obudzić w mieszkańcach i odwiedzających wystawę ciekawość, zainteresowania przestrzenią miejską. Tym samym "Skrzyżowania" staną się punktem wyjścia w tworzeniu nowego, nieznanego dotychczas wizerunku Piotrkowa Trybunalskiego.

Wspólna wystawa znanych w Łodzi artystów - Wiesława Barszczaka i Roberta Rabiegi - jest właściwie zapisem próby powrotu do przeszłości, do tajemnic dzieciństwa. Historię powstania prezentowanych na wystawie zdjęć zdradza krótki tekst jednego z autorów:


Robertowi

I.
Na początku września, po wcześniejszych niepowodzeniach, bo zabrakło czasu a niekiedy pieniędzy, pojechałem pociągiem z Łodzi do Gdyni, potem autobusem do Karwi, by stamtąd w ciągu trzech godzin, na piechotę, dojść plażą do Dębek. Zmierzcha. Uszczuplony o pięćdziesiąt lat, jestem u ujścia rzeki Piaśnicy do morza. Gaśnie lato, jeszcze nie jesień, wędrówka przypomina spóźnione wakacje, morska woda nie dość zimna a spadnięte liście są przypadkowe. Morze oznajmia swoją niezmienną zasadę, jest bezinteresowne. Tutaj rozpoczynam właściwą podróż, tę która ma rozjaśnić moje ciemności. Szyderczy związek wiem i nie wiem. Nie zrobię w tym roku, jeszcze próbuję improwizować. Nie jestem przygotowany, muszę poczekać.

II.
7, 8 maja 2010 r.; ponownie u ujścia Piaśnicy do Bałtyku, samo ujście zupełnie gdzie indziej – na wprost morza. Ale nie jestem sam, jest ze mną Robert, nieprzeciętny malarz, być może współczuje mojej niedoli, bo nie potrafię zrozumieć, co to jest fotografia. Sam fotografuje; jego fotografie to zrównoważone, harmonijne portrety, niekiedy zdjęcia miejsc, wszystko ciche, pozbawione hałasu.

III.
Jesteśmy w Łodzi, oglądam zdjęcia Roberta, które robił, gdy chciałem na dziecinnym wózku wpłynąć do morza. Poprosiłem Roberta o pomoc, wydawać się mogło techniczną, by pomógł w transporcie, przemieszczaniu się itd. Pomyliłem się, jego obecność stała się ważna, zrobił świetne zdjęcia, milczące i piękne, pełne patosu. To dla mnie inspirujące, odbiłem się od niego i mogłem zrozumieć swoje oczekiwania. Cofnąłem się w czasie, namiętność jest segmentem czasu, dziecięcy wózek prosi o cofnięcie się.

Wiesław Barszczak

Mamy więc zdjęcia plaży, wciąż rozmywanej linii brzegu, nieco archaicznego dziecięcego wózka. Po lewej stronie (patrząc od wejścia) prace Barszczaka, po prawej dokumentacja nieudanego? happeningu wykonana przez Rabiegę. Na środku ich wspólny portret w kapturach. Zdjęcia bardzo rozjaśnione, mało kontrastowe, jakby pokazywały "prześwietlone klisze pamięci". Atmosfera lat 60., trochę Matni Polańskiego, coś z rodzinnych albumów z tamtego okresu.

Ten niezwykły zestaw określa główne motywy malarstwa Raula Govea'y. Meksykanin, który od kilku lat mieszka w Polsce, wystawia w Łodzi już po raz czwarty.
Na wystawie w Adi Art zobaczyć można fotorealistycznie malowane jabłka i pomarańcze, latające ponad łąkami krowy ze skrzydełkami, a także Fridę Cahlo z papierosem, siedzącą w starym fotelu. Te obrazy sprawdziłyby się jako plakaty albo okładki płyt.

Letni spacer nad stawem w Nowej Gdyni może stać się za sprawą wystawy Magdy Marcinkowskiej wyprawą w egzotyczny krajobraz. Absolwentka łódzkiej szkoły prezentuje ponad trzydzieści obrazów malowanych na płótnie i osiem przygotowanych z okazji wystawy kompozycji malowanych laserunkowymi farbami na przezroczystych powierzchniach.

Autorka stosuje opracowaną przez siebie technikę, łącząc malarstwo olejne, pastele i rysunek kredką. Tworzy odrealnione, odtwarzane z pamięci i przekształcane siłą wyobraźni pejzaże. Jak sama przyznaje: Spotkania z przyrodą są nieskończonym źródłem inspiracji. Przestrzeń, światło, bogactwo kształtów, barw i zapachów tworzą niepowtarzalne kompozycje i zaskakujące spektakle. Zachwycają, zmuszają do refleksji, uczą pokory.

Artystka uprawia rysunek, malarstwo, grafikę warsztatową i wydawniczą. W 1983 roku ukończyła Wydział Tkaniny i Malarstwa Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Łodzi, broniąc dyplom przygotowany w pracowni profesora Andrzeja Bartczaka. Dwukrotna stypendystka Ministerstwa Kultury i Sztuki. W latach 1984-86 pracowała w Przedsiębiorstwie Realizacji Filmów (m.in. projektowała kostiumy do filmu „Rok spokojnego słońca” Krzysztofa Zanussiego. Kilkanaście razy pokazywała swoje prace na wystawach indywidualnych, brała tez udział w wystawach zbiorowych, m.in. w nowotarskich „Prezentacjach” i w Biennale Małych Form Malarskich.

Jej prace znajdują się w zbiorach Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi, Muzeum Historii Katowic, Muzeum w Nieborowie i Arkadii oraz w kolekcjach prywatnych. Obrazy Magdy Marcinkowskiej trafiły m.in. do Antonio Samarancha, Michela Yorka i księdza Jana Twardowskiego.

Malarstwo Benedykta Kroplewskiego to szczególne połączenie stylizowanego pejzażu prowincji z poetyckim surrealizmem. W widzianych z góry panoramach małych, sennych miasteczek autor umieszcza bramy otwierające symboliczne przestrzenie. 30 olejnych obrazów pokazanych na wystawie w Sieradzu przekonuje, że pochodzący z Malborka artysta ma nie tylko twórczą wyobraźnię, ale i znakomity warsztat.

Artysta urodził się w 1948 roku w Malborku. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych na Wydziale Malarstwa, Grafiki i Rzeźby w Gdańsku, w pracowniach prof. Adama Harasa i Witolda Janowskiego (dyplom w 1980 roku). Zajmuje się malarstwem, grafiką, rysunkiem, ilustracją, plakatem.

O Romanie Lipskim i jego twórczości wiemy w Polsce bardzo niewiele. Artysta od ponad dwudziestu lat mieszka w Berlinie. Jego prace znajdują się w świetnych kolekcjach sztuki współczesnej, wymieniając tylko kolekcje dra Ericha Marxa, Volkera Schlöndorffa, Boston Museum of Fine Arts oraz Colby Museum.

Na wystawie w Atlasie zobaczyć można 35 prac z lat 2002-2010. Najstarsze z nich to trzy kompozycje figuratywne, przedstawiające na monochromatycznych tłach sylwetki kobiet w wojskowym ekwipunku i... szpilkach. Akurat te najmniej ciekawe prace pochodzą z kolekcji szczecińskiej Zachęty. Późniejsze pejzaże zostały wypożyczone z prywatnych kolekcji albo pochodzą ze zbiorów autora.
Widzimy na nich widmowe podmiejskie pejzaże, w których natura spotyka się z efektami działań człowieka: na tle zarośli, pól, wydm widzimy jednorodzinne domki, ciepłownicze rury, jakieś stalowe konstrukcje. Pustka i melancholia tych miejsc podkreślona jest zredukowaną do brązów i szarości kolorystyką, czasami poszerzoną o wyraźny akcent żółtego lub - w najnowszych pracach - czerwonego koloru. Można kojarzyć te płótna z Edwardem Hopperem czy Anselmem Kieferem, a poprzez fotograficzną genezę - z hiperrealizmem. Tyle tylko, że pokazane miejsca nie są do końca realistyczne. Równie dobrze mogą to być widoki z Polski, Niemiec czy z amerykańskiej prowincji, jak i ze snu czy filmów Lyncha. Kilka obrazów z motywem wydm sugeruje powrót przez Lipskiego do stron rodzinnych.
W obrazach z 2010 roku syntetyczne ujęcie krajobrazu popycha widza w kierunku abstrakcji. Na pierwszym planie pojawiają się barierki, belki, pomosty, które tworzą geometryczne, lekko op-artowskie przestrzenie.

Artysta urodził się w 1969 roku w Nowym Dworze Gdanskim.W 1989 roku wyjechał do Berlina Zachodniego. Ukończył kursy malarstwa i rysunku (rodzaj zawodowej szkoły artystycznej), był asystentem malarza Maxa Neumanna. W ubiegłym roku jego prace pokazała łódzka Galeria Alto.

Należy podkreślić znakomitą aranżację wystawy - jest dużo przestrzeni, a jednocześnie układ ścianek działowych pozwala kierować uwagę widza na konkretne zestawienia obrazów.